Urang Yahudi Ngelehkeun Musuh-musuhna

Dina poé anu dimaksud pikeun ngabinasakeun maranéhna, malah musuh-musuh urang Yahudi anu tumpur — sapuluh putra Haman, tujuh puluh lima rébu di propinsi-propinsi, tanpa ngarampas jarahan. Mordekai jeung Éster tuluy nyieun éta perang jadi pésta taunan, Purim: reureuh, silih kirim kadaharan, jeung méré ka nu malarat.

Pasal 9.

Dina bulan kadua belas, nya eta bulan Adar, tanggal tilu belas—nalika parentah jeung katetepan raja kudu dilaksanakeun, poe nu diarep-arep ku musuh-musuh urang Yahudi pikeun ngawasaan maranehna—kajadianana malah sabalikna: urang Yahudi anu ngawasaan jalma-jalma anu mikaceuceub ka maranehna. Urang Yahudi ngarumpul di kota-kotana di sakuliah propinsi Raja Ahasyweros pikeun narajang jalma-jalma anu rek nyilakakeun maranehna. Taya saurang oge anu bisa nanghureun maranehna, sabab sakabeh bangsa geus sieun ku maranehna. Sakabeh pajabat propinsi, para gupernur, para bupati, jeung para pangurus karajaan ngarojong urang Yahudi, sabab maranehna geus kacida sieunna ku Mordekai. Mordekai beuki gede kakawasaanana di karaton raja, sarta kamasyhuranana nerekab ka sakuliah propinsi, sabab Mordekai teh beuki lila beuki gede kakawasaanana. Urang Yahudi numpes sakabeh musuhna ku pedang, maehan jeung ngabinasakeun, sarta nindak sakarep-karep ka jalma-jalma anu mikaceuceub ka maranehna. Di benteng kota Susan, urang Yahudi maehan jeung ngabinasakeun 500 urang lalaki. Maranehna oge maehan Parsandata, Dalfon, Aspata, Porata, Adalia, Aridata, Parmasta, Arisai, Aridai, jeung Waizata. Sapuluh anak lalaki Haman bin Hamedata, musuh urang Yahudi, dipaehan—tapi maranehna henteu ngarampas barang jarahan.

Dina poe eta, jumlah jalma anu kapaehan di benteng kota Susan dilaporkeun ka raja. Saur raja ka Ratu Ester, “Di benteng kota Susan, urang Yahudi geus maehan jeung ngabinasakeun 500 urang lalaki katut sapuluh anak lalaki Haman. Naon anu geus dipigawe ku maranehna di propinsi-propinsi raja nu sejenna? Naon pamundut anjeun? Tangtu bakal dikabul. Naon deui panuhun anjeun? Tangtu bakal dilaksanakeun.”

Piunjuk Ester, “Upami kersa raja, mugi urang Yahudi di Susan diwidian deui enjing ngalaksanakeun katetepan nu dinten ieu, sareng mayang sapuluh anak lalaki Haman dina tihang.”

Raja marentahkeun sangkan hal eta dilaksanakeun. Hiji katetepan dikaluarkeun di Susan, sarta sapuluh anak lalaki Haman digarantung. Urang Yahudi di Susan ngarumpul deui dina tanggal opat belas bulan Adar, maehan 300 urang lalaki di dinya, tapi teu ngaganggu barang jarahan.

Ari urang Yahudi lianna di propinsi-propinsi raja ngarumpul pikeun ngabela nyawana, sarta meunang katengtreman tina musuhna. Maranehna maehan 75.000 jalma anu mikaceuceub ka maranehna, tapi teu ngaganggu barang jarahan. Hal ieu kajadian dina tanggal tilu belas bulan Adar. Dina tanggal opat belasna maranehna ngareureuhkeun diri, tuluy dijieun poe pesta jeung kasukaan.

Ari urang Yahudi di Susan ngarumpul dina tanggal tilu belas jeung opat belas, sarta ngareureuhkeun diri dina tanggal lima belasna, tuluy dijieun poe pesta jeung kasukaan. Ku sabab eta, urang Yahudi anu maratuh di desa-desa taya bentengna ngarayakeun tanggal opat belas bulan Adar kalawan sukan-sukan, pesta, poe libur, sarta silih kirim kadaharan.

Hari Raya Purim Ditetepkeun

Mordekai nyatet sakabeh kajadian ieu, tuluy ngirimkeun surat ka sakabeh urang Yahudi di sakuliah propinsi Raja Ahasyweros, boh nu deukeut boh nu jauh, pikeun ngawajibkeun maranehna ngarayakeun tanggal opat belas jeung lima belas bulan Adar unggal taun, nya eta poe-poe nalika urang Yahudi ngareureuhkeun diri tina musuhna, jeung bulan nu geus robah pikeun maranehna tina kasusah jadi kasukaan, tina kaprihatinan jadi karamean. Mordekai nitah maranehna sangkan ngariksa poe-poe eta minangka poe pesta jeung kasukaan, silih kirim kadaharan jeung mere sidekah ka nu mariskin. Urang Yahudi narima jadi adat kabiasaan naon anu geus mimiti dilampahkeun ku maranehna, cocog jeung anu geus dituliskeun ku Mordekai ka maranehna. Haman bin Hamedata, urang Agag, musuh sakabeh urang Yahudi, geus ngarancang pikeun ngabinasakeun maranehna sarta ngundi pur—nya eta undian—pikeun numpes jeung ngabinasakeun maranehna. Tapi barang hal eta diunjukkeun ka raja, raja marentahkeun ngaliwatan surat, sangkan rarancang jahat anu geus direncanakeun ku Haman ka urang Yahudi teh malik ka sirahna sorangan, sarta sangkan manehna jeung anak-anakna digarantung dina tihang.

Ku sabab eta, poe-poe ieu disebut Purim, tina kecap pur. Nya eta pikeun ngingetan sakabeh eusi surat ieu, jeung naon anu geus katingali ku maranehna katut naon anu geus karandapan ku maranehna. Urang Yahudi geus ngiket diri, turunanana, sarta sakabeh jalma anu ngagabung ka maranehna, pikeun ngariksa dua poe eta unggal taun dina waktu nu geus ditangtukeun, tanpa kaliwat, cocog jeung anu geus dituliskeun. Unggal turunan, unggal kulawarga, unggal propinsi, jeung unggal kota kudu inget sarta ngariksa poe-poe eta. Poe-poe Purim ieu moal weleh-weleh dilampahkeun di kalangan urang Yahudi, sarta ingetanana moal leungit ti antara turunanana.

Ratu Ester binti Abihail jeung Mordekai urang Yahudi nulis kalawan sagemblengna wewenang pikeun ngesahkeun surat Purim nu kadua ieu. Surat-surat dikirimkeun ka sakabeh urang Yahudi di 127 propinsi karajaan Ahasyweros—eusina kecap-kecap karahayuan jeung kayaktian, pikeun ngesahkeun poe-poe Purim ieu dina waktuna nu geus ditangtukeun, sakumaha anu geus diparentahkeun ku Mordekai urang Yahudi jeung Ratu Ester ka maranehna, sarta sakumaha anu geus ditetepkeun ku maranehna pikeun dirina sorangan katut turunanana, nya eta mangsa-mangsa puasa jeung kaprihatinan. Parentah Ester ngesahkeun katangtuan-katangtuan ngeunaan Purim ieu, sarta ieu dituliskeun dina catetan.