አስቴር 7

7 ¹ንጉሡና ሃማም ከንግሥት አስቴር ጋራ ሊጠጡ መጡ። ²በሁለተኛውም ቀን ንጉሡ የወይን ጠጅ ሲጠጡ እንደ ገና፣ “ንግሥት አስቴር ሆይ፤ ልመናሽ ምንድን ነው? ይፈጸምልሻል። ጥያቄሽስ? እስከ መንግሥቴ እኵሌታ ድረስ ቢሆን እንኳ ይደረግልሻል” ሲል ጠየቀ።

³ንግሥት አስቴርም መልሳ እንዲህ አለች፤ “ንጉሥ ሆይ፤ በፊትህ ሞገስ አግኝቼ እንደ ሆነ፣ ንጉሡንም ደስ የሚያሰኘው ከሆነ፣ በልመናዬ ሕይወቴ፣ በጥያቄዬም ሕዝቤ ይሰጠኝ። ⁴እኔና ሕዝቤ እንድንጠፋ፣ እንድንገደል፣ እንድንደመሰስ ተሽጠናልና። ለወንድና ለሴት ባሪያነት ብቻ ተሽጠን ቢሆን ኖሮ ዝም ባልኩ ነበር፤ እንዲህ ያለው መከራ ንጉሡን ለማስቸገር የሚያበቃ አይደለምና።”

⁵ንጉሥ አርጤክስስም ንግሥት አስቴርን፣ “ይህን ለማድረግ የሚደፍር ማን ነው? የትስ አለ?” አላት።

⁶አስቴርም፣ “ባላጋራውና ጠላቱ ይህ ክፉ ሃማ ነው!” አለች። ሃማም በንጉሡና በንግሥቲቱ ፊት ደነገጠ።

⁷ንጉሡም በቍጣ ተነሥቶ ከወይን ጠጁ ወደ ቤተ መንግሥቱ አትክልት ስፍራ ወጣ፤ ሃማ ግን ንጉሡ ጥፋቱን እንደ ቈረጠበት ስላየ ስለ ሕይወቱ ንግሥት አስቴርን ለመለመን ቀረ። ⁸ንጉሡም ከቤተ መንግሥቱ አትክልት ስፍራ ወደ ግብዣው አዳራሽ ተመለሰ። ሃማም አስቴር ባለችበት አልጋ ላይ ወድቆ ነበር። ንጉሡም፣ “እኔ በዚሁ ሳለሁ ንግሥቲቱን እስከ መድፈር ይደርሳል?” አለ። ይህም ቃል ከአፉ ሳይወጣ አገልጋዮቹ የሃማን ፊት ሸፈኑ። ^a a v8 የተፈረደበትን ሰው ፊት መሸፈን ዕጣ ፈንታው እንደ ተወሰነ የሚያመለክት የጥንት ምልክት ነበር፤ እርሱም እንደ ሞተ ይቈጠር ነበር።

⁹ከንጉሡ ጃንደረቦች አንዱ ሐርቦና፣ “ሃማ ለንጉሡ መልካም ለተናገረው ለመርዶክዮስ ያሠራው ሰባ አምስት ጫማ የሚረዝም መስቀያ በሃማ ቤት ቆሞአል” አለ። ንጉሡም፣ “በእርሱ ላይ ስቀሉት” አለ።

¹⁰ስለዚህ ለመርዶክዮስ ባዘጋጀው መስቀያ ላይ ሃማን ሰቀሉት፤ የንጉሡም ቍጣ በረደ።