Księga Estery 7

7 ¹Przyszli więc król i Haman biesiadować z królową Esterą. ²Drugiego dnia, przy winie, król znowu zapytał: „Jaka jest twoja prośba, królowo Estero? Będzie spełniona. Czego żądasz? Choćby połowy królestwa — a stanie się.”

³Królowa Estera odpowiedziała: „Jeśli znalazłam łaskę w twoich oczach, królu, i jeśli król uzna to za stosowne, daruj mi moje życie — oto moja prośba, i ocal mój lud — oto moje żądanie. ⁴Zostaliśmy sprzedani, ja i mój lud, na zagładę, na rzeź, na wytępienie. Gdybyśmy tylko zostali sprzedani jako niewolnicy i niewolnice, milczałabym; taka krzywda nie byłaby warta niepokojenia króla.”

⁵Wtedy król Kserkses rzekł do królowej Estery: „Kto to jest i gdzie jest ten, który ośmiela się to czynić?”

⁶Estera odpowiedziała: „Przeciwnik i wróg — to ten niegodziwy Haman!” I przeraził się Haman przed królem i królową.

⁷Rozgniewany król wstał od wina i wyszedł do ogrodu pałacowego, Haman zaś został, aby błagać królową Esterę o życie, widział bowiem, że król gotuje mu zgubę. ⁸Król wrócił z ogrodu pałacowego do sali biesiadnej. Haman zaś padł na łoże, na którym spoczywała Estera. Król rzekł: „Czy jeszcze będzie napastował królową w moim domu?” Gdy tylko te słowa wyszły z ust króla, słudzy zakryli twarz Hamana. ^a a v8 Zakrycie twarzy skazańca było w starożytności znakiem, że jego los jest przesądzony — był już jakby martwy.

⁹Charbona, jeden z eunuchów króla, rzekł: „Oto przy domu Hamana stoi szubienica wysoka na siedemdziesiąt pięć stóp, którą Haman postawił dla Mardocheusza, tego, który wstawił się za królem.” Król rzekł: „Powieście go na niej.”

¹⁰I powieszono Hamana na szubienicy, którą przygotował dla Mardocheusza, a gniew króla ustał.