Poszukiwanie nowej królowej
Po odejściu Waszti młode kobiety zostają na mocy dekretu zebrane do królewskiego haremu. Mardocheusz, który wychował osieroconą kuzynkę Esterę, każe jej ukryć, że jest Żydówką. Estera zdobywa koronę, a jego doniesienie o spisku na życie króla zostaje zapisane w królewskiej kronice.
2 1Potem, gdy ochłonął gniew króla Kserksesa, przypomniał sobie o Waszti, o tym, co uczyniła, i o tym, co przeciwko niej postanowiono. 2Słudzy króla, którzy mu usługiwali, powiedzieli: „Niech poszukają dla króla pięknych, młodych dziewic. 3Niech król ustanowi urzędników we wszystkich prowincjach swojego królestwa, aby zgromadzili wszystkie piękne, młode dziewice do twierdzy w Suzie, do haremu pod opieką Hegaja, eunucha królewskiego, który strzeże kobiet, i niech im dadzą zabiegi upiększające. 4A dziewczyna, która spodoba się królowi, niech panuje na miejscu Waszti.” To spodobało się królowi i tak uczynił.
5W twierdzy w Suzie żył pewien Żyd imieniem Mardocheusz, syn Jaira, syna Szimejego, syna Kisza, Beniaminita, 6uprowadzony z Jerozolimy wśród wygnańców, których zabrano wraz z Jechoniaszem, królem Judy, uprowadzonym przez Nabuchodonozora, króla Babilonu. 7Wychowywał on Hadassę — czyli Esterę — córkę swojego stryja, która nie miała ojca ani matki. Dziewczyna była piękna w kształtach i miła dla oka; a gdy umarli jej ojciec i matka, Mardocheusz wziął ją za własną córkę.
8Gdy usłyszano rozkaz króla i jego dekret, i gdy zgromadzono wiele dziewcząt w twierdzy w Suzie pod opieką Hegaja, także Esterę wzięto do pałacu króla, pod opiekę Hegaja, stróża kobiet. 9Dziewczyna spodobała mu się i zyskała jego przychylność, więc szybko dał jej zabiegi upiększające i wyznaczone porcje jedzenia, a także siedem wybranych dziewcząt z pałacu króla, i przeniósł ją wraz z jej służebnicami do najlepszej części haremu. 10Estera nie wyjawiła swojego pochodzenia ani rodu, bo Mardocheusz jej tego zabronił. 11Każdego dnia Mardocheusz przechadzał się tam i z powrotem przed dziedzińcem haremu, aby dowiedzieć się, jak się miewa Estera i co się z nią dzieje.
12Kolej każdej dziewczyny, by pójść do króla Kserksesa, przychodziła po dwunastu miesiącach wymaganych zabiegów upiększających: sześć miesięcy olejkiem z mirry, a sześć wonnościami i kosmetykami. 13W ten sposób każda dziewczyna szła do króla: cokolwiek sobie zażyczyła, dawano jej, aby to zabrała z haremu do pałacu króla. 14Wieczorem wchodziła, a rankiem wracała do drugiego haremu, pod opiekę Szaaszgaza, eunucha królewskiego, który strzegł nałożnic. Nie wracała już do króla, chyba że znalazł w niej upodobanie i wezwał ją po imieniu.
15Gdy przyszła kolej na Esterę — córkę Abichaila, stryja Mardocheusza, który przyjął ją za własną — by pójść do króla, nie prosiła o nic oprócz tego, co doradził Hegaj, eunuch królewski strzegący kobiet. Estera zyskiwała przychylność wszystkich, którzy ją widzieli.
16Esterę zabrano do króla Kserksesa, do jego królewskiego pałacu, w dziesiątym miesiącu, to jest w miesiącu Tebet, w siódmym roku jego panowania. a a v16 Tebet to dziesiąty miesiąc kalendarza hebrajskiego, mniej więcej grudzień–styczeń.
17Król pokochał Esterę bardziej niż wszystkie inne kobiety; zyskała ona jego przychylność i uznanie ponad wszystkie dziewice. Włożył więc na jej głowę królewską koronę i uczynił ją królową w miejsce Waszti.
18Potem król wyprawił wielką ucztę dla wszystkich swoich dostojników i sług — ucztę na cześć Estery. Ogłosił też święto w prowincjach i rozdawał dary z królewską hojnością.
19A gdy po raz drugi zgromadzono dziewice, Mardocheusz siedział w bramie króla. 20Estera nie wyjawiła swojego pochodzenia ani rodu, tak jak jej polecił Mardocheusz; słuchała go bowiem tak samo jak wtedy, gdy ją wychowywał.
Mardocheusz odkrywa spisek przeciwko królowi
21W tych dniach, gdy Mardocheusz siedział w bramie króla, Bigtan i Teresz, dwaj eunuchowie królewscy strzegący progu, rozgniewali się i uknuli spisek, aby zabić króla Kserksesa. 22Lecz Mardocheusz dowiedział się o spisku i powiedział o tym królowej Esterze, a ona doniosła o tym królowi w imieniu Mardocheusza. 23Sprawę zbadano i potwierdzono, że jest prawdziwa, a obu mężczyzn wbito na pal. Zapisano to w księdze kronik w obecności króla.