Αναζητείται μια νέα βασίλισσα

Αφού η Αστίν έφυγε, νεαρές γυναίκες συγκεντρώνονται με διάταγμα στο χαρέμι του βασιλιά. Ο Μαρδοχαίος, που ανέθρεψε την ορφανή ξαδέλφη του Εσθήρ, της λέει να κρύψει ότι είναι Ιουδαία. Εκείνη κερδίζει το στέμμα, και η αναφορά του για μια συνωμοσία δολοφονίας γράφεται στα βασιλικά χρονικά.

Κεφάλαιο 2.

Αργότερα, όταν κόπασε ο θυμός του βασιλιά Ξέρξη, θυμήθηκε την Αστίν, τι είχε κάνει και τι είχε αποφασιστεί εναντίον της. Οι ακόλουθοι του βασιλιά είπαν: «Ας αναζητηθούν για τον βασιλιά όμορφες νεαρές παρθένες. Ο βασιλιάς να διορίσει αξιωματούχους σε κάθε επαρχία του βασιλείου του, για να συγκεντρώσουν κάθε όμορφη νεαρή παρθένα στο φρούριο των Σούσων, στο χαρέμι υπό τον Ηγαί, τον ευνούχο του βασιλιά που φυλάει τις γυναίκες, και να τους κάνουν θεραπείες ομορφιάς. Και η νεαρή που θα αρέσει στον βασιλιά ας βασιλέψει στη θέση της Αστίν». Αυτό άρεσε στον βασιλιά, κι έτσι έκανε.

Στο φρούριο των Σούσων ζούσε ένας Ιουδαίος που τον έλεγαν Μαροδοχαίο, γιο του Ιαΐρ, γιου του Σιμεΐ, γιου του Κις, από τη φυλή Βενιαμίν, που είχε εξοριστεί από την Ιερουσαλήμ μαζί με τους αιχμαλώτους που πάρθηκαν μαζί με τον Ιεχονία, τον βασιλιά του Ιούδα, τον οποίο είχε απαγάγει ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας. Μεγάλωνε την Αδασσά —δηλαδή την Εσθήρ— την κόρη του θείου του, που δεν είχε ούτε πατέρα ούτε μητέρα. Η νεαρή ήταν όμορφη στο παρουσιαστικό και χαριτωμένη στην όψη· όταν πέθαναν ο πατέρας και η μητέρα της, ο Μαροδοχαίος την πήρε για δική του κόρη.

Όταν ακούστηκαν η διαταγή και το διάταγμα του βασιλιά και πολλές νεαρές συγκεντρώθηκαν στο φρούριο των Σούσων υπό τη φροντίδα του Ηγαί, πάρθηκε κι η Εσθήρ στο ανάκτορο του βασιλιά, υπό τη φροντίδα του Ηγαί, του φύλακα των γυναικών. Η νεαρή τού άρεσε και κέρδισε την εύνοιά του, γι' αυτό της έδωσε γρήγορα θεραπείες ομορφιάς και μερίδες φαγητού, εφτά διαλεχτές νεαρές από το ανάκτορο του βασιλιά, και μετέφερε εκείνη και τις υπηρέτριές της στο καλύτερο μέρος του χαρεμιού. Η Εσθήρ δεν είχε αποκαλύψει τον λαό της ούτε την οικογένειά της, επειδή ο Μαροδοχαίος της είχε πει να μην το κάνει. Κάθε μέρα ο Μαροδοχαίος πηγαινοερχόταν μπροστά στην αυλή του χαρεμιού, για να μάθει πώς ήταν η Εσθήρ και τι της συνέβαινε.

Η σειρά κάθε νεαρής να πάει στον βασιλιά Ξέρξη ερχόταν μετά από δώδεκα μήνες υποχρεωτικής περιποίησης ομορφιάς: έξι μήνες με λάδι από σμύρνα, έξι με αρώματα και καλλυντικά. Κάθε νεαρή πήγαινε στον βασιλιά μ' αυτόν τον τρόπο: ό,τι ζητούσε της το έδιναν να το πάρει μαζί της από το χαρέμι στο ανάκτορο του βασιλιά. Έμπαινε το βράδυ· το πρωί επέστρεφε σ' ένα δεύτερο χαρέμι υπό τον Σαασγάζ, τον ευνούχο του βασιλιά που φύλαγε τις παλλακίδες. Δεν ξαναγύριζε στον βασιλιά, εκτός αν εκείνος την ευχαριστιόταν και την καλούσε με το όνομά της.

Όταν ήρθε η σειρά της Εσθήρ —της κόρης του Αβιχαίλ, του θείου του Μαροδοχαίου, που την είχε υιοθετήσει σαν δική του— να πάει στον βασιλιά, δε ζήτησε τίποτε παρά μόνο αυτό που της συμβούλεψε ο Ηγαί, ο ευνούχος του βασιλιά που φύλαγε τις γυναίκες. Η Εσθήρ κέρδισε την εύνοια όλων όσων την έβλεπαν.

Η Εσθήρ πάρθηκε στον βασιλιά Ξέρξη, στο βασιλικό του ανάκτορο, τον δέκατο μήνα, τον Τεβέθ, το έβδομο έτος της βασιλείας του. ^a

Ο βασιλιάς αγάπησε την Εσθήρ περισσότερο απ' όλες τις γυναίκες· κέρδισε την εύνοια και την επιδοκιμασία του πάνω απ' όλες τις παρθένες. Έτσι έβαλε το βασιλικό στέμμα στο κεφάλι της και την έκανε βασίλισσα στη θέση της Αστίν.

Ο βασιλιάς έκανε μεγάλο συμπόσιο για όλους τους αξιωματούχους και τους υπηρέτες του —το συμπόσιο της Εσθήρ. Κήρυξε αργία στις επαρχίες κι έδωσε δώρα με βασιλική γενναιοδωρία.

Όταν συγκεντρώθηκαν οι παρθένες για δεύτερη φορά, ο Μαροδοχαίος καθόταν στην πύλη του βασιλιά. Η Εσθήρ δεν είχε αποκαλύψει τον λαό της ούτε την οικογένειά της, όπως της είχε πει ο Μαροδοχαίος· τον υπάκουε όπως και τότε που τη μεγάλωνε.

Ο Μαροδοχαίος αποκαλύπτει μια συνωμοσία εναντίον του βασιλιά

Εκείνες τις μέρες, καθώς ο Μαροδοχαίος καθόταν στην πύλη του βασιλιά, ο Βιγθάν κι ο Θαρές, δύο βασιλικοί ευνούχοι που φύλαγαν την είσοδο, θύμωσαν και συνωμότησαν να σκοτώσουν τον βασιλιά Ξέρξη. Ο Μαροδοχαίος όμως έμαθε τη συνωμοσία και το είπε στη βασίλισσα Εσθήρ, που το ανέφερε στον βασιλιά στο όνομα του Μαροδοχαίου. Το ζήτημα ερευνήθηκε, επιβεβαιώθηκε ότι ήταν αληθινό, και οι δύο άντρες κρεμάστηκαν σε πάσσαλο. Αυτό καταγράφηκε στο βιβλίο των χρονικών μπροστά στον βασιλιά.