Haman Ngrancang Numpes Wong Yahudi

Haman diunggahake drajade, nanging Mordekhai ora gelem sujud. Amarga rumangsa dihina, Haman nganggep yen patine wong siji iku kurang, banjur tuku pranatan saka sang prabu kanggo nyirnakake saben wong Yahudi ing dina kang dipilih nganggo undhi. Para utusan padha mangkat nunggang jaran, dene sang prabu lan Haman lungguh ngombe.

Pasal 3.

Sawuse iku Prabu Ahasweros njunjung drajate Haman bin Hamedata wong Agag, panjenengane diluhurake lan palungguhane didokokake ngungkuli para panggedhe kabeh kang ana ing sisihe. Sakehing abdine Sang Prabu kang ana ing gapuraning kedhaton padha jengkeng lan sujud marang Haman, miturut dhawuhe Sang Prabu. Nanging Mordekhai ora gelem jengkeng utawa sujud. Mulane abdine Sang Prabu kang ana ing gapura mau padha takon marang Mordekhai: “Yagene kowe nglanggar dhawuhe Sang Prabu?” Saben dina wong-wong mau padha ngelikake dheweke, nanging Mordekhai meksa ora gelem; mulane banjur padha ngandhani Haman, arep nyumurupi apa anggone Mordekhai meksa mangkono mau bakal tetep lestari, awit Mordekhai wis kandha yen dheweke iku wong Yahudi. Bareng Haman weruh yen Mordekhai ora gelem jengkeng utawa sujud marang dheweke, banjur nepsu banget. Mateni Mordekhai thok dianggep ora cukup, awit wong-wong mau wis padha ngandhani sapa bangsane Mordekhai; mulane Haman golek dalan arep numpes sakehing bangsane Mordekhai, yaiku wong Yahudi, ing saindenging kratone Prabu Ahasweros.

Ing sasi kapisan, yaiku sasi Nisan, ing taun kaping rolas jumenenge Prabu Ahasweros, ana wong padha mbuwang Pur (yaiku undhi) ana ing ngarsane Haman kanggo saben dina lan saben sasi; lan undhine tiba ing sasi kaping rolas, yaiku sasi Adar. Haman matur marang Prabu Ahasweros: “Wonten satunggaling bangsa ingkang pating slebar lan pencar ing antawisipun para bangsa ing saindenging propinsi karajan Paduka. Angger-anggeripun benten kaliyan sadaya tiyang, saha boten mbangun turut dhateng angger-anggeripun Sang Prabu; pramila boten wonten paedahipun tumrap Sang Prabu ngopeni tiyang-tiyang punika. Manawi ndadosaken keparenging Paduka, mugi kadhawuhana nyerat prentah supados tiyang-tiyang punika katumpes; kawula badhe ngaturaken salaka awrat 375 ton dhateng para punggawaning praja, kangge kasimpen ing gedhong raja-brananing karajan.”

Sang Prabu banjur nyopot ali-ali soca tanda-astane, nuli kaparingake marang Haman bin Hamedata wong Agag, mungsuhe wong Yahudi. “Salaka iku dadi duwekmu,” pangandikane Sang Prabu marang Haman, “semono uga bangsa iku—tindakna apa sasenengmu marang wong-wong iku.”

Ing tanggal rolas welas sasi kapisan, para juru tulise Sang Prabu banjur ditimbali, nuli ditulis dhawuh miturut sakabehing prentahe Haman, katujokake marang para wakiling raja, para bupati kang ngwasani saben propinsi, lan para panggedhening saben bangsa—saben propinsi manut aksarane dhewe, saben bangsa manut basane dhewe. Ditulis atas asmane Prabu Ahasweros lan dicap nganggo ali-ali tanda-astane. Layang-layang mau banjur digawa dening para utusan menyang sakehing propinsine Sang Prabu, isine dhawuh supaya numpes, mateni lan nyirnakake sakabehe wong Yahudi—enom tuwa, wong wadon lan bocah-bocah—ing sadina, yaiku tanggal rolas welas sasi kaping rolas, sasi Adar, sarta ngrampas barang-barang darbeke. Turunane layang iku kudu diwetokake dadi angger-angger ing saben propinsi, diwedharake marang sakabehing bangsa, supaya padha siaga ing dina iku. Miturut dhawuhe Sang Prabu, para utusan padha mangkat kanthi rikat, lan dhawuh mau diundhangake ana ing betenging kutha Susan. Sang Prabu lan Haman banjur padha lenggah ngunjuk, nanging kutha Susan dadi gempar.