ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਪੋਥੀ 5

5 ¹ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਸੁਣਨ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆ, ਨਾ ਕਿ ਮੂਰਖਾਂ ਦਾ ਬਲੀਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ—ਉਹ ਤਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਬੁਰਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ²ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਕਾਹਲਾ ਨਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਾ ਭਜਾ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਰੱਖ। ³ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਤੋਂ ਸੁਪਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਬੋਲਾਂ ਤੋਂ ਮੂਰਖ ਦੀ ਅਵਾਜ਼। ⁴ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖੇਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਨਾ ਕਰ—ਉਹ ਮੂਰਖਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਤੂੰ ਸੁੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ। ⁵ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖ ਕੇ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਸੁੱਖਣਾ ਨਾ ਸੁੱਖਣੀ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹੈ। ⁶ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰਵਾ, ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼-ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਆਖ ਕਿ ਇਹ ਭੁੱਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ? ^a a v6 ਸੰਦੇਸ਼-ਵਾਹਕ ਉਹ ਹੈਕਲ ਦਾ ਅਹਿਲਕਾਰ ਜਾਂ ਜਾਜਕ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਖਣਾਂ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਲਿਖਦਾ ਸੀ। ⁷ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਢਲਦੀ ਹੋਈ ਵਾਸ਼ਪ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨ।

ਅਨਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਾਭ

⁸ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਜ਼ੁਲਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵੇਖੇਂ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਨਾ ਹੋ—ਇੱਕ ਅਹਿਲਕਾਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ⁹ਫਿਰ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਾਭ ਸਭਨਾਂ ਲਈ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਵੀ ਖੇਤ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

¹⁰ਜੋ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਰੱਜਦਾ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਧਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਤੋਂ ਰੱਜਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵੀ ਢਲਦੀ ਹੋਈ ਵਾਸ਼ਪ ਹੈ। ¹¹ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਧਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਉਂ-ਤਿਉਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਵਧਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੀ ਲਾਭ?

¹²ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਨੀਂਦ ਮਿੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤਾ; ਪਰ ਧਨਵਾਨ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।

¹³ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਇੱਕ ਦੁਖਦਾਈ ਬੁਰਿਆਈ ਵੇਖੀ ਹੈ: ਧਨ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਸਾਂਭ ਰੱਖਿਆ। ¹⁴ਉਹ ਧਨ ਕਿਸੇ ਬੁਰੇ ਸੌਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੁਝ ਨਾ ਰਿਹਾ। ¹⁵ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗਾ ਹੀ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ¹⁶ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਕੌੜੀ ਬੁਰਿਆਈ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ¹⁷ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਖਿਝ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਨਾਲ।

¹⁸ਇਹ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ: ਖਾਣਾ, ਪੀਣਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਜਿਸ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਾਰੇ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਵੇਖਣੀ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੈ—ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੋ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ¹⁹ਨਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਨ, ਸੰਪਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਕਬੂਲ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ—ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਾਤ ਹੈ। ²⁰ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰੁਝਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।