एस्तर र मोर्दकैको सम्मान
हामानको सम्पत्ति एस्तरलाई र उसको छाप-औँठी मोर्दकैलाई दिइन्छ, तर मृत्युको आदेश रद्द गर्न सकिँदैन। त्यसैले दोस्रो आदेश राजकीय घोडाहरूमा कुद्छ: यहूदीहरू भेला भएर आफ्नो प्राणको रक्षा गर्न सक्छन्। मोर्दकै राजकीय नीलो र सुनौलो पोशाकमा निस्कन्छन्, र शूशन जयजयकार गर्छ।
8 1त्यस दिन क्षयर्ष राजाले यहूदीहरूका शत्रु हामानको सम्पत्ति रानी एस्तरलाई दिए। एस्तरले मोर्दकै आफ्नो के लाग्थे भनी बताएकी थिइन्, त्यसैले मोर्दकै राजाको सामु आए। 2राजाले हामानबाट फिर्ता लिएको आफ्नो मुद्रिका निकालेर मोर्दकैलाई दिए। एस्तरले मोर्दकैलाई हामानको सम्पत्तिमाथि नियुक्त गरिन्।
3एस्तरले फेरि राजासँग कुरा गरिन्, तिनको चरणमा घोप्टो परेर रोइन्, र अगागी हामानको दुष्टता र यहूदीहरूविरुद्धको तिनको षड्यन्त्र रोक्न बिन्ती गरिन्। 4राजाले एस्तरतिर सुनको राजदण्ड पसारे, अनि तिनी उठेर राजाको सामु उभिइन्। 5तिनले भनिन्, “यदि राजालाई मन पर्छ भने, यदि मैले तपाईंको कृपा पाएकी छु भने, यदि तपाईंलाई यो ठीक लाग्छ भने, र म तपाईंलाई मन पर्छु भने, राजाका सबै प्रान्तका यहूदीहरूलाई नष्ट गर्न अगागी हम्मदाताका छोरा हामानले रचेर लेखेका कुरालाई उल्ट्याउने पत्रहरू लेखियून्। 6मेरो जातिमाथि विपत्ति आइपरेको हेर्ने कष्ट म कसरी सहन सकूँ? मेरो परिवार नष्ट भएको हेर्ने कष्ट म कसरी सहन सकूँ?”
7क्षयर्ष राजाले रानी एस्तर र यहूदी मोर्दकैलाई भने, “मैले एस्तरलाई हामानको घर दिएँ, र उसले यहूदीहरूविरुद्ध षड्यन्त्र रचेकाले उसलाई फाँसीको काठमा झुन्ड्याइयो। 8अब राजाको नाममा यहूदीहरूको विषयमा तिमीहरूलाई जे ठीक लाग्छ त्यही लेख, र राजाको मुद्रिकाले छाप लगाओ—किनभने राजाको नाममा लेखिएको र राजाको मुद्रिकाले छाप लगाइएको कुनै पनि लेखोट उल्ट्याउन सकिँदैन।”
9तेस्रो महिना अर्थात् सीवानको तेइसौँ दिनमा राजाका शास्त्रीहरू बोलाइए, र मोर्दकैले आज्ञा गरेका सबै कुरा यहूदीहरू र भारतदेखि कूशसम्मका 127 प्रान्तका क्षत्रपहरू, राज्यपालहरू र अधिकारीहरूलाई लेखियो—हरेक प्रान्तलाई त्यसको आफ्नै लिपिमा, हरेक जातिलाई त्यसको आफ्नै भाषामा, र यहूदीहरूलाई तिनीहरूकै लिपि र भाषामा। 10मोर्दकैले क्षयर्ष राजाको नाममा लेखे, राजाको मुद्रिकाले छाप लगाए, र राजकीय सेवाका निम्ति हुर्काइएका छिटो दौडने घोडाहरूमा हुलाकीहरूद्वारा पत्रहरू पठाए। 11राजाको उर्दीले हरेक सहरका यहूदीहरूलाई भेला हुने र आफ्नो जीवनको रक्षा गर्ने अधिकार दियो: तिनीहरूमाथि आक्रमण गर्ने कुनै पनि जाति वा प्रान्तका सशस्त्र दललाई—केटाकेटी र स्त्रीहरूसमेत—नष्ट गर्न, मार्न र मेटाउन, अनि तिनीहरूका शत्रुहरूका सम्पत्ति लुट्न। 12यो काम क्षयर्ष राजाका सबै प्रान्तमा एकै दिनमा अर्थात् बाह्रौँ महिना अदारको तेह्रौँ दिनमा हुनुपर्थ्यो। 13यो उर्दीको प्रतिलिपि हरेक प्रान्तमा कानुनको रूपमा जारी गरिनु र सबै जातिलाई थाहा दिइनुपर्थ्यो, ताकि त्यस दिन यहूदीहरू आफ्ना शत्रुहरूसँग बदला लिन तयार होऊन्। 14राजकीय घोडाहरूमा सवार हुलाकीहरू राजाको आज्ञाले हतारिएर र हप्काइएर चाँडो निस्के; उर्दी शूशनको किल्लामा जारी गरियो।
15मोर्दकै राजकीय नीलो र सेतो वस्त्र, सुनको ठूलो मुकुट, र मलमल एवं बैजनी रङको पोशाक लगाएर राजाको सामुबाट निस्के। शूशन सहर आनन्दले कराउँदै हर्षित भयो। 16यहूदीहरूलाई उज्यालो, आनन्द, हर्ष र सम्मान प्राप्त भयो। 17राजाको आज्ञा र उर्दी पुगेको हरेक प्रान्त र सहरमा यहूदीहरूलाई आनन्द र खुसी, भोज र उत्सवको दिन भयो। देशका धेरै जातिका मानिसहरू यहूदी बने, किनभने यहूदीहरूको भय तिनीहरूमाथि परेको थियो।