Huni bole Usor te Ahhibi
Isor laga ghor te hunibole jabi, kotha koribole nohoi; tumi laga kotha kom rakhibi aru kosom khaise wohi pura koribi. Poisa ke morom kora pora kitia bhi pet nobhore, ekta kharap byapar te dhon harai jabo pare, aru tumi jineka nanga ahise eneka he jabo. Tumi laga kaam laga bhag te anondo kora Isor laga daan ase.
5 1Isor laga ghor te ghusi bole homoi te, tumar theng khan ke hushiar pora rakhibi. Huni bole usor te ahhibi, murkho khan laga bolidan dibole nohoi—kilemane tarkhan pora biya kaam kori ase koi kene najane. 2Tumar mukh pora joldi kotha nakobi, aru Isor usor te kotha kobole tumar mon ke joldi nohobi dibi—Isor sorgot te ase, tumi prithibi te ase, etu karne tumar kotha khan komti rakhibi. 3Kilemane bisi kaam pora sapna ahhe, aru bisi kotha pora murkho laga awaj ulai. 4Jitia tumi Isor ke ekta kosom khai, etu purakoribole deri nakoribi—Tar murkho khan uporte khushi nai. Ji kosom khaise, etu purakoribi. 5Kosom khai kene purakora nohua pora, kosom nakhua he bhal ase. 6Tumar mukh pora tumi ke paap nokorabi, aru Isor laga doot ke etu bhul asele koi nakobi. Kile Isor pora tumar awaj te khong koribo aru tumar hath laga kaam ke khotom koribo? a a v6 Doot tu mondir laga adhikari nahole purohit ase, kun pora Isor laga naam te kosom khan grohon korise aru likhi loise. 7Kilemane bisi sapna aru bisi kotha te thaka tu joldi harai jua dhuwa nisina ase. Etu karne Isor ke bhoi koribi.
Dukh Diya aru Mati laga Labh
8Jodi tumi ekta desh te dukhiya khan ke julum kora, aru niyai aru dharmikota ke bhanga dikhe, tumi asurit nohobi—kilemane ekjon adhikari uporte dusra untcha ekjon pora sai ase, aru tarkhan uporte aru untcha khan thaki ase. 9Hoilebi mati laga labh tu sob manuh karne ase; raja ke bhi kheti pora sewa kori ase.
10Kun manuh poisa ke morom kore, tar kitia bhi kafi nohoi; kun manuh dhun ke morom kore, tar kamai kitia bhi kafi nohoi. Etu bhi joldi harai jua ase. 11Jitia dhun bare, etu kha manuh khan bhi bare—etu laga malik karne ki labh ase, khali tar suku pora etu ke sabole nohoi?
12Kaam kora manuh laga ghum tu mitha ase, tai olop khai ba bisi khai; kintu dhuni manuh laga bisi thaka pora tai ke ghum jabole nadiye.
13Moi suruj nichete ekta bemar nisina biya dikhise: malik pora rakha dhun, tar nijor nuksan karne. 14Etu dhun tu ekta biya kaam te harai jaise, aru jitia tar ekta chokra jonom hoise, tai ke dibole tar hath te eku bhi thaka nai. 15Tai ama laga peth pora ahila nisina, nengta pora wapas jabo, jineka ahila eneka jabo, tar hath te bukhibole tar kaam pora eku bhi nolobo. 16Etu bhi ekta tita biya ase: jineka tai ahhise, eneka tai jabo. Hawa karne dukh kori kaam kora pora tai ki labh pabo? 17Tar sob din te tai andhera te khai, bisi chinta, bemar aru khong logote.
18Moi etu dikhise: Isor pora diya olop din laga jivon te, suruj nichete kora sob kaam te, khabole, pani khabole aru bhal to dikhibole, etu bhal aru thik ase—kilemane etu he manuh laga bhag ase. 19Aru bhi, jitia Isor pora kunba ke dhun, somnan aru etu sob upbhog koribole takot diye, tar bhag ke grohon koribole aru tar kaam te khushi pabole—etu Isor laga daan ase. 20Tai nijor jivon laga din khan ke bisi yaad nokoribo, kilemane Isor pora tar mon laga khushi logote tai ke bisi kaam te rakhe.