Manatona mba hihaino

Mankanesa any an-tranon'Andriamanitra hihaino, fa tsy hiteny; ataovy vitsy ny teninao ary aloavy izay nampanantenainao. Ny fitiavam-bola tsy mahavoky, ny harena mety ho lasa amin'ny raharaha ratsy iray, ary miala mitanjaka toy ny nahatongavanao. Ny mankafy ny anjaranao amin'ny asa dia fanomezan'Andriamanitra.

Toko 5.

Hamarino ny diavinao rehefa mankany an-tranon’Andriamanitra ianao. Manatona mba hihaino, fa aza manao sorona tahaka ny adala, satria tsy fantany fa manao ratsy izy. Aza maika am-bava, ary aza avela hirotsaka hiteny eo anatrehan’Andriamanitra ny fonao, fa Andriamanitra dia any an-danitra, ary ianao kosa etỳ an-tany; koa aoka ho vitsy ny teninao. Fa ny nofy dia avy amin’ny fikatrohana be loatra, ary ny feon’ny adala avy amin’ny teny be loatra. Rehefa mivoady amin’Andriamanitra ianao, aza mahatety tsy manefa izany, fa tsy mankasitraka ny adala Izy. Efao izay nivoadianao. Tsara kokoa ny tsy mivoady toy izay mivoady nefa tsy mahatanteraka. Aza avela hampanota anao ny vavanao, ary aza milaza amin’ilay iraka hoe fahadisoana izany. Fa nahoana no ho tezitra amin’ny feonao Andriamanitra ka handrava ny asan’ny tananao? ^a Fa amin’ny nofy maro sy ny teny be dia misy zava-poana mora levona. Koa matahora an’Andriamanitra.

Ny Famoretana sy ny Tombontsoan’ny Tany

Raha mahita ny malahelo ampahoriana ianao, ary ny rariny sy ny fahamarinana ravana any amin’ny faritany, dia aza gaga amin’izany; fa ny manam-pahefana iray dia arahin’ny ambony noho izy, ary mbola misy ambony kokoa noho izy ireo. Kanefa ny vokatry ny tany dia ho an’ny rehetra; na ny mpanjaka aza dia tompoin’ny tanimboly.

Izay tia vola dia tsy afa-po amin’ny vola mihitsy, ary izay tia harena dia tsy afa-po amin’ny vokatra. Zava-poana koa izany. Rehefa mitombo ny harena, dia mitombo koa ny mihinana azy; ary inona no tombony ho an’ny tompony afa-tsy ny mijery azy amin’ny masony?

Mamy ny torimason’ny mpiasa, na vitsy na be ny hanany; fa ny hamaroan’ny harena dia tsy mamela ny manan-karena hatory.

Nahita loza mampalahelo aho teo ambanin’ny masoandro: harena notehirizin’ny tompony ho loza ho azy. Very tamin’ny raharaha ratsy io harena io, ary rehefa niteraka zazalahy izy dia tsy nanana na inona na inona hatolotra azy. Tahaka ny nivoahany avy tao an-kibon-dreniny no hiverenany, mitanjaka, mandeha tahaka ny nahatongavany, tsy mitondra na inona na inona avy amin’ny fisasarany eo an-tànany. Loza mampahory koa izany: araka ny nahatongavany no handehanany. Inona no tombony azony amin’ny fisasarana ho an’ny rivotra? Andro rehetra dia mihinana ao amin’ny maizina izy, miaraka amin’ny fahasosorana be, aretina ary hatezerana.

Izao no hitako: tsara sy mety ny mihinana sy misotro ary mahita ny soa amin’ny fisasarana rehetra izay ataon’ny olona eo ambanin’ny masoandro, mandritra ny andro vitsy amin’ny fiainana izay omen’Andriamanitra azy; fa izany no anjarany. Ary rehefa manome harena sy fananana ary hery hanjifa azy ho an’olona Andriamanitra, mba handray ny anjarany sy hifaly amin’ny fisasarany, dia fanomezan’Andriamanitra izany. Tsy ho tadidiny matetika ny andron’ny fiainany, satria Andriamanitra no mampiasa azy amin’ny fifalian’ny fony.