Ester pleit vir haar volk
By die tweede feesmaal vra Ester uiteindelik om haar eie lewe en dié van haar volk, en noem die man wat hulle verkoop het: Haman. Die koning storm woedend uit; Haman val smekend op haar rusbank en dit word as 'n aanranding gesien. Hy word aan sy eie paal opgehang.
7 1So het die koning en Haman gekom om saam met koningin Ester te drink. 2Op die tweede dag, by die wyn, vra die koning weer: “Wat is jou versoek, koningin Ester? Dit word toegestaan. Jou begeerte? Tot die helfte van die koninkryk—dit sal gegee word.”
3Koningin Ester antwoord: “As ek guns in u oë gevind het, koning, en as dit die koning behaag, skenk my my lewe as my versoek, en my volk as my begeerte. 4Ons is verkoop, ek en my volk, om vernietig, doodgemaak en uitgewis te word. As ons net as slawe en slavinne verkoop was, sou ek stilgebly het; want sulke leed sou nie geregverdig het dat die koning gepla word nie.”
5Toe sê koning Ahasveros vir koningin Ester: “Wie is hy, en waar is hy, wat dit durf doen?”
6Ester sê: “’n Teëstander en vyand—hierdie goddelose Haman!” Haman was verskrik voor die koning en die koningin.
7Woedend het die koning van die wyn af opgestaan en na die paleistuin toe gegaan, terwyl Haman gebly het om koningin Ester vir sy lewe te smeek, want hy het gesien dat die koning sy ondergang bepaal het. 8Die koning het van die paleistuin af teruggekom na die feessaal. Haman het op die rusbank geval waar Ester was. Toe sê die koning: “Gaan hy die koningin selfs aanrand terwyl ek hier is?” Net toe die woorde uit sy mond kom, het die bediendes Haman se gesig toegemaak. a a v8 Om ’n veroordeelde se gesig toe te maak, was in die ou tyd die teken dat sy lot beseël is — hy was so goed as dood.
9Harbona, een van die koning se hofdienaars, sê: “Die vyf-en-sewentig voet hoë galg wat Haman gemaak het vir Mordegai, wat vir die koning opgekom het, staan by Haman se huis.” Die koning sê: “Hang hom daaraan op.”
10Toe hang hulle Haman op aan die galg wat hy vir Mordegai gereed gemaak het, en die koning se woede het bedaar.
