Haman beraam ’n plan om die Jode te vernietig

Haman word bevorder, en Mordegai wil nie buig nie. Beledig besluit Haman dat een man se dood te klein is, en koop by die koning 'n bevel om elke Jood uit te wis op 'n dag wat deur die lot gekies word. Boodskappers ry uit terwyl die koning en Haman sit en drink.

Hoofstuk 3.

Hierna het koning Ahasveros vir Haman, die seun van Hammedata, die Agagiet, bevorder; hy het hom verhef en sy plek bo al die amptenare by hom gestel. Al die koning se amptenare by die koning se poort het voor Haman gekniel en gebuig, soos die koning beveel het. Maar Mordegai wou nie kniel of buig nie. Toe vra die koning se amptenare by die koning se poort vir Mordegai: “Waarom is jy ongehoorsaam aan die koning se bevel?” Dag ná dag het hulle by hom aangedring, maar hy het geweier; daarom het hulle dit vir Haman vertel om te sien of Mordegai se standpunt sou hou, want hy het vir hulle gesê dat hy ’n Jood is. Toe Haman sien dat Mordegai nie voor hom wil kniel of buig nie, was hy vol woede. Om net vir Mordegai dood te maak, het vir hom te gering gelyk, want hulle het vir hom vertel wie Mordegai se volk is; daarom het Haman gesoek om al Mordegai se volk, die Jode, in die hele koninkryk van Ahasveros te vernietig.

In die eerste maand, Nisan, in koning Ahasveros se twaalfde jaar, het hulle die Pur (die lot) voor Haman gewerp vir elke dag en elke maand; en die lot het op die twaalfde maand, Adar, geval. Haman het vir koning Ahasveros gesê: “Daar is ’n sekere volk wat verstrooi en versprei is onder die volke in al die provinsies van u koninkryk. Hulle wette verskil van dié van almal, en hulle steur hulle nie aan die koning se wette nie; dit baat die koning niks om hulle te verdra nie. As dit die koning behaag, laat daar geskryf word om hulle te vernietig; ek sal 375 ton silwer vir sy amptenare afweeg vir die koninklike skatkis.”

Toe trek die koning sy seëlring af en gee dit vir Haman, die seun van Hammedata, die Agagiet, die vyand van die Jode. “Die silwer is joune,” het die koning vir Haman gesê, “en die volk ook—maak met hulle soos jy wil.”

Op die dertiende dag van die eerste maand is die koning se skrywers ontbied, en Haman se bevel is geskryf aan die koning se satrape, die goewerneurs oor elke provinsie, en die amptenare van elke volk—elke provinsie in sy eie skrif, elke volk in sy eie taal. Dit is in koning Ahasveros se naam geskryf en met sy seëlring verseël. Boodskappers het briewe na al die koning se provinsies gedra: vernietig, maak dood en verdelg al die Jode—jonk en oud, vroue en kinders—op een dag, die dertiende van die twaalfde maand, Adar, en gryp hulle besittings. ’n Afskrif moes as wet in elke provinsie uitgevaardig word en aan al die volke gewys word, sodat hulle gereed sou wees vir daardie dag. Op die koning se bevel het die boodskappers uitgehaas, en die bevelskrif is in die vesting Susan uitgevaardig. Die koning en Haman het gesit en drink, maar die stad Susan was verward.