هامان د يهوديانو د تباه کولو دپاره سازش کوى

هامان ترفیع کوي، او مردخای سر نه ټیټوي. هامان چې سپکاوی احساسوي، پرېکړه کوي چې د یوه سړي مرګ ډېر کم دی، او له پاچا څخه په پیسو یو فرمان اخلي چې ټول یهودان په هغه ورځ له منځه یوسي چې د پچې له لارې ټاکل شوې. قاصدان روانېږي پداسې حال کې چې پاچا او هامان ناست څښاک کوي.

څپرکی 3.

د دې نه پس، اخسويروس بادشاه د اجاجى همداتا زوئ هامان ته درجه ورکړه، هغه يې لوړ کړو او د هغۀ ځائ يې د هغۀ سره د ټولو عملدارانو نه پورته کړو. د بادشاه ټولو نوکرانو چې د بادشاه په دروازه کښې وُو، هامان ته ګونډه ووهله او سجده يې وکړه، لکه چې بادشاه حُکم کړے وو. خو مردکى به نۀ ګونډه وهله او نۀ به يې سجده کوله. نو د بادشاه هغه نوکرانو چې د بادشاه په دروازه کښې وُو، مردکى ته ووئيل چې، ”تۀ ولې د بادشاه د حُکم نافرمانى کوې؟“ هره ورځ به يې هغۀ ته وئيل خو هغۀ به نۀ منله، نو هغوئ هامان ته خبر ورکړو چې ووينى چې د مردکى خبره به قائمه پاتې کيږى کۀ نه، ځکه چې هغۀ دوئ ته وئيلى وُو چې هغه يهودى دے. کله چې هامان وليدل چې مردکى هغۀ ته نۀ ګونډه وهى او نۀ سجده کوى، نو هغه په غصه ډک شو. صرف د مردکى وژل هغۀ ته سپک کار ښکاره شو، ځکه چې هغوئ هغۀ ته وئيلى وُو چې د مردکى قوم کوم دے، نو هامان د مردکى ټول قوم يعنې يهوديان چې د اخسويروس په ټوله بادشاهۍ کښې وُو، تباه کول وغوختل.

د اخسويروس بادشاه په دولسم کال کښې، په اول مياشت يعنې نيسان کښې، د هامان په مخکښې يې د هرې ورځې او هرې مياشتې دپاره پور يعنې قرعه واچوله، او قرعه په دولسمه مياشت يعنې ادار باندې ولوېدله. هامان اخسويروس بادشاه ته ووئيل چې، ”يو قوم شته چې ستا د بادشاهۍ په ټولو صوبو کښې د نورو قومونو په مينځ کښې خواره واره شوے دے. د هغوئ قانون د ټولو نه بېل دے او د بادشاه قانون نۀ منى، نو بادشاه له په دې کښې هيڅ فائده نشته چې هغوئ وزغمى. کۀ بادشاه ته ښۀ ښکارى، نو حُکم دې وليکلے شى چې هغوئ تباه کړے شى، او زۀ به د بادشاهۍ د خزانې دپاره د هغۀ عملدارانو ته درے سوه پنځه اويا ټنه چاندى تول کړم.“

نو بادشاه خپله د مُهر ګوته وويستله او د يهوديانو دُښمن، د اجاجى همداتا زوئ هامان ته يې ورکړه. بادشاه هامان ته ووئيل چې، ”دا چاندى ستا ده، او دا قوم هم ستا دے، لکه چې ستا خوښه وى هغسې ورسره وکړه.“

د اول مياشتې په ديارلسمه ورځ د بادشاه ليکونکى راوغوختلے شُو، او د هامان حُکم د بادشاه حاکِمانو ته، د هر صوبې واليانو ته او د هر قوم عملدارانو ته وليکلے شو، هر صوبې ته د هغۀ په خپله ليکدود کښې او هر قوم ته د هغۀ په خپله ژبه کښې. دا د اخسويروس بادشاه په نامه وليکلے شو او د هغۀ د مُهر ګوتې نه مُهر پرې ولګولے شو. پيغام وړونکو د بادشاه ټولو صوبو ته خطونه يوړل چې په يوه ورځ کښې، د دولسمې مياشتې يعنې ادار په ديارلسمه ورځ، ټول يهوديان - ځوانان او بوډاګان، ښځې او بچى - تباه کړئ، ووژنئ او هلاک يې کړئ او د هغوئ مال واخلئ. د دې خط يوه نقل به په هر صوبه کښې د قانون په طور جارى کيده او ټولو قومونو ته به ښودلے کېدو، دې دپاره چې هغوئ د هغې ورځې دپاره تيار وى. د بادشاه په حُکم پيغام وړونکى په تلوار ووتل، او دا فرمان د سوسن په قلعه کښې جارى شو. بادشاه او هامان د څښلو دپاره کښيناستل، خو د سوسن ښار حيران پاتې شو.