Deukeut Pikeun Ngadangukeun

Indit ka bait Allah pikeun ngadengekeun, lain pikeun nyarita; saeutikan omongan maneh sarta bayar naon anu dinadarkeun. Mikaresep duit moal pernah nyugemakeun, kabeungharan bisa leungit dina hiji usaha anu gagal, sarta maneh indit taranjang saperti waktu datang. Ngarasakeun bagian maneh tina pagawean nyaeta pangbere Allah.

Pasal 5.

Jaga lengkah maneh basa asup ka Bait Allah. Deukeut pikeun ngadangukeun, lain pikeun nyanggakeun kurban jalma bodo—maranehna teu nyaho yen keur milampah jahat. Ulah gurusa-buru nyarita, jeung ulah ngantep hate maneh rusuh ngomong di payuneun Allah—Allah jumeneng di sawarga, maneh aya di bumi, jadi ucapkeun ku omongan nu saeutik. Karana impian teh asalna tina kasibukan nu kaleuleuwihi, jeung sora jalma bodo tina omongan nu loba teuing. Lamun maneh ngedalkeun jangji ka Allah, ulah ngulur-ngulur mayarna—Mantenna henteu kersaeun ka jalma bodo. Bayar naon nu geus dijangjikeun ku maneh. Leuwih hade teu ngedalkeun jangji ti batan ngedalkeun jangji tapi teu dicumponan. Ulah ngantep sungut maneh ngalantarankeun maneh dosa, jeung ulah ngomong ka utusan yen eta teh salah. Ku naon Allah kudu bendu ku sora maneh tuluy ngaruksak pagawean leungeun maneh? ^a Karana dina loba impian jeung loba omongan teh aya pangbohong nu teu matak. Ku sabab eta, kudu sieun ku Allah.

Panganiaya jeung Hasil Bumi

Lamun maneh nenjo nu miskin dianiaya, jeung kaadilan katut kabeneran dirempak di hiji wewengkon, ulah bati hookeun—pajabat nu saurang diawaskeun ku nu leuwih luhur, jeung nu leuwih luhur deui ngajaga maranehna. Tapi hasil bumi teh pikeun sarerea; dalah raja oge dilayanan ku pagawean kebon.

Sing saha nu mikacinta duit moal cukup-cukup; sing saha nu mikacinta kabeungharan moal cukup-cukup ku panghasilanana. Ieu oge teu matak. Sakumaha kabeungharan nambahan, nu ngadahar oge nambahan—naon untungna pikeun nu bogana lian ti ngan ningal ku panonna?

Sarena jalma digawe teh ngeunah, boh ngan saeutik dahar boh loba; ari kaberlimpahan jalma beunghar mah teu ngawidian manehna sare.

Kuring geus nenjo hiji kajahatan nu matak ijid handapeun panonpoe: kabeungharan nu dikeukeuweuk ku nu bogana, nepi ka matak cilaka ka dirina. Kabeungharan teh leungit ku usaha nu goreng, jeung basa manehna boga anak lalaki geus euweuh nanaon nu bisa ditinggalkeun ka eta anak. Sakumaha datangna tina beuteung indungna, bulistir manehna balik deui, indit sakumaha datangna, teu mawa nanaon tina hasil pagaweanana pikeun dicekel ku leungeunna. Ieu oge hiji kajahatan nu pait: sakumaha datangna, kitu deui perginya. Naon untungna tina jerih payah pikeun angin? Sapanjang umurna manehna dahar dina poek, kalawan loba kakesel, gering, jeung ambek.

Ieu nu geus katenjo ku kuring: hade jeung merenah pikeun dahar, nginum, sarta ngarasakeun kahadean dina sagala jerih payah nu dikukuyung ku jalma handapeun panonpoe sapanjang umur nu saeutik nu dipaparinkeun ku Allah—karana eta teh bagianana. Oge, lamun Allah maparin ka hiji jalma kabeungharan, harta banda, jeung kakawasaan pikeun ngarasakeunana, pikeun narima bagianana sarta manggih kabungah dina jerih payahna—eta teh kurnia ti Allah. Manehna moal pati inget kana poe-poe hirupna, sabab Allah ngeusian waktuna ku kabungah hatena.