எஸ்தர் 7

7 ¹அப்படியே ராஜாவும் ஆமானும் ராஜாத்தியாகிய எஸ்தருடன் விருந்துண்ண வந்தார்கள். ²இரண்டாம் நாளிலும் திராட்சரசம் பரிமாறப்படுகையில், ராஜா மறுபடியும் எஸ்தரை நோக்கி, "ராஜாத்தியாகிய எஸ்தரே, உன் விண்ணப்பம் என்ன? அது உனக்குக் கட்டளையிடப்படும். உன் வேண்டுதல் என்ன? ராஜ்யத்தில் பாதிமட்டும் கேட்டாலும் அது நிறைவேற்றப்படும்" என்றான்.

³ராஜாத்தியாகிய எஸ்தர் மறுமொழியாக, "ராஜாவே, உம்முடைய கண்களில் எனக்குத் தயவு கிடைத்ததென்றால், ராஜாவுக்கு விருப்பமாயிருந்தால், என் விண்ணப்பத்தின்படி எனக்கு என் உயிரையும், என் வேண்டுதலின்படி என் ஜனத்தையும் தந்தருளும். ⁴நானும் என் ஜனமும் அழிக்கப்படுவதற்கும், கொல்லப்படுவதற்கும், நிர்மூலமாக்கப்படுவதற்கும் விற்கப்பட்டோம். நாங்கள் வெறும் அடிமைகளாகவும் அடிமைப்பெண்களாகவும் விற்கப்பட்டிருந்தால், நான் மவுனமாயிருந்திருப்பேன்; அப்படிப்பட்ட தொல்லை ராஜாவைத் தொந்தரவுசெய்யத் தகுதியானதல்ல" என்றாள்.

⁵அப்பொழுது அகாஸ்வேரு ராஜா ராஜாத்தியாகிய எஸ்தரை நோக்கி, "இப்படிச் செய்யத் துணிந்தவன் யார், அவன் எங்கே?" என்று கேட்டான்.

⁶எஸ்தர், "அந்த எதிராளியும் பகைஞனுமாகிய இந்தப் பொல்லாத ஆமான்தான்!" என்றாள். அப்பொழுது ஆமான் ராஜாவுக்கும் ராஜாத்திக்கும் முன்பாகத் திகிலடைந்தான்.

⁷ராஜா உக்கிரம் மூண்டவனாய்த் திராட்சரச விருந்திலிருந்து எழுந்து அரமனைத் தோட்டத்திற்குப் போனான்; ராஜா தனக்குக் கேடு நிச்சயித்திருக்கிறதைக் கண்ட ஆமான் தன் உயிருக்காக ராஜாத்தியாகிய எஸ்தரிடத்தில் மன்றாட நின்றுகொண்டான். ⁸ராஜா அரமனைத் தோட்டத்திலிருந்து விருந்துசாலைக்குத் திரும்பிவந்தபோது, எஸ்தர் இருந்த மணையின்மேல் ஆமான் விழுந்துகிடந்தான். அப்பொழுது ராஜா, "நான் வீட்டில் இருக்கும்போதே இவன் ராஜாத்தியையும் பலவந்தம் செய்வானோ?" என்றான். இந்த வார்த்தை ராஜாவின் வாயிலிருந்து புறப்பட்டவுடனே, அவர்கள் ஆமானின் முகத்தை மூடினார்கள். ^a a v8 தண்டனைக்குள்ளானவனுடைய முகத்தை மூடுவது, அவனுடைய தலைவிதி முடிந்துவிட்டது என்பதற்கான பண்டைய அடையாளமாயிருந்தது — அவன் செத்தவனுக்குச் சமமாயிருந்தான்.

⁹அப்பொழுது ராஜாவின் பிரதானிகளில் ஒருவனாகிய அர்போனா, "ராஜாவுக்காகப் பேசின மொர்தெகாய்க்காக ஆமான் செய்வித்த எழுபத்தைந்து அடி உயரமான தூக்குமரம் ஆமானுடைய வீட்டில் நிற்கிறது" என்றான். ராஜா, "அதிலே இவனைத் தூக்கிப்போடுங்கள்" என்றான்.

¹⁰அப்படியே மொர்தெகாய்க்காக ஆமான் ஆயத்தம்பண்ணின தூக்குமரத்திலே அவனையே தூக்கிப்போட்டார்கள்; அப்பொழுது ராஜாவின் உக்கிரம் தணிந்தது.