يهودين پنهنجن دشمنن تي غلبو ماڻيو

ان ڏينهن، جيڪو سندن تباهيءَ لاءِ مقرر هو، ان جي بدران يهودين جا دشمن ڪرن ٿا — هامان جا ڏهه پٽ، صوبن ۾ پنجهتر هزار، ۽ ڪابه لٽ نه ورتي وئي. پوءِ مردڪي ۽ آستر انهيءَ جنگ کي هڪ سالياني عيد، پوريم، طور لکي ڇڏين ٿا: آرام، کاڌي جا تحفا، ۽ غريبن کي سوکڙيون.

باب 9.

ٻارهين مهيني يعني اذار جي تيرهين تاريخ تي، جڏهن بادشاهه جو حڪم ۽ فرمان لاڳو ٿيڻو هو، ۽ جنهن ڏينهن يهودين جي دشمنن کين دٻائڻ جي اميد رکي هئي، تڏهن اُلٽو ٿي پيو: يهودين پنهنجن نفرت ڪندڙن تي غلبو ماڻيو. يهودي بادشاهه اخسويرس جي سڀني صوبن ۾ پنهنجن شهرن ۾ گڏ ٿيا تہ جيڪي سندن نقصان پيا ڳوليندا هئا تن تي حملو ڪن. ڪو بہ سندن اڳيان بيهي نہ سگهيو، ڇاڪاڻ تہ سندن خوف سڀني قومن تي ڇانئجي ويو هو. صوبن جي سڀني حاڪمن، ستراپن، گورنرن ۽ بادشاهه جي ڪاروبار ڏسندڙن يهودين جي مدد ڪئي، ڇاڪاڻ تہ مردڪي جو خوف مٿن ڇانئجي ويو هو. مردڪي بادشاهه جي محل ۾ طاقتور ٿي ويو؛ سندس شهرت سڀني صوبن ۾ پکڙجي وئي، ڇاڪاڻ تہ مردڪي پاڻ وڌيڪ کان وڌيڪ طاقتور ٿيندو ويو. يهودين پنهنجن سڀني دشمنن کي تلوار سان ماريو، قتل ڪيائون ۽ برباد ڪيائون، ۽ پنهنجن نفرت ڪندڙن سان جيڪو چاهيائون سو ڪيائون. شوشن جي قلعي ۾ يهودين پنج سؤ ماڻهن کي قتل ڪيو ۽ برباد ڪيو. هنن پرشانداتا، دلفون ۽ اسپاتا کي بہ قتل ڪيو، پوراتا، اداليا ۽ اريداتا کي، پرمشتا، اريسائي، اريدائي ۽ ويزاتا کي بہ. هامان بن همداتا، جيڪو يهودين جو دشمن هو، تنهن جي ڏهن پٽن کي قتل ڪيائون، پر ڦرمار تي هٿ نہ وڌائون.

انهيءَ ڏينهن شوشن جي قلعي ۾ ماريلن جو تعداد بادشاهه کي ٻڌايو ويو. بادشاهه راڻي ايستر کي چيو تہ ”شوشن جي قلعي ۾ يهودين پنج سؤ ماڻهن ۽ هامان جي ڏهن پٽن کي قتل ڪيو ۽ برباد ڪيو آهي. بادشاهه جي باقي صوبن ۾ هنن ڇا ڪيو هوندو؟ تنهنجي گذارش ڇا آهي؟ اها تو کي ڏني ويندي. وڌيڪ ڇا گهرين ٿي؟ اهو ڪيو ويندو.“

ايستر چيو تہ ”جيڪڏهن بادشاهه کي وڻي، تہ شوشن جا يهودي سڀاڻي بہ اڄ جي فرمان موجب ٻيهر ائين ڪن، ۽ هامان جي ڏهن پٽن کي ڪاٺين تي ٽنگيو وڃي.“

بادشاهه حڪم ڏنو تہ ائين ڪيو وڃي. شوشن ۾ فرمان جاري ٿيو، ۽ هامان جي ڏهن پٽن کي ٽنگيائون. شوشن جي يهودين اذار جي چوڏهين تاريخ تي بہ گڏ ٿي اتي ٽي سؤ ماڻهن کي قتل ڪيو، پر ڦرمار کي هٿ نہ لڳايائون.

بادشاهه جي صوبن ۾ باقي يهودي پنهنجي جان بچائڻ لاءِ گڏ ٿيا، دشمنن کان آرام ماڻيائون، پنهنجن نفرت ڪندڙن مان پنجهتر هزار ماڻهن کي قتل ڪيائون، پر ڦرمار کي هٿ نہ لڳايائون. اهو اذار جي تيرهين تاريخ تي ٿيو؛ چوڏهين تي آرام ڪيائون، ۽ ان کي ضيافت ۽ خوشيءَ جو ڏينهن بڻايائون.

شوشن ۾ يهودي تيرهين ۽ چوڏهين تاريخ تي گڏ ٿيا، ۽ پندرهين تي آرام ڪيائون، ۽ ان کي ضيافت ۽ خوشيءَ جو ڏينهن بڻايائون. انهيءَ ڪري کليل ڳوٺن جا يهودي اذار جي چوڏهين تاريخ کي خوشي، ضيافت، موڪل ۽ هڪ ٻئي ڏانهن کاڌي جا تحفا موڪلڻ سان ملهائين ٿا.

پوريم جي عيد جو قيام

مردڪي اهي واقعا لکيا، ۽ بادشاهه اخسويرس جي سڀني صوبن ۾ ويجهن ۽ پري سڀني يهودين ڏانهن خط موڪليائين، تہ جيئن کين هر سال اذار مهيني جي چوڏهين ۽ پندرهين تاريخ ملهائڻ جو پابند ڪري، انهن ڏينهن جي طور تي جڏهن يهودين پنهنجن دشمنن کان آرام ماڻيو، ۽ اهو مهينو سندن لاءِ غم کان خوشيءَ ۾ ۽ ماتم کان جشن ۾ بدلجي ويو. کين چيائين تہ انهن کي ضيافت ۽ خوشيءَ جا ڏينهن ڪري ملهائين، هڪ ٻئي کي کاڌي جا تحفا موڪلين ۽ غريبن کي سوکڙيون ڏين. يهودين جيڪو ڪرڻ شروع ڪيو هو تنهن کي رسم طور اختيار ڪيائون، جيئن مردڪي کين لکيو هو. هامان بن همداتا اجاجيءَ، جيڪو سڀني يهودين جو دشمن هو، تن کي برباد ڪرڻ جو منصوبو ٺاهيو ۽ کين ڪچلڻ ۽ تباهه ڪرڻ لاءِ پور يعني قرعو وڌو. پر جڏهن اها ڳالهه بادشاهه جي اڳيان آئي، تڏهن هن خط ذريعي حڪم ڏنو تہ جيڪا بڇڙي سازش هامان يهودين خلاف رچي هئي سا سندس ئي مٿي تي موٽي وڃي، ۽ هو ۽ سندس پٽ ڪاٺين تي ٽنگيا وڃن.

تنهنڪري انهن ڏينهن کي پور لفظ مان پوريم سڏيو وڃي ٿو، هن خط جي سڀني ڳالهين جي ڪري، ۽ جيڪي ڏٺائون ۽ جيڪي مٿن گذريو تنهن جي ڪري. يهودين پاڻ تي، پنهنجي اولاد تي ۽ پاڻ سان شامل ٿيندڙ سڀني تي فرض ڪيو تہ هر سال لکت موجب مقرر وقت تي اهي ٻئي ڏينهن ضرور ملهائيندا. هر نسل، گهراڻو، صوبو ۽ شهر انهن ڏينهن کي ياد ڪري ٿو ۽ ملهائي ٿو؛ پوريم جا اهي ڏينهن يهودين ۾ ڪڏهن بہ ختم نہ ٿيندا، نڪي سندن اولاد ۾ انهن جي يادگيري ميسارجندي.

راڻي ايستر بنت ابيحائل ۽ يهودي مردڪي پوري اختيار سان لکيو تہ پوريم جي هن ٻئي خط جي تصديق ڪن. خط اخسويرس جي بادشاهيءَ جي هڪ سؤ ستاويهن صوبن ۾ سڀني يهودين ڏانهن موڪليا ويا، سلامتيءَ ۽ سچائيءَ جي ڳالهين سان، تہ جيئن پوريم جي انهن ڏينهن کي مقرر وقتن تي پختو ڪن، جيئن يهودي مردڪي ۽ راڻي ايستر کين حڪم ڏنو هو، ۽ جيئن هنن پاڻ ۽ پنهنجي اولاد لاءِ مقرر ڪيو هو، روزي ۽ ماتم جا وقت. ايستر جي حڪم پوريم بابت انهن ضابطن کي پختو ڪيو، ۽ اهو ڪتاب ۾ لکيو ويو.