ٻڌڻ لاءِ ويجهو اچ

خدا جي گهر ٻڌڻ لاءِ وڃو، ڳالهائڻ لاءِ نه؛ پنهنجا لفظ ٿورا رکو ۽ جيڪا منت مڃو اها پوري ڪريو. پيسي سان پيار ڪڏهن به ڍءُ نٿو ڏئي، دولت هڪ خراب ڌنڌي ۾ گم ٿي سگهي ٿي، ۽ توهان ايترا ئي اگهاڙا وڃو ٿا جيترا آيا هئا. پنهنجي محنت جي حصي مان لطف وٺڻ خدا جي بخشش آهي.

باب 5.

جڏهن خدا جي گھر ڏانهن وڃين، تڏهن پنهنجن قدمن جي حفاظت ڪر. ٻڌڻ لاءِ ويجهو اچ، نہ ڪي بيوقوفن وانگر قرباني ڏيڻ لاءِ، ڇاڪاڻ تہ اهي نہ ٿا ڄاڻن تہ برائي ڪري رهيا آهن. پنهنجي وات کي جلدي نہ ڪرائج، ۽ خدا جي اڳيان ڳالهائڻ لاءِ پنهنجي دل کي تڪڙ نہ ڪرائج، ڇالاءِ جو خدا آسمان ۾ آهي ۽ تون زمين تي آهين، تنهنڪري تنهنجا لفظ ٿورا هجن. ڇاڪاڻ تہ گھڻي مشغوليءَ مان خواب ٿو اچي، ۽ گھڻين ڳالهين مان بيوقوف جو آواز. جڏهن تون خدا سان منت مڃين، تڏهن اها پوري ڪرڻ ۾ دير نہ ڪج، ڇالاءِ جو کيس بيوقوفن ۾ ڪابہ خوشي ناهي. جيڪا منت مڃيئي، سا پوري ڪر. منت مڃي ان کي پورو نہ ڪرڻ کان منت نہ مڃڻ بهتر آهي. پنهنجي وات کي تو کان گناهه نہ ڪرائڻ ڏج، ۽ قاصد کي نہ چئج تہ اها غلطي هئي. خدا تنهنجي آواز تي ڇو ناراض ٿئي ۽ تنهنجن هٿن جو ڪم ڇو برباد ڪري؟ ^a ڇالاءِ جو گھڻن خوابن ۽ گھڻين ڳالهين ۾ ڦوڪ ئي ڦوڪ آهي. تنهنڪري خدا کان ڊڄ.

ظلم ۽ زمين جي پيداوار

جيڪڏهن تون ڪنهن صوبي ۾ غريبن کي ستايل ۽ انصاف ۽ سچائيءَ کي پامال ٿيل ڏسين، تہ حيران نہ ٿجانءِ، ڇاڪاڻ تہ هڪ عملدار تي مٿئين عملدار جي نظر آهي، ۽ انهن مٿان بہ وڌيڪ مٿيان بيٺا آهن. تڏهن بہ زمين جي پيداوار سڀني لاءِ آهي؛ ٻنيءَ مان بادشاهہ جي بہ خدمت ٿئي ٿي.

جيڪو پئسي سان پيار ڪري ٿو، تنهن کي ڪڏهن بہ ڪافي نہ ٿو ملي؛ جيڪو دولت سان پيار ڪري ٿو، تنهن کي ڪڏهن بہ ڪافي آمدني نہ ٿي ملي. هي بہ ڦوڪ آهي. جڏهن دولت وڌي ٿي، تڏهن ان کي کائيندڙ بہ وڌن ٿا؛ مالڪ کي پنهنجين اکين سان ان کي ڏسڻ کان سواءِ ٻيو ڪهڙو فائدو؟

ڪم ڪندڙ جي ننڊ مٺي آهي، پوءِ ٿورو کائي يا گھڻو؛ پر مالدار جي گھڻائي کيس سمهڻ نہ ٿي ڏئي.

مون سج هيٺان هڪ ڏکوئيندڙ برائي ڏٺي آهي: دولت پنهنجي مالڪ لاءِ سنڀالي رکيل، سندس ئي نقصان لاءِ. اها دولت ڪنهن خراب ڌنڌي ۾ ضايع ٿي وئي، ۽ جڏهن سندس گھر پٽ ڄائو، تڏهن کيس ڏيڻ لاءِ ڪجهہ بہ نہ بچيو. جيئن هو پنهنجي ماءُ جي پيٽ مان نڪتو، تيئن ننگو ئي موٽي ٿو؛ جيئن آيو هو تيئن وڃي ٿو، ۽ پنهنجي محنت مان هٿ ۾ کڻڻ لاءِ ڪجهہ بہ نہ ٿو وٺي. هي بہ هڪ تلخ برائي آهي: جيئن هو آيو، تيئن وڃي ٿو. هوا لاءِ محنت ڪرڻ مان کيس ڇا حاصل؟ هو پنهنجا سڀ ڏينهن اونداهيءَ ۾ کائي ٿو، ۽ گھڻي بيزاري، بيماري ۽ ڪاوڙ سان.

مون هي ڏٺو آهي: سج هيٺان سڄي محنت ۾، جيڪا ماڻهو خدا جي ڏنل زندگيءَ جي ٿورن ڏينهن تائين ڪري ٿو، کائڻ، پيئڻ ۽ چڱائي ڏسڻ سٺو ۽ مناسب آهي، ڇالاءِ جو اهو ئي سندس حصو آهي. ان کان سواءِ، جڏهن خدا ڪنهن کي دولت، ملڪيت ۽ انهن مان لطف وٺڻ جي طاقت ڏئي، تہ جيئن هو پنهنجو حصو قبول ڪري ۽ پنهنجي محنت ۾ خوش رهي، تڏهن اها خدا جي بخشش آهي. هو پنهنجي زندگيءَ جا ڏينهن گھٽ ئي ياد ڪندو، ڇالاءِ جو خدا کيس سندس دل جي خوشيءَ ۾ مصروف رکي ٿو.