નવી રાણીની શોધ

વાશ્તીના ગયા પછી, ફરમાન દ્વારા યુવતીઓને રાજાના અંતઃપુરમાં ભેગી કરવામાં આવે છે. પોતાની અનાથ પિતરાઈ બહેન એસ્તેરને ઉછેરનાર મોર્દખાય તેને પોતે યહૂદી છે તે છુપાવવા કહે છે. તે રાજમુગટ જીતે છે, અને હત્યાના કાવતરા વિશેનો મોર્દખાયનો અહેવાલ રાજકીય નોંધમાં લખાય છે.

અધ્યાય 2.

પછી જ્યારે રાજા અહાશ્વેરોશનો ક્રોધ શમી ગયો, ત્યારે તેને વાશ્તી, તેણે જે કર્યું હતું અને તેની વિરુદ્ધ જે ઠરાવ થયો હતો તે યાદ આવ્યું. રાજાના સેવકોએ કહ્યું, “રાજાને માટે સુંદર જુવાન કુમારિકાઓ શોધવામાં આવે. રાજા પોતાના રાજ્યના દરેક પ્રાંતમાં અધિકારીઓ નીમે, જેથી તેઓ દરેક સુંદર જુવાન કુમારિકાને સૂસાના કિલ્લામાં, સ્ત્રીઓની રક્ષા કરનાર રાજાના ખોજા હેગાયના હવાલા હેઠળના જનાનખાનામાં એકઠી કરે અને તેઓને સૌંદર્ય-પ્રસાધન આપે. જે જુવાન સ્ત્રી રાજાને પસંદ પડે તે વાશ્તીની જગ્યાએ રાણીપદ ભોગવે.” આ વાત રાજાને ગમી, અને તેણે તેમ કર્યું.

સૂસાના કિલ્લામાં મોર્દખાય નામે એક યહૂદી રહેતો હતો; તે યાઈરનો દીકરો, શિમઈનો દીકરો, કીશનો દીકરો, બિન્યામીની હતો, બાબિલના રાજા નબૂખાદનેસ્સારે યહૂદાના રાજા યકોન્યાની સાથે જે બંદીવાનોને લઈ ગયો હતો, તેઓમાં તેને યરુશાલેમથી બંદીવાન કરીને લઈ જવાયો હતો. તે પોતાના કાકાની દીકરી હદાસ્સા એટલે કે એસ્તેરને ઉછેરતો હતો, જેને પિતા કે માતા ન હતાં. તે જુવાન સ્ત્રી રૂપમાં સુંદર અને જોવામાં મનોહર હતી; તેનાં પિતા તથા માતા મરણ પામ્યાં ત્યારે મોર્દખાયે તેને પોતાની દીકરી તરીકે અપનાવી.

જ્યારે રાજાની આજ્ઞા તથા ઠરાવ સંભળાયાં અને ઘણી જુવાન સ્ત્રીઓ હેગાયના હવાલા હેઠળ સૂસાના કિલ્લામાં એકઠી કરાઈ, ત્યારે એસ્તેરને પણ રાજાના મહેલમાં સ્ત્રીઓની રક્ષા કરનાર હેગાયના હવાલા હેઠળ લઈ જવાઈ. તે જુવાન સ્ત્રી તેને ગમી અને તેની કૃપા તેને મળી, તેથી તેણે તરત જ તેને સૌંદર્ય-પ્રસાધન તથા ખોરાકના હિસ્સા આપ્યા, રાજાના મહેલમાંથી પસંદ કરેલી સાત જુવાન સ્ત્રીઓ આપી, અને તેને તથા તેની દાસીઓને જનાનખાનાની સૌથી સારી જગ્યાએ ખસેડી. એસ્તેરે પોતાની પ્રજા કે કુટુંબની ઓળખ આપી ન હતી, કારણ, મોર્દખાયે તેને તેમ ન કરવાનું કહ્યું હતું. એસ્તેર કેમ છે અને તેનું શું થાય છે તે જાણવા મોર્દખાય રોજ જનાનખાનાના આંગણાની સામે આમતેમ ફરતો.

દરેક જુવાન સ્ત્રીને રાજા અહાશ્વેરોશ પાસે જવાનો વારો બાર મહિનાના ઠરાવેલા સૌંદર્ય-પ્રસાધન પછી આવતો: છ મહિના બોળના તેલથી અને છ મહિના સુગંધીઓ તથા સૌંદર્ય-સામગ્રીથી. દરેક જુવાન સ્ત્રી આ રીતે રાજા પાસે જતી: જે કંઈ તે માગતી તે તેને જનાનખાનામાંથી રાજાના મહેલમાં લઈ જવા આપવામાં આવતું. તે સાંજે અંદર જતી; સવારે તે ઉપપત્નીઓની રક્ષા કરનાર રાજાના ખોજા શાઆશ્ગાઝના હવાલા હેઠળના બીજા જનાનખાનામાં પાછી આવતી. જો રાજા તેના પર પ્રસન્ન ન થાય અને તેને નામ લઈને ન બોલાવે, તો તે ફરી રાજા પાસે જતી નહિ.

જ્યારે મોર્દખાયના કાકા અબીહાઈલની દીકરી એસ્તેર—જેને મોર્દખાયે પોતાની દીકરી તરીકે અપનાવી હતી—નો રાજા પાસે જવાનો વારો આવ્યો, ત્યારે સ્ત્રીઓની રક્ષા કરનાર રાજાના ખોજા હેગાયે જે સૂચવ્યું તે સિવાય તેણે બીજું કંઈ માગ્યું નહિ. એસ્તેરને જોનાર સૌની કૃપા તેને મળી.

એસ્તેરને રાજા અહાશ્વેરોશના કારભારના સાતમા વર્ષના દસમા મહિને, એટલે ટેબેથ મહિને, તેના રાજમહેલમાં રાજા પાસે લઈ જવાઈ. ^a

રાજાએ બધી સ્ત્રીઓ કરતાં એસ્તેર પર વધારે પ્રેમ કર્યો; બધી કુમારિકાઓ કરતાં તેની કૃપા તથા મંજૂરી તેને મળી. તેથી તેણે તેના માથા પર રાજમુગટ મૂક્યો અને તેને વાશ્તીની જગ્યાએ રાણી બનાવી.

રાજાએ પોતાના સર્વ અમલદારો તથા સેવકોને માટે એક મોટી મિજબાની—એસ્તેરની મિજબાની—કરી. તેણે પ્રાંતોમાં રજા જાહેર કરી અને રાજવી ઉદારતાથી ભેટો આપી.

જ્યારે કુમારિકાઓ બીજી વાર એકઠી કરાઈ, ત્યારે મોર્દખાય રાજાના દરવાજે બેઠો હતો. મોર્દખાયની આજ્ઞા પ્રમાણે એસ્તેરે પોતાની પ્રજા કે કુટુંબની ઓળખ આપી ન હતી; જેમ તે તેને ઉછેરતો હતો તેમ તે હજી તેની આજ્ઞા પાળતી.

મોર્દખાય રાજા વિરુદ્ધના કાવતરાને ઉઘાડું પાડે છે

તે દિવસોમાં, જ્યારે મોર્દખાય રાજાના દરવાજે બેઠો હતો, ત્યારે દરવાજાની રક્ષા કરનાર રાજાના બે ખોજા બિગ્થાન તથા તેરેશ ક્રોધે ભરાયા અને રાજા અહાશ્વેરોશને મારી નાખવાનું કાવતરું ઘડ્યું. પણ મોર્દખાયને એ કાવતરાની ખબર પડી અને તેણે રાણી એસ્તેરને કહ્યું, અને એસ્તેરે મોર્દખાયને નામે રાજાને તે જણાવ્યું. એ વાતની તપાસ કરાઈ, તે સાચી ઠરી, અને બન્ને માણસોને થાંભલા પર ટાંગવામાં આવ્યા. રાજાની સમક્ષ ઇતિહાસના પુસ્તકમાં એ નોંધવામાં આવ્યું.