Księga Estery 1

1 ¹Działo się to w czasach Kserksesa — tego Kserksesa, który panował od Indii aż po Kusz, nad stu dwudziestoma siedmioma prowincjami, ^a a v1 Kusz to kraina na południe od Egiptu, wzdłuż górnego Nilu — mniej więcej dzisiejszy Sudan i południowy Egipt. ²w tych dniach, gdy król Kserkses zasiadał na swoim królewskim tronie w twierdzy w Suzie, ³w trzecim roku swojego panowania wyprawił ucztę dla wszystkich swoich dostojników i sług. Wojsko Persji i Medii, możni oraz zarządcy prowincji zgromadzili się przed nim, ⁴przez sto osiemdziesiąt dni ukazywał bogatą chwałę swojego królestwa i wspaniały majestat swojej wielkości.

⁵Gdy te dni minęły, król wyprawił siedmiodniową ucztę dla wszystkich, którzy byli w twierdzy w Suzie, od największego do najmniejszego, na dziedzińcu ogrodu pałacowego. ⁶Białe bawełniane i błękitne zasłony przytwierdzone były sznurami z cienkiego lnu i purpury do srebrnych pierścieni na marmurowych kolumnach; złote i srebrne łoża stały na posadzce z porfiru, marmuru, masy perłowej i kamienia o różnych barwach. ^b b v6 Porfir to twardy kamień ozdobny, ceniony w starożytności za głęboką purpurowo-czerwoną barwę. ⁷Napoje podawano w złotych pucharach, a każdy był inny, i królewskie wino lało się obficie dzięki hojności króla. ⁸Picie odbywało się według zasady: bez przymusu — król nakazał bowiem każdemu zarządcy swojego dworu, aby spełniał życzenie każdego gościa.

Królowa Waszti odmawia królowi

⁹Także królowa Waszti wyprawiła ucztę dla kobiet w królewskim pałacu króla Kserksesa.

¹⁰Siódmego dnia, gdy serce króla rozweseliło się winem, rozkazał Mehumanowi, Bizcie, Charbonie, Bigcie, Abagcie, Zetarowi i Karkasowi, siedmiu eunuchom króla Kserksesa, ¹¹aby przyprowadzili przed króla królową Waszti w królewskiej koronie, żeby ukazać ludom i dostojnikom jej piękność, gdyż była piękna. ¹²Ale królowa Waszti odmówiła przyjścia na rozkaz króla przekazany przez eunuchów; wtedy król wpadł we wściekłość i gniew w nim zapłonął.

¹³Wtedy król zwrócił się do mędrców znających czasy — bo takim był zwyczaj króla, aby każdą sprawę przedkładać wszystkim biegłym w prawie i sądzie. ¹⁴Przy nim zaś byli: Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena i Memukan — siedmiu dostojników Persji i Medii, którzy oglądali oblicze króla i zajmowali najwyższe miejsca w królestwie. ¹⁵„Co według prawa należy uczynić królowej Waszti za to, że nie wykonała rozkazu króla Kserksesa, przekazanego przez eunuchów?”

¹⁶Memukan odpowiedział królowi i dostojnikom: „Królowa Waszti wyrządziła krzywdę nie tylko królowi, ale wszystkim dostojnikom i wszystkim ludom we wszystkich prowincjach króla Kserksesa. ¹⁷Postępek królowej dotrze do wszystkich kobiet i sprawi, że będą gardzić swoimi mężami we własnych oczach, mówiąc: «Król Kserkses kazał przyprowadzić królową Waszti, a ona nie przyszła». ¹⁸Jeszcze dziś księżne Persji i Medii, które usłyszały o postępku królowej, powiedzą to samo wszystkim dostojnikom króla — a nie będzie końca pogardzie i gniewowi.

¹⁹Jeśli król uzna to za słuszne, niech wyda królewski dekret, wpisany do praw Persji i Medii, nieodwołalny, że Waszti nigdy już nie stanie przed królem Kserksesem, a jej królewską godność niech król da innej kobiecie, lepszej od niej. ²⁰A gdy dekret króla rozejdzie się po całym jego rozległym królestwie, wszystkie żony będą okazywać szacunek swoim mężom, od największej do najmniejszej.”

²¹Ta rada spodobała się królowi i dostojnikom, i król uczynił tak, jak proponował Memukan. ²²Rozesłał listy do wszystkich prowincji królewskich, do każdej prowincji jej własnym pismem i do każdego ludu jego własnym językiem, aby każdy mąż był panem w swoim domu i mówił językiem swojego ludu.