एस्तेर 7

7 ¹ मग राजा व हामान एस्तेर राणीबरोबर मद्य प्राशन करण्यास आले. ² दुसऱ्या दिवशी मद्य पीत असताना राजाने पुन्हा विचारले, “एस्तेर राणी, तुझी विनंती काय आहे? ती मान्य केली जाईल. तुझी मागणी काय? अर्ध्या राज्यापर्यंत असली, तरी ती पूर्ण होईल.”

³ एस्तेर राणीने उत्तर दिले, “हे राजा, जर मला आपल्या दृष्टीत कृपा मिळाली असेल आणि राजाला बरे वाटत असेल, तर माझ्या विनंतीखातर मला माझा जीव द्या आणि माझ्या मागणीखातर माझे लोक द्या. ⁴ कारण आम्हांला — मला व माझ्या लोकांना — नाश करण्यासाठी, ठार मारण्यासाठी व नामशेष करण्यासाठी विकून टाकले आहे. आम्हांला केवळ गुलाम म्हणून विकले असते, तर मी गप्प राहिले असते; अशा संकटाने राजाला त्रास देणे योग्य ठरले नसते.”

⁵ तेव्हा अहश्वेरोश राजा एस्तेर राणीला म्हणाला, “असे करण्याचे धाडस करणारा तो कोण आहे आणि कोठे आहे?”

⁶ एस्तेर म्हणाली, “हा दुष्ट हामानच तो विरोधक व शत्रू आहे!” तेव्हा हामान राजा व राणी यांच्यापुढे भयभीत झाला.

⁷ राजा संतापाने मद्य सोडून उठला आणि राजवाड्याच्या बागेत गेला; तर राजा आपला नाश करण्याचे ठरवत आहे हे पाहून हामान आपल्या जिवासाठी एस्तेर राणीकडे विनवणी करण्यास मागे थांबला. ⁸ राजा राजवाड्याच्या बागेतून पुन्हा मेजवानीच्या दालनात आला. एस्तेर जेथे होती त्या आसनावर हामान पडला होता. राजा म्हणाला, “मी येथे असतानाच हा राणीवरही हात टाकणार काय?” राजाच्या तोंडून हे शब्द बाहेर पडताच सेवकांनी हामानाचे तोंड झाकले. ^a a v8 दोषी ठरलेल्या माणसाचे तोंड झाकणे ही प्राचीन काळी त्याचे भवितव्य ठरून गेल्याची खूण होती — तो मेल्यातच जमा असे.

⁹ राजाच्या खोजांपैकी एक हर्बोना म्हणाला, “राजाच्या बाजूने बोलणाऱ्या मर्दखयासाठी हामानाने बनवलेला पंचाहत्तर फूट उंच फासाचा खांब हामानाच्या घरी उभा आहे.” राजा म्हणाला, “त्याला त्यावरच फाशी द्या.”

¹⁰ तेव्हा हामानाने मर्दखयासाठी तयार केलेल्या त्याच खांबावर त्यांनी हामानाला फाशी दिली; आणि राजाचा क्रोध शांत झाला.