آستر ۽ مردڪيءَ جو اعزاز
هامان جي ملڪيت آستر کي ۽ سندس مهر واري منڊي مردڪيءَ کي ملي ٿي، پر موت جو فرمان رد نٿو ٿي سگهي. سو ٻيو فرمان شاهي گهوڙن تي روانو ٿئي ٿو: يهودي گڏ ٿي پنهنجين جانين جو بچاءُ ڪري سگهن ٿا. مردڪي شاهي نيري ۽ سونهري لباس ۾ نڪري ٿو، ۽ سوسن نعرا هڻي ٿو.
8 1انهيءَ ڏينهن بادشاهه اخسويرس يهودين جي دشمن هامان جي ملڪيت راڻي آستر کي ڏني. مردڪي بادشاهه جي اڳيان آيو، ڇاڪاڻ تہ آستر ٻڌائي ڇڏيو هو تہ هو سندس ڪهڙو مائٽ آهي. 2بادشاهه پنهنجي مهر واري منڊي، جيڪا هامان کان واپس ورتي هئائين، لاهي مردڪيءَ کي ڏني. آستر مردڪيءَ کي هامان جي ملڪيت تي مقرر ڪيو.
3آستر وري بادشاهه سان ڳالهايو؛ سندس پيرن تي ڪري، روئي، منٿ ڪيائينس تہ اجاگي هامان جي بڇڙائي ۽ يهودين خلاف سندس منصوبو روڪيو وڃي. 4بادشاهه آستر ڏانهن سون جو عصا وڌايو، تڏهن هوءَ اُٿي سندس اڳيان بيٺي. 5چيائين تہ ”جيڪڏهن بادشاهه کي وڻي، جيڪڏهن مون تي سندس مهربانيءَ جي نظر آهي، جيڪڏهن کيس اها ڳالهہ درست لڳي ۽ آءٌ کيس وڻان ٿي، تہ ڪي خط لکيا وڃن جن سان هميداتا جي پٽ اجاگي هامان جا اهي خط رد ٿي وڃن، جيڪي هن بادشاهه جي سڀني صوبن ۾ يهودين کي ناس ڪرڻ لاءِ سوچي لکيا هئا. 6آءٌ پنهنجي قوم تي آيل آفت ڪيئن ڏسي سگهندس؟ پنهنجن مائٽن جي تباهي ڪيئن ڏسي سگهندس؟“
7بادشاهه اخسويرس راڻي آستر ۽ يهودي مردڪيءَ کي چيو تہ ”مون آستر کي هامان جو گهر ڏنو آهي، ۽ هنن کيس ڦاهيءَ جي ڪاٺيءَ تي ٽنگيو، ڇاڪاڻ تہ هن يهودين خلاف سازش ڪئي هئي. 8اوهين يهودين بابت جيئن مناسب سمجهو تيئن بادشاهه جي نالي ۾ لکو ۽ سندس مهر واري منڊيءَ سان مهر لڳايو، ڇاڪاڻ تہ جيڪا لکت بادشاهه جي نالي ۾ لکي وڃي ۽ سندس منڊيءَ سان مهر ٿيل هجي، سا رد نہ ٿي ٿي سگهي.“
9پوءِ ٽئين مهيني، يعني سيوان جي ٽيويهين تاريخ تي، بادشاهه جا منشي گهرايا ويا، ۽ مردڪيءَ جيڪي حڪم ڏنا هئا سي سڀ يهودين ڏانهن، ۽ هندستان کان ڪوش تائين جي ۱۲۷ صوبن جي ستراپن، گورنرن ۽ حاڪمن ڏانهن لکيائون: هر صوبي ڏانهن سندس لکت ۾، هر قوم ڏانهن سندس ٻوليءَ ۾، ۽ يهودين ڏانهن سندن لکت ۽ ٻوليءَ ۾. 10مردڪيءَ بادشاهه اخسويرس جي نالي ۾ لکيو، بادشاهه جي مهر واري منڊيءَ سان مهر ڪيو، ۽ خط تيز گھوڙن تي سوار قاصدن هٿان موڪليائين، جيڪي گھوڙا شاهي خدمت لاءِ پاليل هئا. 11بادشاهه جي فرمان هر شهر ۾ يهودين کي اهو حق ڏنو تہ گڏ ٿين ۽ پنهنجي جان جو بچاءُ ڪن: جيڪڏهن ڪنهن بہ قوم يا صوبي جي هٿياربند فوج کين، ٻارن ۽ عورتن سميت، نشانو بڻائي، تہ تنهن کي ناس ڪن، قتل ڪن ۽ مٽائي ڇڏين، ۽ پنهنجن دشمنن جو مال لٽين. 12اهو بادشاهه اخسويرس جي سڀني صوبن ۾ هڪ ئي ڏينهن ٿيڻو هو، يعني ٻارهين مهيني ادار جي تيرهين تاريخ تي. 13فرمان جي نقل هر صوبي ۾ قانون طور جاري ڪئي وڃي ۽ سڀني قومن کي ٻڌائي وڃي، تہ جيئن يهودي انهيءَ ڏينهن پنهنجن دشمنن کان بدلو وٺڻ لاءِ تيار هجن. 14شاهي گھوڙن تي سوار قاصد، بادشاهه جي حڪم سان تڪڙ ۽ تاڪيد ڪندي، روانا ٿيا؛ فرمان شوشن جي قلعي ۾ ڏنو ويو.
15مردڪي شاهي نيرا ۽ اڇا ڪپڙا، وڏو سونو تاج ۽ سنهي ڪتاني ۽ ارغواني چوغو پهري بادشاهه جي حضور مان نڪتو. شوشن شهر نعرا هڻي خوش ٿيو. 16يهودين کي روشني، خوشي، شادماني ۽ عزت حاصل هئي. 17جتي بہ، هر صوبي ۽ هر شهر ۾، بادشاهه جو حڪم ۽ فرمان پهتو، اتي يهودين کي خوشي ۽ مسرت، ضيافت ۽ عيد جو ڏينهن مليو. ملڪ جون ڪيتريون ئي قومون يهودي بڻجي ويون، ڇاڪاڻ تہ کين يهودين جو خوف وٺي ويو هو.