રાજા પોતાનો વૈભવ પ્રદર્શિત કરે છે
એસ્તેર એકમાત્ર એવું પુસ્તક છે જે ઈશ્વરનું નામ ક્યારેય લેતું નથી—ન પ્રાર્થના, ન ચમત્કાર, ન યહોવાનો કોઈ ઉલ્લેખ. છતાં પર્શિયાના રાજમહેલમાં એક અનાથ છોકરીને “આવા સમય માટે” ઊભી કરવામાં આવે છે, અને નિશાન બનેલા લોકોનો છુટકારો થાય છે. પિતાનું નામ ગેરહાજર છે; તેમનો હાથ સર્વત્ર છે.
1 1આ અહાશ્વેરોશના દિવસોમાં બન્યું—એ અહાશ્વેરોશ જેમણે ભારતથી કૂશ સુધી ૧૨૭ પ્રાંતો પર રાજ કર્યું, a a v1 કૂશ મિસરની દક્ષિણે, ઉપલી નાઈલ નદીના કિનારે આવેલો પ્રદેશ હતો — લગભગ આજનું સુદાન અને દક્ષિણ મિસર. 2તે દિવસોમાં, જ્યારે રાજા અહાશ્વેરોશ સૂસાના કિલ્લામાં પોતાના રાજ્યાસન પર બેઠા, ત્યારે 3પોતાના રાજ્યકાળના ત્રીજા વર્ષે તેમણે પોતાના સર્વ અધિકારીઓ તથા સેવકોને માટે ઉજાણી આપી. ઈરાન તથા માદીનું સૈન્ય, અમીરો અને પ્રાંતોના અધિકારીઓ તેમની આગળ એકઠા થયા હતા, 4૧૮૦ દિવસ સુધી તેમણે પોતાના રાજ્યનો ભવ્ય મહિમા અને પોતાની મહાનતાનું ઝળહળતું ગૌરવ પ્રદર્શિત કર્યું.
5આ દિવસો પૂરા થયા ત્યારે, રાજાએ સૂસાના કિલ્લામાંના સર્વને માટે, મોટાથી નાના સુધી, મહેલના બગીચાના આંગણામાં સાત દિવસની ઉજાણી આપી. 6સફેદ સૂતર તથા ભૂરા રંગના પડદા બારીક શણ તથા જાંબલી દોરીઓ વડે આરસના સ્તંભો પરની ચાંદીની કડીઓ સાથે બાંધેલા હતા; સોના તથા ચાંદીના પલંગ પોર્ફરી, આરસ, છીપ તથા રંગીન પથ્થરની જડાઈ પર મૂકેલા હતા. b b v6 પોર્ફરી એક કઠણ શણગારી પથ્થર છે, જે પોતાના ઘેરા જાંબલી તથા લાલ રંગને કારણે પ્રાચીન જગતમાં મૂલ્યવાન ગણાતો. 7પીણાં સોનાના પ્યાલાઓમાં પીરસાતાં, દરેક પ્યાલો જુદો હતો, અને રાજાની ઉદારતાથી રાજવી દ્રાક્ષાસવ છૂટથી વહેતો હતો. 8પીવાનું એક નિયમ પ્રમાણે ચાલતું: કોઈ પર બળજબરી નહિ—રાજાએ પોતાના મહેલના દરેક અધિકારીને આજ્ઞા આપી હતી કે દરેક માણસને તેની પોતાની ઇચ્છા પ્રમાણે આપે.
રાણી વાશ્તી રાજાની આજ્ઞા નકારે છે
9રાણી વાશ્તીએ પણ રાજા અહાશ્વેરોશના રાજમહેલમાં સ્ત્રીઓ માટે ઉજાણી આપી.
10સાતમે દિવસે, જ્યારે દ્રાક્ષાસવથી રાજા આનંદિત થયા, ત્યારે તેમણે મહૂમાન, બિઝથા, હાર્બોના, બિગ્થા, અબાગ્થા, ઝેથાર તથા કાર્કાસ—રાજા અહાશ્વેરોશના સાત ખોજાઓને આજ્ઞા આપી, 11કે રાણી વાશ્તીને રાજમુગટ પહેરાવીને રાજાની આગળ લાવે, જેથી લોકો તથા અધિકારીઓને તેનું સૌંદર્ય બતાવે, કેમ કે તે સુંદર હતી. 12પરંતુ રાણી વાશ્તીએ ખોજાઓ મારફતે મળેલી રાજાની આજ્ઞા પ્રમાણે આવવાની ના પાડી; રાજા ઘણા ક્રોધે ભરાયા, તેમનામાં કોપ સળગી ઊઠ્યો.
13પછી રાજાએ સમય પારખનારા જ્ઞાની પુરુષો સાથે વાત કરી—કેમ કે કાયદા તથા ન્યાયમાં નિપુણ સર્વ આગળ કોઈ પણ બાબત રજૂ કરવી એ રાજાનો રિવાજ હતો. 14તેમની પાસે: કાર્શના, શેથાર, આદમાથા, તાર્શીશ, મેરેસ, માર્સના તથા મમૂખાન—ઈરાન તથા માદીના સાત અધિકારીઓ, જેઓ રાજાનું મુખ જોતા અને રાજ્યમાં સૌથી ઊંચા પદે હતા. 15“કાયદા પ્રમાણે, ખોજાઓ મારફતે મોકલેલી રાજા અહાશ્વેરોશની આજ્ઞાનું ઉલ્લંઘન કરવા બદલ રાણી વાશ્તીને શું સજા થવી જોઈએ?”
16મમૂખાને રાજા તથા અધિકારીઓને કહ્યું, “રાણી વાશ્તીએ કેવળ રાજાનો જ નહિ, પણ રાજા અહાશ્વેરોશના સર્વ પ્રાંતોના સર્વ અધિકારીઓ તથા સર્વ લોકોનો અપરાધ કર્યો છે. 17રાણીનું આ કૃત્ય સર્વ સ્ત્રીઓ સુધી પહોંચશે, અને તેમની નજરમાં તેમના પતિઓને તુચ્છ ગણાવશે: ‘રાજા અહાશ્વેરોશે રાણી વાશ્તીને બોલાવી, પણ તે આવી નહિ.’ 18આજે ઈરાન તથા માદીની જે અમીર સ્ત્રીઓએ રાણીનું વર્તન સાંભળ્યું છે, તેઓ રાજાના સર્વ અધિકારીઓને એમ જ કહેશે—અને તિરસ્કાર તથા ક્રોધનો અંત નહિ આવે.
19જો રાજાને યોગ્ય લાગે, તો તેઓ એક રાજવી ફરમાન કાઢે, જે ઈરાન તથા માદીના કાયદાઓમાં લખાય અને રદ ન થઈ શકે, કે વાશ્તી ફરી કદી રાજા અહાશ્વેરોશની આગળ ન આવે, અને રાજા તેનું રાણીપદ તેનાથી સારી બીજી કોઈ સ્ત્રીને આપે. 20રાજાનું આ ફરમાન જ્યારે તેમના વિશાળ રાજ્યમાં સર્વત્ર ફેલાશે, ત્યારે સર્વ પત્નીઓ, મોટીથી નાની સુધી, પોતાના પતિઓનું સન્માન કરશે.”
21આ સલાહ રાજા તથા અધિકારીઓને ગમી, અને રાજાએ મમૂખાનના સૂચન પ્રમાણે જ કર્યું. 22તેમણે રાજ્યના સર્વ પ્રાંતોને પત્રો મોકલ્યા, દરેક પ્રાંતને તેની પોતાની લિપિમાં અને દરેક પ્રજાને તેની પોતાની ભાષામાં: કે દરેક પુરુષ પોતાના ઘરનો અધિકારી બને અને પોતાની પ્રજાની ભાષા બોલે.