सुन्नलाई नजिक आऊ
परमेश्वरको भवनमा बोल्न होइन, सुन्न जाऊ; आफ्ना शब्दहरू थोरै राख र जे भाकल गर्छौ त्यो पूरा गर। पैसाको प्रेमले कहिल्यै सन्तुष्ट पार्दैन, एउटै खराब लगानीमा धन हराउन सक्छ, र तिमी जसरी नाङ्गो आयौ त्यसरी नै जान्छौ। आफ्नो कामको भागमा आनन्द लिनु परमेश्वरको वरदान हो।
5 1परमेश्वरको घरभित्र पस्दा आफ्ना पाइला सम्हाल। मूर्खहरूले झैँ बलिदान चढाउन होइन, तर सुन्नलाई नजिक आऊ—तिनीहरूलाई त आफूले दुष्ट काम गरिरहेको छ भन्ने थाहै हुँदैन। 2आफ्नो मुख हतार नगर, र परमेश्वरको सामु बोल्न आफ्नो हृदयलाई हतार गर्न नदेऊ—परमेश्वर स्वर्गमा हुनुहुन्छ, तिमी पृथ्वीमा छौ, त्यसैले आफ्ना वचन थोरै राख। 3किनकि धेरै काम-धन्दाबाट सपना आउँछ, र धेरै वचनबाट मूर्खको आवाज। 4परमेश्वरसित भाकल गर्दा त्यो पूरा गर्न ढिलाइ नगर—मूर्खहरूमा उहाँ प्रसन्न हुनुहुन्न। जे भाकल गर्छौ, त्यो पूरा गर। 5भाकल गरेर पूरा नगर्नुभन्दा त भाकल नगर्नु नै असल हो। 6आफ्नो मुखलाई तिमीलाई पाप गराउन नदेऊ, न त सन्देशवाहकलाई “त्यो भूल थियो” भन। परमेश्वर किन तिम्रो आवाजसित रिसाउनुभई तिम्रा हातका काम नष्ट गर्नुहोस्? a a v6 सन्देशवाहक भनेको परमेश्वरको तर्फबाट भाकलहरू ग्रहण गर्ने र लेखिराख्ने मन्दिरको अधिकारी वा पुजारी हो। 7किनकि धेरै सपना र धेरै वचनमा क्षणभंगुर बाफ हुन्छ। त्यसैले परमेश्वरको भय मान।
अत्याचार र भूमिको लाभ
8कुनै प्रान्तमा गरिबहरू थिचिएका, र न्याय र धार्मिकता मिचिएका देख्यौ भने अचम्म नमान—किनकि एक अधिकारीमाथि अर्को उच्च अधिकारीले नजर राख्छ, र तिनीहरूमाथि अझ उच्चहरू खडा हुन्छन्। 9तैपनि भूमिको लाभ सबैका निम्ति हो; राजालाई समेत खेतले सेवा गर्छ।
10जसले पैसालाई प्रेम गर्छ, त्यसलाई कहिल्यै पुग्दैन; जसले धन-सम्पत्तिलाई प्रेम गर्छ, त्यसलाई आम्दानीले कहिल्यै सन्तुष्ट पार्दैन। यो पनि क्षणभंगुर हो। 11धन-सम्पत्ति बढ्दै जाँदा, त्यो खपत गर्नेहरू पनि बढ्दै जान्छन्—आफ्नै आँखाले हेर्नुबाहेक त्यसको मालिकलाई के लाभ?
12परिश्रमीले थोरै खाओस् वा धेरै, त्यसको निद्रा मीठो हुन्छ; तर धनी मानिसको प्रशस्तताले त्यसलाई सुत्नै दिँदैन।
13सूर्यमुनि मैले एउटा घिनलाग्दो खराबी देखेको छु: मालिकले आफ्नै हानिको निम्ति जोगाएर राखेको धन। 14त्यो धन खराब व्यापारमा नष्ट भयो, र जब त्यसको छोरो जन्मियो, तब त्यसलाई दिन त्योसँग केही बाँकी रहेन। 15आफ्नी आमाको गर्भबाट जसरी आएको थियो, त्यसरी नै नाङ्गै त्यो फर्कन्छ; आएजस्तै गरी जान्छ, र आफ्नो परिश्रमबाट हातमा बोकेर लैजान केही पनि पाउँदैन। 16यो पनि एउटा तीतो खराबी हो: जसरी त्यो आयो, त्यसरी नै त्यो जान्छ। हावाको निम्ति परिश्रम गरेर त्यसले के लाभ पाउँछ? 17आफ्ना सारा दिन त्यो अन्धकारमा खान्छ, ठूलो निराशा, रोग र रिससित।
18मैले देखेको कुरा यही हो: परमेश्वरले दिनुभएको जीवनका थोरै दिनभरि सूर्यमुनि गरिने सबै परिश्रममा खानु, पिउनु र भलाइ देख्नु—यो असल र सुहाउँदो कुरा हो, किनकि यही नै मानिसको भाग हो। 19साथै, जब परमेश्वरले कसैलाई धन, सम्पत्ति र तीबाट आनन्द लिने शक्ति दिनुहुन्छ, र आफ्नो भाग स्वीकार्ने एवं आफ्नो परिश्रममा आनन्द पाउने क्षमता दिनुहुन्छ—त्यो परमेश्वरको वरदान हो। 20त्यसले आफ्नो जीवनका दिनहरू विरलै सम्झन्छ, किनकि परमेश्वरले त्यसलाई उसको हृदयको आनन्दमा व्यस्त राख्नुहुन्छ।