ଏଷ୍ଟର ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିବେଦନ କରନ୍ତି

ଦ୍ୱିତୀୟ ଭୋଜିରେ ଏଷ୍ଟର ଶେଷରେ ନିଜ ଜୀବନ ଓ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜୀବନ ମାଗନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିଥିଲା ତାହାର ନାମ କହନ୍ତି: ହାମନ। ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ବାହାରି ଯାଆନ୍ତି; ହାମନ ତାଙ୍କ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ପଡ଼ି ବିନତି କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାହା ଆକ୍ରମଣ ବୋଲି ଧରାଯାଏ। ସେ ନିଜ ଖୁଣ୍ଟରେ ଟଙ୍ଗାଯାଆନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 7।

ଏହିରୂପେ ରାଜା ଓ ହାମନ୍ ରାଣୀ ଏଷ୍ଟରଙ୍କ ସହିତ ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ଦ୍ଵିତୀୟ ଦିନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ ସମୟରେ ରାଜା ପୁନର୍ବାର ପଚାରିଲେ, “ହେ ରାଣୀ ଏଷ୍ଟର, ତୁମ୍ଭର ନିବେଦନ କଅଣ? ତାହା ଦତ୍ତ ହେବ। ତୁମ୍ଭର ପ୍ରାର୍ଥନା କଅଣ? ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ସଂପନ୍ନ ହେବ।”

ରାଣୀ ଏଷ୍ଟର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ରାଜା, ଯଦି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଅଛି, ଆଉ ଯଦି ରାଜାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ, ତେବେ ମୋʼ ନିବେଦନ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ମୋହର ପ୍ରାଣ, ଆଉ ମୋʼ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅନୁସାରେ ମୋତେ ମୋହର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ। କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ, ମୁଁ ଓ ମୋହର ଲୋକମାନେ, ବିନଷ୍ଟ, ହତ ଓ ସଂହାର ହେବା ନିମନ୍ତେ ବିକ୍ରୀତ ହୋଇଅଛୁ। ଯଦି କେବଳ ଦାସ ଓ ଦାସୀ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ ବିକ୍ରୀତ ହୋଇଥାଆନ୍ତୁ, ତେବେ ମୁଁ ନୀରବ ରହିଥାଆନ୍ତି; ଏପରି ସଙ୍କଟ ରାଜାଙ୍କୁ ବିରକ୍ତ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତା ନାହିଁ।”

ସେତେବେଳେ ରାଜା ଅକ୍ଷଶ୍ଵେରଶ ରାଣୀ ଏଷ୍ଟରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେ କିଏ, ଆଉ ସେ କେଉଁଠାରେ ଅଛି, ଯେ ଏପରି କରିବାକୁ ସାହସ କରେ?”

ଏଷ୍ଟର କହିଲେ, “ଜଣେ ବିପକ୍ଷ ଓ ଶତ୍ରୁ—ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ହାମନ୍!” ତହିଁରେ ହାମନ୍ ରାଜା ଓ ରାଣୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୀତ ହେଲା।

ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନରୁ ଉଠି ରାଜଗୃହର ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ, ମାତ୍ର ହାମନ୍ ରାଣୀ ଏଷ୍ଟରଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଭିକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ରହିଲା, କାରଣ ରାଜା ତାହାର ବିନାଶ ସ୍ଥିର କରିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ଦେଖିଲା। ପୁଣି ରାଜା ରାଜଗୃହର ଉଦ୍ୟାନରୁ ଭୋଜନ ଗୃହକୁ ଫେରିଆସିଲେ। ଏଷ୍ଟର ଯେଉଁ ଆସନ ଉପରେ ଥିଲେ, ହାମନ୍ ତହିଁ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିଲା। ରାଜା କହିଲେ, “ମୁଁ ଗୃହରେ ଥାଉ ଥାଉ କି ସେ ରାଣୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଳାତ୍କାର କରିବ?” ରାଜାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏହି ବାକ୍ୟ ବାହାରିବା ମାତ୍ରେ ଦାସମାନେ ହାମନ୍ର ମୁଖ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲେ। ^a

ତେବେ ରାଜାଙ୍କ ନପୁଂସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ହର୍ବୋଣା, କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ମର୍ଦ୍ଦଖୟ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କହିଥିଲା, ତାହା ନିମନ୍ତେ ହାମନ୍ ଯେଉଁ ପଞ୍ଚସ୍ତରୀ ହାତ ଉଚ୍ଚ ଫାଶୀକାଠ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲା, ତାହା ହାମନ୍ର ଗୃହରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଅଛି।” ରାଜା କହିଲେ, “ତାହା ଉପରେ ତାହାକୁ ଟଙ୍ଗାଅ।”

ଏହିରୂପେ ହାମନ୍ ମର୍ଦ୍ଦଖୟ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଫାଶୀକାଠ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲା, ତହିଁ ଉପରେ ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ଟଙ୍ଗାଇଲେ, ତହିଁରେ ରାଜାଙ୍କ କୋପ ଶାନ୍ତ ହେଲା।