ڇپيل
ڪتاب

نئين راڻيءَ جي ڳولا

وشتيءَ جي وڃڻ کان پوءِ، شاهي فرمان سان جوان عورتون بادشاهه جي حرم ۾ گڏ ڪيون وڃن ٿيون. مردڪي، جنهن پنهنجي يتيم سؤٽ آستر کي پاليو هو، کيس چوي ٿو ته اهو لڪائي ته هوءَ يهودي آهي. هوءَ تاج کٽي ٿي، ۽ قتل جي سازش بابت مردڪيءَ جي خبر شاهي تاريخ ۾ لکجي وڃي ٿي.

باب 2.

پوءِ جڏهن بادشاهه اخسويرس جو غصو ٿڌو ٿيو، تڏهن کيس وشتي، سندس ڪيل ڪم ۽ سندس خلاف ٿيل حڪم ياد آيو. بادشاهه جي خادمن چيو تہ ”بادشاهه لاءِ حسين ڪنوارين ڇوڪرين جي ڳولا ڪئي وڃي. بادشاهه پنهنجي سلطنت جي هر صوبي ۾ عملدار مقرر ڪري، جيئن اهي هر حسين ڪنواري ڇوڪريءَ کي شوشن جي قلعي ۾، زالن جي نگهبان، بادشاهه جي خواجه سرا هيگئيءَ جي هٿ هيٺ حرم ۾ گڏ ڪن، ۽ کين سينگار جا علاج ڏنا وڃن. جيڪا ڇوڪري بادشاهه کي وڻي، سا وشتيءَ جي جاءِ تي راڻي ٿئي.“ هيءَ ڳالهه بادشاهه کي وڻي، تنهنڪري هن ائين ئي ڪيو.

شوشن جي قلعي ۾ مردڪي نالي هڪ يهودي رهندو هو، جيڪو يائير جو پٽ، شمعيءَ جو پوٽو ۽ قيس جو پڙپوٽو ۽ بنيمين جي قبيلي مان هو، جيڪو يروشلم کان انهن قيدين سان گڏ جلاوطن ڪيو ويو هو، جن کي بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر يهوداه جي بادشاهه يهوياڪين سان گڏ وٺي ويو هو. هن پنهنجي چاچي جي ڌيءَ هدسه، يعني آستر، کي پاليو پئي، جنهن جو نہ پيءُ هو نہ ماءُ. اها ڇوڪري صورت ۾ سهڻي ۽ ڏسڻ ۾ دلڪش هئي؛ جڏهن سندس پيءُ ۽ ماءُ مري ويا، تڏهن مردڪيءَ کيس پنهنجي ڌيءَ ڪري ورتو.

جڏهن بادشاهه جو حڪم ۽ فرمان ٻڌو ويو ۽ ڪيتريون ئي ڇوڪريون هيگئيءَ جي سنڀال هيٺ شوشن جي قلعي ۾ گڏ ٿيون، تڏهن آستر کي بہ بادشاهه جي محل ۾، زالن جي نگهبان هيگئيءَ جي سنڀال هيٺ وٺي ويا. اها ڇوڪري کيس وڻي ۽ سندس مهر حاصل ڪيائين، تنهنڪري هن جلدي کيس سينگار جا علاج ۽ کاڌي جا حصا ڏنا، بادشاهه جي محل مان ستن چونڊيل ڇوڪرين کي ڏنائينس، ۽ کيس ۽ سندس ٻانهين کي حرم جي بهترين جاءِ ڏانهن منتقل ڪيائين. آستر پنهنجي قوم ۽ خاندان جو ڪنهن کي ڪجهه نہ ٻڌايو هو، ڇاڪاڻ تہ مردڪيءَ کيس نہ ٻڌائڻ لاءِ چيو هو. هر ڏينهن مردڪي حرم جي صحن جي اڳيان اڳتي پوئتي ٿي هليو، تہ جيئن معلوم ڪري تہ آستر ڪهڙي حال ۾ آهي ۽ هن سان ڇا ٿي رهيو آهي.

هر ڇوڪريءَ جي بادشاهه اخسويرس ڏانهن وڃڻ جي واري، مقرر ڪيل ٻارنهن مهينن جي سينگار جي علاج کان پوءِ ايندي هئي: ڇهه مهينا مر جي تيل سان، ۽ ڇهه مهينا عطرن ۽ سينگار جي شين سان. هر ڇوڪري بادشاهه وٽ هن طرح ويندي هئي: جيڪو ڪجهه گهرندي هئي، سو کيس ڏنو ويندو هو تہ حرم مان بادشاهه جي محل ڏانهن پاڻ سان کڻي وڃي. شام جو هلي ويندي هئي، صبح جو وري ٻئي حرم ڏانهن موٽي ايندي هئي، جيڪو شعشغز جي هٿ هيٺ هو، جيڪو بادشاهه جو خواجه سرا ۽ سريتن جو نگهبان هو. جيستائين بادشاهه کيس پسند نہ ڪري ۽ نالي سان نہ سڏائي، تيستائين هوءَ وري بادشاهه وٽ نہ ويندي هئي.

جڏهن مردڪيءَ جي چاچي ابيخائيل جي ڌيءَ آستر جي، جنهن کي مردڪيءَ پنهنجي ڌيءَ ڪري ورتو هو، بادشاهه وٽ وڃڻ جي واري آئي، تڏهن هن زالن جي نگهبان، بادشاهه جي خواجه سرا هيگئيءَ جي صلاح کان سواءِ ڪجهه بہ نہ گهريو. جن بہ کيس ڏٺو، تن سڀني جي نظر ۾ آستر کي مهر ملي.

آستر کي بادشاهه جي حڪومت جي ستين سال ۾، ڏهين مهيني، يعني طيبيت ۾، شاهي محل ۾ بادشاهه اخسويرس وٽ وٺي ويا. a a v16 طيبيت عبراني جنتريءَ جو ڏهون مهينو آهي، جيڪو تقريباً ڊسمبر–جنوري ۾ ايندو آهي.

بادشاهه آستر سان سڀني زالن کان وڌيڪ پيار ڪيو؛ هن سڀني ڪنوارين کان وڌيڪ سندس مهر ۽ پسنديدگي حاصل ڪئي. تنهنڪري هن شاهي تاج سندس مٿي تي رکيو ۽ کيس وشتيءَ جي بدران راڻي بڻايائين.

بادشاهه پنهنجن سڀني امير ۽ ٻانهن لاءِ وڏي ضيافت ڏني، يعني آستر جي ضيافت. صوبن ۾ موڪل جو اعلان ڪيائين ۽ شاهي سخاوت سان انعام ڏنائين.

جڏهن ڪنوارين کي ٻيهر گڏ ڪيو ويو، تڏهن مردڪي بادشاهه جي دروازي تي ويٺو هو. جيئن مردڪيءَ هدايت ڪئي هئي، تيئن آستر پنهنجي قوم ۽ خاندان جو ڪجهه نہ ٻڌايو؛ جيئن هو کيس پاليندو هو تڏهن سندس ڳالهه مڃيندي هئي، تيئن هاڻي بہ مڃيندي رهي.

مردڪيءَ بادشاهه خلاف سازش پڌري ڪئي

انهن ڏينهن ۾ جڏهن مردڪي بادشاهه جي دروازي تي ويٺو هو، تڏهن در جا نگهبان بادشاهه جا ٻه خواجه سرا بگتان ۽ تيرس ڪاوڙجي پيا ۽ بادشاهه اخسويرس کي ماري وجهڻ جي سازش ڪيائون. پر مردڪيءَ کي سازش جي خبر پئجي وئي، تنهنڪري راڻي آستر کي ٻڌايائين، جنهن مردڪيءَ جي نالي سان بادشاهه کي ٻڌايو. ڳالهه جي ڇنڊڇاڻ ڪئي وئي ۽ سچي ثابت ٿي، تنهنڪري ٻنهي ماڻهن کي ڪاٺ تي ٽنگيو ويو. اها ڳالهه بادشاهه جي اڳيان تاريخن جي ڪتاب ۾ لکي وئي.