Ester oʻz xalqi uchun yolvoradi

Ikkinchi ziyofatda Ester nihoyat oʻz jonini va xalqining jonini soʻraydi hamda ularni sotgan odamning nomini aytadi: Homon. Shoh gʻazab bilan tashqariga chiqib ketadi; Homon yolvorib uning toʻshagiga yiqiladi va bu tajovuz deb qabul qilinadi. U oʻzi tiklagan ustunga osiladi.

7-bob.

Shunday qilib, shoh va Homon malika Ester bilan may ichgani keldilar. Ikkinchi kuni may ichib oʻtirganlarida, shoh yana soʻradi: “Tilaging nima, malika Ester? U bajo boʻladi. Iltimosing nima? Saltanatning yarmigacha boʻlsa ham, ado etiladi.”

Malika Ester javob berdi: “Agar men nazaringizda marhamat topgan boʻlsam, ey shoh, va shohga maʼqul koʻrinsa, tilagimga koʻra menga jonimni, iltimosimga koʻra xalqimni bergaysiz. Men ham, xalqim ham sotib yuborildik — yoʻq qilinishimiz, oʻldirilishimiz, qirib tashlanishimiz uchun. Agar biz shunchaki qul va choʻri qilib sotilganimizda, men indamagan boʻlardim; bunday tashvish shohni bezovta qilishga arzimasdi.”

Shunda shoh Axashverosh malika Esterga dedi: “Bunday ish qilishga jurʼat etgan kimsa kim, u qayerda?”

Ester dedi: “Bu raqib va dushman — mana shu razil Homon!” Homon shoh bilan malika oldida dahshatga tushdi.

Shoh gʻazablanib, may ustidan turib, saroy bogʻiga chiqib ketdi. Homon esa, shoh uning halokatini qasd qilganini koʻrib, jonini saqlab qolish uchun malika Esterdan yolvorib qoldi. Shoh saroy bogʻidan ziyofat xonasiga qaytib keldi. Homon esa Ester yastanib oʻtirgan karavot ustiga yiqilgan edi. Shoh dedi: “Hatto men shu yerda boʻla turib, u malikaga tajovuz qilmoqchimi?” Bu soʻzlar shohning ogʻzidan chiqishi bilanoq, xizmatkorlar Homonning yuzini yopishdi. ^a

Shohning xizmatkorlaridan biri Xarbono dedi: “Shoh foydasiga soʻz aytgan Mordaxay uchun Homon yasatgan yetmish besh fut balandlikdagi dor Homonning uyida turibdi.” Shoh dedi: “Homonni oʻshanga osinglar.”

Shunday qilib, Homonni oʻzi Mordaxay uchun tayyorlagan dorga osishdi, shundan keyin shohning gʻazabi bosildi.