Ο Αμάν σχεδιάζει να εξολοθρεύσει τους Ιουδαίους

Ο Αμάν προάγεται, και ο Μαρδοχαίος δεν προσκυνά. Προσβεβλημένος, ο Αμάν κρίνει ότι ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι πολύ λίγος και αγοράζει από τον βασιλιά ένα διάταγμα για να εξολοθρευτεί κάθε Ιουδαίος σε ημέρα που ορίστηκε με κλήρο. Οι ταχυδρόμοι ξεκινούν, ενώ ο βασιλιάς και ο Αμάν κάθονται και πίνουν.

Κεφάλαιο 3.

Μετά από αυτά ο βασιλιάς Ξέρξης προήγαγε τον Αμάν, τον γιο του Αμμεδαθά τον Αγαγίτη· τον ανύψωσε και έβαλε τον θρόνο του πάνω απ’ όλους τους αξιωματούχους που ήταν μαζί του. Όλοι οι υπηρέτες του βασιλιά που βρίσκονταν στην πύλη του γονάτιζαν και προσκυνούσαν τον Αμάν, όπως είχε διατάξει ο βασιλιάς. Ο Μαροδοχαίος όμως δε γονάτιζε ούτε προσκυνούσε. Έτσι οι υπηρέτες του βασιλιά που ήταν στην πύλη ρώτησαν τον Μαροδοχαίο: «Γιατί παρακούς την εντολή του βασιλιά;» Μέρα με τη μέρα τον πίεζαν, εκείνος όμως αρνιόταν· έτσι το είπαν στον Αμάν, για να δουν αν θα κρατούσε η στάση του Μαροδοχαίου, αφού τους είχε πει πως ήταν Ιουδαίος. Όταν ο Αμάν είδε ότι ο Μαροδοχαίος δε γονάτιζε ούτε τον προσκυνούσε, γέμισε οργή. Το να σκοτώσει μόνο τον Μαροδοχαίο το θεώρησε κατώτερό του, αφού του είχαν πει ποιος ήταν ο λαός του Μαροδοχαίου· έτσι ο Αμάν ζήτησε να εξολοθρεύσει όλο τον λαό του Μαροδοχαίου, τους Ιουδαίους, σ’ ολόκληρο το βασίλειο του Ξέρξη.

Τον πρώτο μήνα, τον Νισάν, το δωδέκατο έτος του βασιλιά Ξέρξη, έριξαν το Πουρ (δηλαδή τον κλήρο) μπροστά στον Αμάν για κάθε μέρα και κάθε μήνα· και ο κλήρος έπεσε στον δωδέκατο μήνα, τον Αδάρ. Ο Αμάν είπε στον βασιλιά Ξέρξη: «Υπάρχει ένας λαός σκορπισμένος και διασκορπισμένος ανάμεσα στους λαούς σ’ όλες τις επαρχίες του βασιλείου σου. Οι νόμοι τους διαφέρουν απ’ όλων των άλλων, και δεν τηρούν τους νόμους του βασιλιά· δε συμφέρει τον βασιλιά να τους ανέχεται. Αν αρέσει στον βασιλιά, ας εκδοθεί γραπτή διαταγή να εξολοθρευτούν· κι εγώ θα ζυγίσω 375 τόνους ασήμι στους αξιωματούχους του για το βασιλικό θησαυροφυλάκιο».

Ο βασιλιάς έβγαλε το δαχτυλίδι του με τη σφραγίδα και το έδωσε στον Αμάν, τον γιο του Αμμεδαθά τον Αγαγίτη, τον εχθρό των Ιουδαίων. «Το ασήμι δικό σου», είπε ο βασιλιάς στον Αμάν, «και ο λαός επίσης· κάνε τους ό,τι θέλεις».

Τη δέκατη τρίτη μέρα του πρώτου μήνα κάλεσαν τους γραμματείς του βασιλιά, και γράφτηκε η διαταγή του Αμάν προς τους σατράπες του βασιλιά, τους διοικητές της κάθε επαρχίας και τους αξιωματούχους του κάθε λαού — κάθε επαρχία στη δική της γραφή, κάθε λαός στη δική του γλώσσα. Γράφτηκε στο όνομα του βασιλιά Ξέρξη και σφραγίστηκε με το δαχτυλίδι του. Αγγελιοφόροι μετέφεραν επιστολές σ’ όλες τις επαρχίες του βασιλιά: να εξολοθρεύσουν, να σκοτώσουν και να αφανίσουν όλους τους Ιουδαίους — νέους και γέρους, γυναίκες και παιδιά — σε μία μέρα, τη δέκατη τρίτη του δωδέκατου μήνα, του Αδάρ, και να αρπάξουν τα υπάρχοντά τους. Ένα αντίγραφο έπρεπε να εκδοθεί ως νόμος σε κάθε επαρχία και να δειχτεί σ’ όλους τους λαούς, ώστε να είναι έτοιμοι γι’ αυτή τη μέρα. Με διαταγή του βασιλιά οι αγγελιοφόροι έτρεξαν βιαστικά, και το διάταγμα εκδόθηκε στο φρούριο των Σούσων. Ο βασιλιάς και ο Αμάν κάθισαν να πιουν, η πόλη όμως των Σούσων ήταν σε σύγχυση.