Sang Prabu Mamerake Kaluhurane
Ester iku siji-sijine kitab kang ora tau nyebut asmane Gusti Allah—ora ana pandonga, ora ana mukjijat, ora nyebut Rama kita babar pisan. Nanging saka kedhaton Persia, ana bocah wadon lola kang kaangkat “kanggo wektu kang kaya mangkene iki,” lan bangsa kang wis ditandhani kaluwaran. Asmane Rama ora kasebut; astane ana ing endi-endi.
1 1Iki kang kelakon ing jamane Sang Prabu Ahasyweros — yaiku Ahasyweros kang ngereh saka India nganti tekan Kus, mengkoni satus pitulikur propinsi, a a v1 Kus yaiku tanah ing sakidule Mesir, urut Kali Nil ndhuwuran — kira-kira Sudan saiki lan Mesir sisih kidul. 2ing nalika iku, nalika Sang Prabu Ahasyweros lenggah ing dhampar kratone ana ing benteng Susan, 3ing taun katelu anggone jumeneng ratu, panjenengane nganakake bujana kanggo sakabehing para punggawa lan para abdine. Wadyabalane Persia lan Media, para panggedhe, lan para penggedhening propinsi padha nglumpuk ana ing ngarsane, 4sajrone satus wolung puluh dina panjenengane mamerake kasugihaning kaluhuraning karajane sarta kaendahaning kamulyaning kaagungane.
5Bareng dina-dina iku wis rampung, Sang Prabu banjur nganakake bujana pitung dina kanggo saben wong kang ana ing benteng Susan, gedhe cilik, ana ing plataran taman kraton. 6Ana geber kain katun putih lan biru kang dicenthel nganggo tali lenan alus lan tali wungu ing gelang-gelang salaka ana ing saka marmer; ana amben emas lan salaka ing jogan kang karakit saka watu porfir, marmer, mutyara, lan watu-watu kang maneka warna. b b v6 Porfir yaiku sawijining watu rerenggan kang atos, kang ing jaman biyen diaji banget marga warnane wungu tuwa lan abang. 7Omben-omben disuguhake ing tuwung emas, kang saben siji beda-beda, lan anggur kraton mili akeh marga saka kamurahane Sang Prabu. 8Anggone ngombe miturut pranatan: ora ana pameksan — amarga Sang Prabu wis dhawuh marang saben punggawa ing kratone supaya nuruti sakarepe saben wong.
Sang Pramesywari Wasti Nulak Dhawuhe Sang Prabu
9Sang Pramesywari Wasti uga nganakake bujana kanggo para wong wadon ana ing kraton kagungane Sang Prabu Ahasyweros.
10Ing dina kang kapitu, nalika panggalihe Sang Prabu wis bungah marga saka anggur, panjenengane dhawuh marang Mehuman, Bizta, Harbona, Bigta, Abagta, Zetar, lan Karkas, yaiku abdi pitu kang dikebiri kang ngladeni Sang Prabu Ahasyweros, 11supaya ngaturi Sang Pramesywari Wasti sowan menyang ngarsane Sang Prabu kanthi ngagem makutha kraton, supaya mamerake kaendahane marang para bangsa lan para punggawa, awit dheweke pancen ayu rupane. 12Nanging Sang Pramesywari Wasti nulak, ora gelem sowan miturut dhawuhe Sang Prabu kang diaturake dening para abdi mau; Sang Prabu banjur duka banget, bebendune mulad-mulad ana ing panggalihe.
13Sang Prabu banjur ngandika marang para wong wicaksana kang nguningani bab mangsa — amarga wis dadi adate Sang Prabu nggelarake saben prakara ana ing ngarsane sakabehing wong kang pana ing bab angger-angger lan pangadilan. 14Kang padha ngadhep cedhak panjenengane yaiku: Karsena, Setar, Admata, Tarsis, Meres, Marsena, lan Memukan — yaiku punggawa pitu ing Persia lan Media kang padha mirsani pasuryane Sang Prabu, sarta kang nduweni pangkat kang dhuwur dhewe ing karajan. 15“Miturut angger-angger, apa kang kudu ditindakake marang Sang Pramesywari Wasti awit anggone ora ngestokake dhawuhe Sang Prabu Ahasyweros kang diaturake lumantar para abdi?”
16Memukan matur marang Sang Prabu lan para punggawa: “Sang Pramesywari Wasti mboten namung lepat dhateng Sang Prabu kemawon, nanging ugi dhateng sadaya punggawa lan sadaya bangsa ing sakathahing propinsi kagunganipun Sang Prabu Ahasyweros. 17Amargi tumindakipun Sang Pramesywari wau badhe kapireng dening para tiyang estri sadaya, satemah sami ngremehaken dhateng semahipun wonten ing paningalipun, kanthi criyos: ‘Sang Prabu Ahasyweros sampun nimbali Sang Pramesywari Wasti, nanging panjenenganipun mboten purun sowan.’ 18Ing dinten punika ugi para tiyang estri luhur ing Persia lan Media ingkang sampun mireng bab tumindakipun Sang Pramesywari wau badhe sami ngaturaken ingkang makaten dhateng sadaya punggawanipun Sang Prabu — satemah badhe wonten panyenyamah lan duka ingkang mboten wonten telasipun.
19Manawi Sang Prabu kepareng, mugi karsa ngedalaken dhawuh kraton, ingkang katulis ing angger-anggeripun Persia lan Media, satemah mboten saged dipunwangsuli, inggih punika bilih Wasti mboten pikantuk sowan malih wonten ing ngarsanipun Sang Prabu Ahasyweros, sarta mugi Sang Prabu maringaken kalenggahanipun pramesywari dhateng tiyang estri sanes ingkang langkung sae tinimbang piyambakipun. 20Satemah manawi dhawuhipun Sang Prabu sampun kamirengan ing saindenging karajanipun ingkang wiyar punika, sadaya tiyang estri badhe ngajeni dhateng semahipun, agung alit.”
21Pitutur iki ndadekake renane Sang Prabu lan para punggawa, mula Sang Prabu banjur tumindak kaya kang diaturake dening Memukan. 22Panjenengane banjur ngirim layang menyang sakabehing propinsi kraton, menyang saben propinsi nganggo aksarane dhewe, lan marang saben bangsa nganggo basane dhewe: supaya saben wong lanang dadi pangarsa ing omahe lan migunakake basane bangsane dhewe.