Ayeuna parantos aya citakanana

Ester 1 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Raja Mintonkeun Kaagunganana

Ester nyaeta hiji-hijina kitab anu henteu pernah nyebut Allah—euweuh doa, euweuh mujijat, euweuh nyebut Pangeran. Tapi ti hiji karaton Persia, saurang mojang yatim piatu diangkat "pikeun waktos anu sapertos kieu," sarta hiji bangsa anu geus dicirian disalametkeun. Jenengan Rama teu aya; panangan-Na aya di mana-mana.

Pasal 1.

Ieu kajadian teh dina jaman Raja Ahasyweros — Ahasyweros anu ngarajaan ti India nepi ka Kus, ngauban 127 propinsi, a a v1 Kus teh tanah di kiduleun Mesir, sapanjang hulu Walungan Nil — kira-kira Sudan jeung Mesir kidul kiwari. dina jaman harita, waktu Raja Ahasyweros keur linggih dina singgasana karajaanana di kuta Susan, dina taun katilu jadi raja, anjeunna ngayakeun pesta pikeun sakabeh gegeden jeung ponggawana. Balad Persia jeung Media, para menak, katut para pajabat propinsi, kabeh ngariung di payuneunana, lantaran salila 180 poe anjeunna mintonkeun kacida mulyana harta banda karajaanana jeung kaagungan kaancikana anu endah.

Sanggeus poe-poe eta tutas, raja ngayakeun pesta tujuh poe pikeun sakabeh jalma anu aya di kuta Susan, boh anu gede boh anu leutik, di buruan taman karaton. Lalangse katun bodas jeung bulao digantungkeun ku tali lawon lemes jeung tali wungu kana ali-ali perak dina tihang marmer; korsi santong emas jeung perak dina taratas batu porfir, marmer, mutiara, jeung batu rupa-rupa. b b v6 Porfir teh batu hias anu teuas, kacida dipikaresepna di jaman baheula lantaran warnana wungu jeung beureum anu kolot. Inuman disuguhkeun dina gelas emas, unggal gelas beda-beda, jeung anggur karajaan ngocor teu aya eureunna ku kamurahan raja. Nginum teh nurutkeun hiji aturan: teu aya paksaan — raja geus marentah ka sakabeh ponggawa karaton supaya nedunan pamenta unggal jalma sorangan.

Prameswari Wasti Nolak Raja

Prameswari Wasti oge ngayakeun pesta pikeun para wanita di karaton Raja Ahasyweros.

Dina poe katujuh, waktu raja keur suka-bungah ku anggur, anjeunna marentah ka Mehuman, Bista, Harbona, Bigta, Abagta, Setar, jeung Karkas, tujuh ponggawa jaba Raja Ahasyweros, sangkan mawa Prameswari Wasti ka payuneun raja, make makuta karajaan, pikeun mintonkeun kageulisanana ka rahayat jeung para gegeden, sabab anjeunna estu geulis. Tapi Prameswari Wasti nampik datang kana parentah raja anu dibawa ku para ponggawa; raja jadi bendu pisan, amarahna hurung dina manahna.

Raja tuluy ngandika ka para ahli hikmah anu nyaho kana jaman — sabab geus jadi adat raja mun rek mutuskeun hiji perkara dibawa heula ka sakabeh anu ahli kana hukum jeung kaadilan. Anu pangdeukeutna ka anjeunna: Karsena, Setar, Admata, Tarsis, Meres, Marsena, jeung Memukan — tujuh gegeden Persia jeung Media anu meunang nenjo beungeut raja, anu pangluhurna pangkatna di karajaan. “Nurutkeun hukum, kudu dikumahakeun Prameswari Wasti lantaran teu nurut kana parentah Raja Ahasyweros anu dikirimkeun ku para ponggawa?”

Memukan unjukan ka raja jeung para gegeden, “Prameswari Wasti lain ngan ka raja bae salahna, tapi ka sakabeh gegeden, ka sakabeh rahayat, di sakabeh propinsi Raja Ahasyweros. Kalakuan prameswari teh bakal nerekab ka sakabeh wanita, nepi ka maranehna ngarendahkeun salakina dina paningalna: ‘Raja Ahasyweros nyaur Prameswari Wasti, tapi anjeunna teu datang.’ Poe ieu keneh para nyi menak Persia jeung Media anu geus ngadenge kalakuan prameswari bakal nyarita kitu keneh ka sakabeh gegeden raja — nepi ka teu eureun-eureun hina jeung amarah.

Upami kamanah ku raja, mugi raja ngaluarkeun hiji katetepan karajaan, anu dituliskeun kana hukum-hukum Persia jeung Media supaya teu bisa dirobah deui, yen Wasti saterusna teu meunang datang deui ka payuneun Raja Ahasyweros, sarta kalungguhan prameswarina ku raja dipaparinkeun ka wanita sejen anu leuwih hade ti batan anjeunna. Mun katetepan raja geus nerekab ka sakuliah karajaanana anu lega, sakabeh pamajikan bakal ngajenan salakina, boh anu gede boh anu leutik.”

Ieu nasehat teh kamanah ku raja jeung para gegeden, tuluy raja migawe persis sakumaha anu diusulkeun ku Memukan. Anjeunna ngirim surat ka sakabeh propinsi karajaan, ka unggal propinsi dina aksarana sorangan, ka unggal bangsa dina basana sorangan: yen unggal lalaki kudu jadi kapala di imahna sarta nyarita make basa bangsana sorangan.