ဧသတာ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ဤအမှုအရာသည် အိန္ဒိယပြည်မှ ကုရှပြည်တိုင်အောင် နယ်ပယ်ပေါင်းတစ်ရာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ပြည်ကို အုပ်စိုးသော အာရွှေရုမင်း၏လက်ထက်တော်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့၏။ ^a a v1 ကုရှသည် အီဂျစ်ပြည်၏တောင်ဘက်၊ နိုင်းလ်မြစ်အထက်ပိုင်းတစ်လျှောက်ရှိ ဒေသဖြစ်၍ ယနေ့ခေတ် ဆူဒန်နှင့် တောင်ပိုင်းအီဂျစ်ပြည်ခန့်ဖြစ်၏။ ²ထိုကာလ၌ အာရွှေရုမင်းသည် ရှုရှန်ရဲတိုက်တွင် မိမိ၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ စံနေတော်မူစဉ်၊ ³နန်းစံတတိယနှစ်တွင် မိမိ၏မှူးမတ်အရာရှိနှင့် အစေခံအပေါင်းတို့အတွက် စားသောက်ပွဲကြီးကို ကျင်းပတော်မူ၏။ ပါရှားနှင့်မေဒိတပ်မတော်၊ မှူးကြီးမတ်ကြီးများနှင့် နယ်ပယ်အရာရှိတို့သည် ရှေ့တော်၌ စုဝေးကြ၏။ ⁴ရက်ပေါင်းတစ်ရာရှစ်ဆယ်ပတ်လုံး မိမိ၏နိုင်ငံတော်၏ ကြွယ်ဝသောဘုန်းစည်းစိမ်နှင့် မိမိ၏ကြီးမြတ်ခြင်း၏ ထူးခြားသောဂုဏ်အသရေကို ပြသတော်မူ၏။

⁵ထိုနေ့ရက်များ ကုန်ဆုံးသောအခါ ဘုရင်သည် ရှုရှန်ရဲတိုက်တွင်ရှိသော အကြီးအငယ်မရွေး လူအပေါင်းတို့အတွက် နန်းတော်ဥယျာဉ်၏ဝင်းအတွင်း၌ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် စားသောက်ပွဲကို ကျင်းပတော်မူ၏။ ⁶ကျောက်ဖြူတိုင်များတွင် ငွေကွင်းများ၌ ပိတ်ချောနှင့် ခရမ်းရောင်ကြိုးများဖြင့် ချည်ထားသော အဖြူရောင်ဝါဂွမ်းနှင့် အပြာရောင်ကုလားကာများ ရှိ၏။ ပေါ်ဖီရီကျောက်၊ ကျောက်ဖြူ၊ ပုလဲရောင်ခွံနှင့် အရောင်ကျောက်များဖြင့် စီခြယ်ထားသောကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရွှေနှင့်ငွေနေရာထိုင်ခင်းများ ရှိ၏။ ^b b v6 ပေါ်ဖီရီသည် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် ၎င်း၏ ရင့်သောခရမ်းရောင်နှင့် အနီရောင်ကြောင့် တန်ဖိုးထားခြင်းခံရသော မာကျောသည့် အလှဆင်ကျောက်တစ်မျိုးဖြစ်၏။ ⁷သောက်စရာများကို ပုံသဏ္ဌာန်အသီးသီးခြားနားသော ရွှေဖလားများဖြင့် တိုက်ကျွေး၍ ဘုရင်၏ ရက်ရောသောစေတနာအားဖြင့် တော်ဝင်စပျစ်ရည်ကို ပေါများစွာ လောင်းချ၏။ ⁸သောက်သုံးခြင်းသည် စည်းမျဉ်းအတိုင်းဖြစ်၍ အတင်းအကျပ်မရှိစေရ။ အကြောင်းမူကား လူတိုင်းအား မိမိအလိုဆန္ဒအတိုင်း ပေးစေရန် ဘုရင်သည် နန်းတော်အရာရှိအပေါင်းတို့အား အမိန့်ပေးထားတော်မူသောကြောင့်တည်း။

ဝါရှတိမိဖုရား ဘုရင့်အမိန့်ကိုငြင်းဆန်ခြင်း

⁹ဝါရှတိမိဖုရားသည်လည်း အာရွှေရုမင်း၏ ရာဇနန်းတော်၌ အမျိုးသမီးတို့အတွက် စားသောက်ပွဲကို ကျင်းပလေ၏။

¹⁰သတ္တမနေ့တွင် စပျစ်ရည်ကြောင့် ဘုရင်သည် စိတ်ရွှင်လန်းတော်မူသောအခါ အာရွှေရုမင်းထံ၌ အမှုထမ်းသော မိန်းမစိုးခုနစ်ယောက်ဖြစ်သည့် မဟုမန်၊ ဗိဇသ၊ ဟာဗောန၊ ဗိဂသ၊ အဗာဂသ၊ ဇေသာနှင့် ကာကတ်တို့အား ဤသို့ အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ ¹¹ဝါရှတိမိဖုရားသည် အဆင်းလှသောကြောင့် သူမ၏အလှကို လူမျိုးများနှင့် မှူးမတ်တို့အား ပြရန်အလို့ငှာ ရာဇသရဖူကိုဆောင်းစေလျက် မိဖုရားကို ဘုရင့်ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြရန်တည်း။ ¹²သို့ရာတွင် ဝါရှတိမိဖုရားသည် မိန်းမစိုးတို့မှတစ်ဆင့် ပေးလိုက်သော ဘုရင့်အမိန့်တော်အတိုင်း လာရန်ကို ငြင်းဆန်လေ၏။ ထိုအခါ ဘုရင်သည် ပြင်းစွာ အမျက်ထွက်တော်မူ၍ အတွင်းစိတ်၌ ဒေါသမီး တောက်လောင်လေ၏။

¹³ထို့နောက် ဘုရင်သည် အချိန်ကာလကိုသိသော ပညာရှိတို့အား မေးမြန်းတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား မည်သည့်အမှုကိုမဆို ဥပဒေနှင့် တရားစီရင်ရေး၌ ကျွမ်းကျင်သူအပေါင်းတို့ရှေ့သို့ တင်ပြခြင်းသည် ဘုရင့်ထုံးစံဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ¹⁴ဘုရင့်အနီးတွင် ကာရှေန၊ ရှေသာ၊ အာဒမာသ၊ တာရှိရှ၊ မေရက်၊ မာသေနနှင့် မမုကန်တို့ ရှိကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဘုရင့်မျက်နှာတော်ကို ဖူးမြင်ရ၍ နိုင်ငံတော်တွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ပါရှားနှင့်မေဒိ မှူးမတ်ခုနစ်ယောက်တည်း။ ¹⁵ဘုရင်ကလည်း “မိန်းမစိုးတို့မှတစ်ဆင့် ပေးလိုက်သော အာရွှေရုမင်း၏အမိန့်တော်ကို နာမခံသောကြောင့် ဝါရှတိမိဖုရားအား ဥပဒေအရ မည်သို့ ပြုအပ်သနည်း” ဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။

¹⁶မမုကန်က ဘုရင်နှင့် မှူးမတ်တို့အား “ဝါရှတိမိဖုရားသည် ဘုရင်တစ်ပါးတည်းကိုသာမက အာရွှေရုမင်း၏ နယ်ပယ်အသီးသီးရှိ မှူးမတ်အပေါင်း၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကိုပါ ပြစ်မှားမိပါပြီ။ ¹⁷မိဖုရား၏အပြုအမူသည် အမျိုးသမီးအပေါင်းတို့ထံ ရောက်ရှိ၍ ‘အာရွှေရုမင်းသည် ဝါရှတိမိဖုရားကို ခေါ်တော်မူသော်လည်း သူမ မလာ’ ဟုဆိုကာ သူတို့သည် မိမိတို့ခင်ပွန်းများကို အထင်သေးစေလိမ့်မည်။ ¹⁸ယနေ့ပင် မိဖုရား၏အကျင့်ကို ကြားသိသော ပါရှားနှင့်မေဒိ မှူးမတ်ကတော်တို့သည် ဘုရင့်မှူးမတ်အပေါင်းတို့အား ထိုနည်းတူ ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် အမျက်ဒေါသ ကုန်ဆုံးလိမ့်မည်မဟုတ်။

¹⁹အကယ်၍ ဘုရင်သဘောတူတော်မူလျှင် ဝါရှတိသည် နောက်တစ်ဖန် အာရွှေရုမင်း၏ရှေ့တော်သို့ မဝင်ရဟူ၍ ပြင်ဆင်၍မရနိုင်သော၊ ပါရှားနှင့်မေဒိတို့၏ ဥပဒေများတွင် ရေးထားသည့် ရာဇအမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်တော်မူပါစေ။ ထို့ပြင် မိဖုရား၏ဘွဲ့အရာကို သူမထက်သာသော အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးအား ဘုရင်ပေးသနားတော်မူပါစေ။ ²⁰ဘုရင့်အမိန့်တော်သည် ကျယ်ပြန့်သော နိုင်ငံတော်တစ်လျှောက်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သောအခါ အကြီးအငယ်မရွေး ဇနီးအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့ခင်ပွန်းများကို ရိုသေကြလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်ထား၏။

²¹ဤအကြံကို ဘုရင်နှင့် မှူးမတ်တို့ နှစ်သက်ကြသဖြင့် ဘုရင်သည် မမုကန်အကြံပြုသည့်အတိုင်း ပြုတော်မူ၏။ ²²ဘုရင်သည် နိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ နယ်ပယ်အသီးသီးသို့ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်စာပေဖြင့်လည်းကောင်း၊ လူမျိုးတိုင်းထံသို့ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကားဖြင့်လည်းကောင်း စာများကို ပေးပို့တော်မူ၏။ ယောက်ျားတိုင်းသည် မိမိအိမ်ထောင်ကို အစိုးရ၍ မိမိလူမျိုး၏ ဘာသာစကားကို ပြောဆိုရမည်ဟူ၍တည်း။