Księga Estery 9

9 ¹W dwunastym miesiącu, Adar, trzynastego dnia — gdy miał wejść w życie rozkaz i dekret króla, w dniu, w którym wrogowie Żydów mieli nadzieję ich opanować — nastąpił odwrót: to Żydzi opanowali tych, którzy ich nienawidzili. ²Żydzi zgromadzili się w swoich miastach we wszystkich prowincjach króla Kserksesa, aby uderzyć na tych, którzy szukali ich zguby. Nikt nie mógł się im oprzeć, bo strach przed nimi padł na wszystkie ludy. ³Wszyscy urzędnicy prowincji, satrapowie, namiestnicy i zarządcy królewscy popierali Żydów, bo padł na nich strach przed Mardocheuszem. ⁴Mardocheusz stał się potężny w domu króla, a jego sława rozeszła się po wszystkich prowincjach, bo Mardocheusz stawał się coraz potężniejszy. ⁵Żydzi pobili wszystkich swoich wrogów mieczem, zabijając i niszcząc, i postąpili z tymi, którzy ich nienawidzili, jak chcieli. ⁶W twierdzy Suzy Żydzi zabili i zgładzili pięciuset ludzi. ⁷Zabili także Parszandatę, Dalfona, Aspatę, ⁸Poratę, Adalię, Aridatę, ⁹Parmasztę, Arisaja, Aridaja i Wajzatę. ¹⁰Dziesięciu synów Hamana, syna Hammedaty, wroga Żydów, zabili — lecz po łup nie sięgnęli.

¹¹Tego dnia doniesiono królowi o liczbie zabitych w twierdzy Suzy. ¹²Król powiedział do królowej Estery: „W twierdzy Suzy Żydzi zabili i zgładzili pięciuset ludzi oraz dziesięciu synów Hamana. Czegoż dokonali w pozostałych prowincjach króla? Jaka jest twoja prośba? Będzie ci spełniona. O co jeszcze prosisz? Stanie się.”

¹³Estera powiedziała: „Jeśli królowi się podoba, niech pozwoli Żydom w Suzie postąpić jeszcze jutro według dzisiejszego dekretu, a dziesięciu synów Hamana niech powieszą na palach.”

¹⁴Król rozkazał, aby tak uczyniono. Wydano dekret w Suzie i powieszono dziesięciu synów Hamana. ¹⁵Żydzi w Suzie zgromadzili się także czternastego dnia Adara i zabili tam trzystu ludzi, lecz po łup nie sięgnęli.

¹⁶Pozostali Żydzi w prowincjach króla zgromadzili się, aby bronić swego życia, i zyskali spokój od wrogów; zabili siedemdziesiąt pięć tysięcy tych, którzy ich nienawidzili, lecz po łup nie sięgnęli. ¹⁷Stało się to trzynastego dnia Adara, a czternastego odpoczęli i uczynili go dniem uczty i radości.

¹⁸W Suzie Żydzi zgromadzili się trzynastego i czternastego dnia, a piętnastego odpoczęli i uczynili go dniem uczty i radości. ¹⁹Dlatego Żydzi z nieobwarowanych wsi obchodzą czternasty dzień Adara z radością, ucztą i świętem, posyłając sobie nawzajem dary z potraw.

Ustanowienie święta Purim

²⁰Mardocheusz spisał te wydarzenia i rozesłał listy do wszystkich Żydów we wszystkich prowincjach króla Kserksesa, bliskich i dalekich, ²¹zobowiązując ich, aby każdego roku obchodzili czternasty i piętnasty dzień miesiąca Adar, ²²jako dni, w których Żydzi zaznali spokoju od swoich wrogów, a miesiąc odmienił się dla nich ze smutku w radość, a z żałoby w święto. Polecił im zachowywać je jako dni uczty i radości, posyłając sobie nawzajem dary z potraw, a ubogim dary. ²³Żydzi przyjęli za zwyczaj to, co zaczęli czynić, tak jak im napisał Mardocheusz. ²⁴Haman, syn Hammedaty, Agagita, wróg wszystkich Żydów, zamyślił ich zgubę i rzucił pur, to znaczy los, aby ich zmiażdżyć i wytracić. ²⁵Lecz gdy sprawa stanęła przed królem, rozkazał on na piśmie, aby zły zamiar, który Haman uknuł przeciwko Żydom, spadł na jego własną głowę i aby on oraz jego synowie zostali powieszeni na palach.

²⁶Dlatego te dni nazwano Purim, od słowa pur, z powodu wszystkich słów tego listu oraz z powodu tego, co ujrzeli i co ich spotkało. ²⁷Żydzi zobowiązali siebie, swoje potomstwo i wszystkich, którzy do nich przystali, aby co roku obchodzili te dwa dni w wyznaczonym czasie, bez uchybienia, jak zostało napisane. ²⁸Każde pokolenie, rodzina, prowincja i miasto wspomina i zachowuje te dni; te dni Purim nigdy nie ustaną wśród Żydów ani ich pamięć nie zaginie wśród ich potomstwa.

²⁹Królowa Estera, córka Abichaila, oraz Mardocheusz Żyd napisali z pełną powagą, aby potwierdzić ten drugi list o Purim. ³⁰Wysłano listy do wszystkich Żydów w stu dwudziestu siedmiu prowincjach królestwa Kserksesa — słowa pokoju i prawdy, ³¹potwierdzając te dni Purim w wyznaczonych czasach, jak nakazali im Mardocheusz Żyd i królowa Estera, i jak sami postanowili dla siebie i dla swego potomstwa, czasy postu i żałoby. ³²Rozkaz Estery potwierdził te przepisy o Purim i zostało to zapisane w księdze.