Księga Estery 3

3 ¹Potem król Kserkses wywyższył Hamana, syna Hammedaty, Agagitę, awansując go i wynosząc jego tron ponad wszystkich dostojników, którzy byli z nim. ²Wszyscy słudzy króla, którzy byli w bramie królewskiej, klękali i kłaniali się Hamanowi, jak nakazał król. Lecz Mardocheusz nie klękał ani się nie kłaniał. ³Słudzy króla, którzy byli w bramie królewskiej, zapytali więc Mardocheusza: „Dlaczego nie słuchasz rozkazu króla?” ⁴Dzień po dniu namawiali go, lecz odmawiał; donieśli więc Hamanowi, aby zobaczyć, czy postawa Mardocheusza się ostoi, gdyż powiedział im, że jest Żydem. ⁵Gdy Haman zobaczył, że Mardocheusz nie klęka ani się mu nie kłania, napełnił się gniewem. ⁶Zabicie samego tylko Mardocheusza wydało mu się zbyt małą rzeczą, gdyż powiedziano mu, z jakiego ludu pochodzi Mardocheusz; dlatego Haman postanowił zgładzić cały lud Mardocheusza, Żydów, w całym królestwie Kserksesa.

⁷W pierwszym miesiącu, miesiącu Nisan, w dwunastym roku panowania króla Kserksesa, rzucano przed Hamanem Pur, czyli los, na każdy dzień i każdy miesiąc; a los padł na dwunasty miesiąc, miesiąc Adar. ⁸Haman powiedział królowi Kserksesowi: „Jest pewien lud rozproszony i rozsiany pomiędzy ludami we wszystkich prowincjach twojego królestwa. Ich prawa różnią się od praw wszystkich innych, a praw króla nie przestrzegają; nie przynosi królowi żadnej korzyści, aby ich tolerować. ⁹Jeśli królowi się podoba, niech zostanie wydany rozkaz, aby ich zgładzić; a ja odważę trzysta siedemdziesiąt pięć ton srebra jego urzędnikom do skarbca królewskiego.”

¹⁰Król zdjął swój sygnet i dał go Hamanowi, synowi Hammedaty, Agagicie, wrogowi Żydów. ¹¹„Srebro należy do ciebie” — powiedział król Hamanowi — „a także ten lud; uczyń z nim, co ci się podoba.”

¹²Trzynastego dnia pierwszego miesiąca wezwano pisarzy króla i spisano rozkaz Hamana do satrapów króla, do namiestników każdej prowincji oraz do dostojników każdego ludu — do każdej prowincji jej własnym pismem, do każdego ludu w jego własnym języku. Spisano go w imieniu króla Kserksesa i opieczętowano jego sygnetem. ¹³Gońcy zanieśli listy do wszystkich prowincji króla: zgładzić, zabić i wytępić wszystkich Żydów — młodych i starych, kobiety i dzieci — jednego dnia, trzynastego dnia dwunastego miesiąca, miesiąca Adar, a ich mienie zagrabić. ¹⁴Odpis miał być wydany jako prawo w każdej prowincji i ogłoszony wszystkim ludom, aby były gotowe na ten dzień. ¹⁵Na rozkaz króla gońcy wyruszyli pospiesznie, a dekret został ogłoszony w twierdzy Suza. Król i Haman zasiedli, aby pić, lecz miasto Suza było oszołomione.