اِستر او مردکى ته عزت ورکړلو

د هامان شتمني استر ته او د هغه مهر لرونکې ګوتمه مردخای ته ورکول کېږي، خو د مرګ فرمان نه شي لغوه کېدای. نو دوهم فرمان پر شاهي اسونو روانېږي: یهودان کولای شي راټول شي او د خپل ژوند دفاع وکړي. مردخای په شاهي آبي او طلايي جامو کې بهر ځي، او شوشان چیغې وهي.

څپرکی 8.

په هغه ورځ بادشاه اخسويرس د يهوديانو د دُشمن د هامان جائيداد ملکې اِستر ته ورکړلو. مردکى بادشاه ته مخکښې راغلو، ځکه چې اِستر دا ووئيل وو چې هغه د هغې څۀ لګى. بادشاه خپله د مُهر ګوته چې د هامان نه يې بيا اخستے وه، وويسته او مردکى ته يې ورکړله. اِستر مردکى د هامان په جائيداد باندې مقرر کړلو.

اِستر بيا بادشاه ته خبرې وکړلې، د هغۀ په پښو کښې پرېوته، ژړا يې وکړله او عاجزى يې ترې وغوښته چې د اجاجى هامان شر او هغه چل چې د يهوديانو خلاف يې جوړ کړے وو، ودروى. بادشاه د سرو زرو عصا اِستر ته ونيوله، نو هغه پاڅېده او د هغۀ په مخکښې ودرېده. هغې ووئيل چې، ”کۀ بادشاه ته ښۀ ښکارى، کۀ زۀ د هغۀ فضل مومم، کۀ دا خبره هغۀ ته رښتيا ښکارى او زۀ هغۀ ته ښۀ ښکارم، نو دې دپاره چې د اجاجى د همداتا زوئ هامان څۀ چې جوړ کړل او وليکل چې د بادشاه په ټولو صوبو کښې يهوديان تباه کړى، هغه دې بيرته واپس کړے شى او داسې خطونه دې وليکلے شى. زۀ به دا څنګه زغمم چې خپل قوم ته مصيبت رسيدونکے وينم؟ زۀ به دا څنګه زغمم چې خپل خاندان تباه کيدونکے وينم؟“

بادشاه اخسويرس ملکې اِستر او يهودى مردکى ته ووئيل چې، ”ما اِستر ته د هامان کور ورکړلو او هغه يې په دار کړلو ځکه چې هغۀ د يهوديانو خلاف چل جوړ کړے وو. څنګه چې تاسو ته ښۀ ښکارى هغه شان د يهوديانو د حقله د بادشاه په نامه وليکئ او د هغۀ د مُهر په ګوته باندې يې مُهر کړئ، ځکه چې کوم ليک چې د بادشاه په نامه وليکلے شى او د هغۀ د ګوتې نه مُهر کړے شى هغه بيرته نۀ شى واپس کيدې.“

نو د دريم مياشتې په درويشتمه ورځ يعنې سيوان کښې د بادشاه ليکونکى راوبللے شول او څۀ چې مردکى حُکم کړلو هغه ټول يهوديانو ته او د هند نه تر کوش پورې د سل اووۀ ويشتو صوبو صوبيدارانو، حاکمانو او عملدارانو ته وليکلے شول، هر صوبه ته د هغۀ په ليکدود کښې، هر قوم ته د هغۀ په ژبه کښې او يهوديانو ته د هغوئ په ليکدود او ژبه کښې. مردکى د بادشاه اخسويرس په نامه وليکل، د بادشاه د مُهر په ګوته يې مُهر کړل او خطونه يې د بادشاهى خدمت دپاره روزلے شويو تېزو آسونو باندې د چاپاريانو په وسيله ولېږل. د بادشاه دې فرمان يهوديانو ته په هره ښار کښې دا حق ورکړلو چې راغونډ شى او د خپل ژوند حفاظت وکړى، چې هر قوم او صوبه چې د اسلحې سره په هغوئ حمله کوى، هغه دې تباه، قتل او ختم کړى، پکښې بچى او ښځې، او د خپلو دُشمنانو مال دې لوټ کړى. دا به د بادشاه اخسويرس په ټولو صوبو کښې په يوه ورځ يعنې د دولسم مياشتې د ادار په ديارلسمه ورځ کيدلو. د دې فرمان يوه نقل به په هره صوبه کښې د قانون په توګه جارى کيدلو او ټولو قومونو ته به ښکاره کيدلو، ترڅو چې يهوديان په هغه ورځ تيار وى چې له خپلو دُشمنانو نه خپل بدل واخلى. نو چاپاريان د بادشاهى آسونو باندې وتښتيدل، د بادشاه د حُکم په وجه په تلوار او زور تلل، او دا فرمان د سوسن په قلعه کښې ورکړے شو.

مردکى د بادشاه د مخ نه په بادشاهى نيلى او سپينو جامو کښې، د سرو زرو په لويه تاج او د ښائسته کتان او ارغوانى چوغه کښې ووتلو. سوسن چغې کړلې او خوشحالى يې وکړله. يهوديانو ته رڼا، خوشحالى، خوښى او عزت وو. د بادشاه حُکم او فرمان هره صوبه او ښار ته ورسيدلو، يهوديانو ته خوشحالى او خوښى، ميلمستياوې او د خوشحالۍ ورځ وه. د دې مُلک ډېر قومونه يهوديان شول، ځکه چې د يهوديانو ويره پرې غالبه شوه.