एस्तर 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹यसकारण राजा र हामान रानी एस्तरसँग दाखमद्य पिउन आए। ²दोस्रो दिन, दाखमद्य पिउँदै गर्दा, राजाले फेरि सोधे, “तिम्रो बिन्ती के हो, रानी एस्तर? त्यो पूरा गरिनेछ। तिम्रो अनुरोध के हो? आधा राज्यसम्म भए पनि त्यो दिइनेछ।”

³रानी एस्तरले जवाफ दिइन्, “हे राजा, यदि मैले तपाईंको दृष्टिमा निगाह पाएकी छु भने, र राजालाई यो उचित लाग्छ भने, मेरो बिन्तीअनुसार मलाई मेरो जीवन दिनुहोस्, र मेरो अनुरोधअनुसार मेरा मानिसहरू दिनुहोस्। ⁴म र मेरा मानिसहरू नष्ट पारिन, मारिन र सखाप पारिनका निम्ति बेचिएका छौँ। यदि हामीलाई केवल दास-दासीको रूपमा बेचिएको भए, म त चुप लाग्ने थिएँ; किनकि यस्तो कष्टले राजालाई दुःख दिनु उचित हुने थिएन।”

⁵तब राजा क्षयर्षले रानी एस्तरलाई भने, “यस्तो गर्ने साहस गर्ने त्यो मानिस को हो, र कहाँ छ?”

⁶एस्तरले भनिन्, “एउटा विरोधी र शत्रु—यही दुष्ट हामान हो!” राजा र रानीको सामु हामान भयभीत भए।

⁷रिसले चूर भई राजा दाखमद्यबाट उठेर राजदरबारको बगैँचातिर गए, तर राजाले आफ्नो विनाश निश्चित गरिसकेका छन् भनी थाहा पाएर हामान आफ्नो ज्यान बचाउन रानी एस्तरसँग बिन्ती गर्न त्यहीँ बसे। ⁸राजा राजदरबारको बगैँचाबाट भोजनशालामा फर्केर आए। एस्तर बसेकी पलङमा हामान ढलेका थिए। राजाले भने, “के यसले म यहीँ छँदा रानीमाथि नै आक्रमण गर्ने?” यी वचन राजाको मुखबाट निस्कनासाथ सेवकहरूले हामानको अनुहार छोपिदिए। ^a a v8 दोषी ठहरिएको मानिसको अनुहार छोप्नु प्राचीन समयमा त्यसको नियति पक्का भइसकेको—अर्थात् त्यो मरेसरह भइसकेको—चिन्ह थियो।

⁹राजाका नपुंसकहरूमध्ये एक हर्बोनाले भने, “राजाको पक्षमा बोल्ने मोर्दकैका निम्ति हामानले बनाएको पचहत्तर फिट अग्लो फाँसीको काठ हामानकै घरमा खडा छ।” राजाले भने, “त्यसैमा उसलाई झुण्ड्याओ।”

¹⁰यसकारण मोर्दकैका निम्ति हामानले तयार पारेको फाँसीको काठमा नै तिनीहरूले हामानलाई झुण्ड्याए, र राजाको क्रोध शान्त भयो।