آستر 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹پوءِ بادشاهه ۽ هامان راڻي استر سان گڏ شراب پيئڻ آيا. ²ٻئي ڏينهن شراب تي بادشاهه وري پڇيو تہ ”راڻي استر، تنهنجو عرض ڇا آهي؟ اهو قبول ٿيو. تنهنجي گذارش ڇا آهي؟ اڌ بادشاهي تائين، سا پوري ٿيندي.“

³راڻي استر وراڻيو تہ ”اي بادشاهه، جيڪڏهن مون تنهنجي نظر ۾ مهربانيءَ ماڻي آهي ۽ بادشاهه کي وڻي، تہ منهنجي عرض تي مون کي منهنجي جان، ۽ منهنجي گذارش تي منهنجي قوم بخشي ڇڏ. ⁴اسان کي، مون کي ۽ منهنجي قوم کي، تباهه ڪرڻ، قتل ڪرڻ ۽ نيست ڪرڻ لاءِ وڪرو ڪيو ويو آهي. جيڪڏهن اسان کي رڳو ٻانهن ۽ ٻانهين ٿي وڪرو ڪيو وڃي ها تہ آءٌ چپ رهان ها، ڇاڪاڻ تہ اهڙي مصيبت بادشاهه کي تڪليف ڏيڻ جي لائق ناهي.“

⁵تڏهن بادشاهه اخسويرس راڻي استر کي چيو تہ ”اهو ڪير آهي، ۽ ڪٿي آهي، جنهن اهو ڪم ڪرڻ جي جرئت ڪئي آهي؟“

⁶استر چيو تہ ”اهو مخالف ۽ دشمن، هيءُ بدڪار هامان آهي!“ تڏهن هامان بادشاهه ۽ راڻيءَ جي اڳيان ڏاڍو ڊڄي ويو.

⁷ڪاوڙ ۾ ڀرجي بادشاهه شراب وٽان اُٿي محل جي باغ ۾ هليو ويو، پر هامان راڻي استر کان پنهنجي جان جي ڀيڪ گهرڻ لاءِ ويٺو رهيو، ڇاڪاڻ تہ ڏٺائين تہ بادشاهه سندس تباهيءَ جو ارادو ڪيو آهي. ⁸بادشاهه محل جي باغ مان موٽي ضيافت واري ڪمري ۾ آيو. هامان انهيءَ کٽ تي ڪري پيو هو جنهن تي استر هئي. بادشاهه چيو تہ ”ڇا مون جي هوندي بہ هي راڻيءَ تي زور ڪندو؟“ جيئن ئي اهي لفظ سندس وات مان نڪتا، تيئن ئي خادمن هامان جو منهن ڍڪي ڇڏيو. ^a a v8 ڏوهاريءَ جو منهن ڍڪڻ قديم زماني ۾ هن ڳالهه جو نشان هو تہ سندس قسمت مهر ٿي چڪي آهي — هو مئل برابر هو.

⁹بادشاهه جي خواجه سرائن مان هڪڙي حربونا چيو تہ ”جنهن مردڪي بادشاهه جي حق ۾ ڳالهايو، تنهن لاءِ هامان جيڪا پنجهتر فوٽ اوچي ڦاهي ٺاهي هئي، سا هامان جي گهر وٽ بيٺل آهي.“ بادشاهه چيو تہ ”کيس انهيءَ تي ٽنگيو.“

¹⁰تنهنڪري هنن هامان کي انهيءَ ڦاهيءَ تي ٽنگي ڇڏيو جيڪا هن مردڪي لاءِ تيار ڪئي هئي، تڏهن بادشاهه جي ڪاوڙ ٿڌي ٿي.