ହାମନ୍ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରନ୍ତି

ହାମନଙ୍କୁ ପଦୋନ୍ନତି ମିଳେ, ଏବଂ ମର୍ଦ୍ଦଖୟ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଅପମାନିତ ହୋଇ ହାମନ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି ଯେ ଜଣେ ଲୋକର ମୃତ୍ୟୁ ଅତି ସାମାନ୍ୟ, ଏବଂ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ବଛାଯାଇଥିବା ଦିନରେ ସମସ୍ତ ଯିହୁଦୀଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଆଜ୍ଞା କିଣନ୍ତି। ରାଜା ଓ ହାମନ ବସି ପାନ କରୁଥିବା ବେଳେ ଦୂତମାନେ ଘୋଡ଼ାରେ ବାହାରି ଯାଆନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 3।

ଏହାପରେ ଅକ୍ଷଶ୍ଵେରଶ ରାଜା ଅଗାଗୀୟ ହମ୍ମଦାଥାର ପୁତ୍ର ହାମନ୍‌ଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଅଧିପତିଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ତାହାଙ୍କ ଆସନ ଉଚ୍ଚରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ରାଜଦ୍ଵାରରେ ଥିବା ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦାସ ହାମନ୍‌ଙ୍କ ଆଗରେ ଆଣ୍ଠୁ ପାତି ପ୍ରଣାମ କଲେ। କିନ୍ତୁ ମର୍ଦ୍ଦଖୟ ଆଣ୍ଠୁ ପାତିଲେ ନାହିଁ କି ପ୍ରଣାମ କଲେ ନାହିଁ। ସେଥିରେ ରାଜଦ୍ଵାରରେ ଥିବା ରାଜାଙ୍କ ଦାସମାନେ ମର୍ଦ୍ଦଖୟଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଲଙ୍ଘନ କରୁଅଛ?” ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ତାହାଙ୍କୁ ବୁଝାଇଲେ, ମାତ୍ର ସେ ଅସମ୍ମତ ହେଲେ; ତେଣୁ ମର୍ଦ୍ଦଖୟଙ୍କ ସ୍ଥିତି ବଜାୟ ରହିବ କି ନାହିଁ, ଏହା ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନେ ହାମନ୍‌ଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ, କାରଣ ସେ ଯେ ଜଣେ ଯିହୂଦୀ, ଏହା ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ହାମନ୍ ଦେଖିଲେ ଯେ ମର୍ଦ୍ଦଖୟ ତାହାଙ୍କ ଆଗରେ ଆଣ୍ଠୁ ପାତୁ ନାହାନ୍ତି କି ପ୍ରଣାମ କରୁ ନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। କେବଳ ମର୍ଦ୍ଦଖୟଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁଚ୍ଛ ବୋଧ ହେଲା, କାରଣ ମର୍ଦ୍ଦଖୟଙ୍କ ଲୋକମାନେ କିଏ, ତାହା ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ; ତେଣୁ ହାମନ୍ ଅକ୍ଷଶ୍ଵେରଶଙ୍କ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ଥିବା ମର୍ଦ୍ଦଖୟଙ୍କ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।

ଅକ୍ଷଶ୍ଵେରଶ ରାଜାଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ଦ୍ଵାଦଶ ବର୍ଷରେ ପ୍ରଥମ ମାସ, ଅର୍ଥାତ୍ ନୀସନ୍ ମାସରେ, ପ୍ରତି ଦିନ ଓ ପ୍ରତି ମାସ ନିମନ୍ତେ ହାମନ୍‌ଙ୍କ ଆଗରେ ପୂର, ଅର୍ଥାତ୍ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ କରାଗଲା; ଆଉ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ ଦ୍ଵାଦଶ ମାସ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅଦର ମାସ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ହାମନ୍ ଅକ୍ଷଶ୍ଵେରଶ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ପ୍ରଦେଶରେ ନାନା ଜନବୃନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଲୋକବୃନ୍ଦ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ଓ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇ ରହିଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ, ପୁଣି ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମାନନ୍ତି ନାହିଁ; ଅତଏବ ସେମାନଙ୍କୁ ସହ୍ୟ କରିବାରେ ରାଜାଙ୍କର କୌଣସି ଲାଭ ନାହିଁ। ଯଦି ରାଜାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭଲ ଦିଶେ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଲେଖାଯାଉ; ଆଉ ମୁଁ ରାଜକୋଷ ନିମନ୍ତେ ରାଜାଙ୍କ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ତିନି ଶହ ପଞ୍ଚସ୍ତରି ଟନ୍ ରୂପା ତୌଲି ଦେବି।”

ତହୁଁ ରାଜା ଆପଣା ହସ୍ତରୁ ମୋହର-ଅଙ୍ଗୁରୀୟ କାଢ଼ି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଅଗାଗୀୟ ହମ୍ମଦାଥାର ପୁତ୍ର ହାମନ୍‌ଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପୁଣି ରାଜା ହାମନ୍‌ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେହି ରୂପା ତୁମ୍ଭର, ଆଉ ସେହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭର; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା ଭଲ ଦିଶେ, ତାହା କର।”

ଅନନ୍ତର ପ୍ରଥମ ମାସର ତ୍ରୟୋଦଶ ଦିନରେ ରାଜାଙ୍କ ଲେଖକମାନଙ୍କୁ ଡକାଗଲା, ପୁଣି ହାମନ୍ ଯାହା ଆଜ୍ଞା କଲେ, ତଦନୁସାରେ ରାଜାଙ୍କ କ୍ଷିତିପାଳମାନଙ୍କୁ, ପ୍ରତି ପ୍ରଦେଶର ଦେଶାଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଓ ପ୍ରତି ଜନବୃନ୍ଦର ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ପ୍ରତି — ପ୍ରତି ପ୍ରଦେଶ ନିମନ୍ତେ ତାହାର ନିଜ ଅକ୍ଷରାନୁସାରେ ଓ ପ୍ରତି ଜନବୃନ୍ଦ ନିମନ୍ତେ ତାହାର ନିଜ ଭାଷାନୁସାରେ ଲେଖାଗଲା। ଅକ୍ଷଶ୍ଵେରଶ ରାଜାଙ୍କ ନାମରେ ତାହା ଲେଖାଯାଇ ରାଜାଙ୍କ ମୋହର-ଅଙ୍ଗୁରୀୟରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେଲା। ପୁଣି ବାର୍ତ୍ତାବାହକମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରଦେଶକୁ ଏହି ପତ୍ର ବହିନେଲେ, ଯେପରି ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦ୍ଵାଦଶ ମାସ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅଦର ମାସର ତ୍ରୟୋଦଶ ଦିନରେ, ଯୁବା ଓ ବୃଦ୍ଧ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ବାଳକ ସମେତ ସମସ୍ତ ଯିହୂଦୀଙ୍କୁ ବିନାଶ, ବଧ ଓ ସଂହାର କରାଯାଏ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲୁଟ କରାଯାଏ। ପ୍ରତି ପ୍ରଦେଶରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୂପେ ଘୋଷଣା କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେହି ଆଜ୍ଞାର ଏକ ଅନୁଲିପି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଗଲା ଓ ସେହି ଦିନ ନିମନ୍ତେ ଯେପରି ସମସ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ରହିବେ, ଏଥିପାଇଁ ତାହା ସମଗ୍ର ଜନବୃନ୍ଦକୁ ପ୍ରକାଶ କରାଗଲା। ବାର୍ତ୍ତାବାହକମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ତ୍ଵରାରେ ବାହାରିଗଲେ, ଆଉ ଶୂଶନ୍ ରାଜଗଡ଼ରେ ସେହି ଆଜ୍ଞା ଘୋଷିତ ହେଲା। ତହିଁରେ ରାଜା ଓ ହାମନ୍ ବସି ପାନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ମାତ୍ର ଶୂଶନ୍ ନଗର ଆକୁଳିତ ହେଲା।