Nehemia 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Dina poe eta Kitab Musa dibacakeun ka rahayat, tuluy kapanggih aya tulisan yen urang Amon jeung urang Moab salalanggengna teu meunang asup kana pakumpulan Rama urang, ²sabab maranehna henteu nepungan urang Israil ku roti jeung cai, tapi malah nyewa Balaam pikeun nyapa maranehna—tapi Rama urang ngarobah panyapa teh jadi berkah. ³Sanggeus rahayat ngadenge eta Hukum, tuluy sakabeh jalma turunan bangsa deungeun dipisahkeun ti Israil.

⁴Saacanna, Imam Elyasib, anu diangkat ngurus gudang Bait Rama urang, raket pisan jeung Tobia. ⁵Manehna geus nyadiakeun hiji kamar nu lega pikeun Tobia, nya tempat nyimpen kurban gandum, menyan, parabot Bait Allah, jeung bagian sapersapuluh gandum, anggur anyar, jeung minyak nu jadi bagian urang Lewi, para biduan, jeung para panjaga gapura, katut sumbangan keur para imam. ⁶Sabot kajadian ieu kabeh, kuring keur henteu aya di Yerusalem, sabab dina taun katilu puluh dua jaman Artahsasta raja Babul, kuring geus indit ka raja. Sanggeus sawatara waktu, kuring menta widi pikeun undur, ⁷Kuring balik deui ka Yerusalem, tuluy nyaho kana kajahatan nu geus dilampahkeun ku Elyasib pikeun Tobia, nya nyieun kamar keur manehna di buruan Bait Rama urang. ⁸Kacida ngenesna hate kuring, tuluy sagala parabot rumah tangga Tobia ku kuring dialungkeun ka luar ti kamar eta. ⁹Tuluy kuring marentah sangkan kamar-kamar eta disucikeun, terus parabot Bait Rama urang, kurban gandum jeung menyan, dibalikkeun deui ka dinya.

¹⁰Kuring oge nyaho yen bagian keur urang Lewi teh teu dibikeun, nepi ka urang Lewi jeung para biduan nu ngalampahkeun gawe teh pada kabur ka kebonna sewang-sewangan. ¹¹Tuluy kuring negur para pajabat, pokna, “Ku naon Bait Rama urang diantep?” Geus kitu kuring ngumpulkeun urang Lewi tuluy mulihkeun maranehna kana tugasna. ¹²Tuluy sakabeh urang Yuda mawa bagian sapersapuluh gandum, anggur anyar, jeung minyak ka gudang-gudang. ¹³Kuring ngangkat Imam Selemya, Sadok ahli Kitab, jeung Pedaya urang Lewi pikeun ngurus gudang-gudang, dibantuan ku Hanan bin Zakur bin Matanya, sabab maranehna jalma anu bisa dipercaya; tugasna nya ngabagikeun bahan ka baraya-barayana urang Lewi.

¹⁴Nun Ama, mugi emut ka abdi dina perkawis ieu; mugi ulah dipupus amal-amal satia anu parantos dipidamel ku abdi pikeun Bait Ama sareng pangbaktosanana.

¹⁵Dina mangsa eta kuring nenjo jalma-jalma di Yuda keur nincakan pameresan anggur dina poe Sabat, ngakut tumpukan gandum sarta dimuatkeun kana kalde, kitu deui anggur, buah anggur, buah ara, jeung rupa-rupa momotan, tuluy dibawa ka Yerusalem dina poe Sabat. Nya dina poe eta kuring mepelingan maranehna ngeunaan ngajual kadaharan. ¹⁶Urang Tirus nu maratuh di dinya ngabarawa lauk jeung rupa-rupa barang, dijualkeun dina poe Sabat ka urang Yuda, di jero kota Yerusalem pisan. ¹⁷Tuluy kuring negur para gegeden Yuda, pokna ka maranehna, “Kalakuan jahat naon ieu teh nu keur dipigawe ku maraneh, nganajiskeun poe Sabat? ¹⁸Lain karuhun maraneh nu geus milampah kieu, nepi ka Rama urang nurunkeun sagala balai ka urang jeung ieu kota? Ayeuna maraneh malah nambahan bebendu ka Israil ku jalan nganajiskeun poe Sabat.”

¹⁹Jadi basa gapura-gapura Yerusalem geus mimiti poek saacan Sabat, kuring marentah sangkan panto-pantona ditutupkeun, teu meunang dibuka saacan Sabat liwat. Kuring oge nempatkeun sawatara gandek kuring di gapura-gapura, sangkan ulah aya momotan nu bisa asup dina poe Sabat. ²⁰Sakali dua kali para sudagar jeung tukang dagang rupa-rupa barang teh meuting di luar Yerusalem. ²¹Tuluy kuring ngelingan maranehna, pokna, “Ku naon maraneh meuting deukeut tembok? Lamun dipigawe deui, maraneh rek ku kuring ditangkep.” Ti harita maranehna henteu daratang deui dina poe Sabat. ²²Geus kitu kuring marentah urang Lewi sangkan nyucikeun maneh, tuluy datang ngajaga gapura-gapura, sarta ngamulyakeun poe Sabat. Nun Ama, mugi perkawis ieu oge emut ka abdi, sareng mugi welas ka abdi numutkeun kaagungan kaasih Ama anu satia.

²³Dina mangsa eta kuring oge nenjo urang Yahudi anu geus karawin ka awewe urang Asdod, urang Amon, jeung urang Moab. ²⁴Satengah ti barudakna ngomong make basa Asdod, atawa basa bangsa sejen, tur teu bisa ngomong make basa Yuda. ²⁵Tuluy kuring negur maranehna, nyapa maranehna, neunggeulan sababaraha urang lalaki, jeung ngajembutan buukna. Kuring ngawajibkeun maranehna sumpah demi Rama urang, “Ulah mikeun anak awewe maraneh ka anak lalaki maranehna, atawa nyokot anak awewe maranehna pikeun anak lalaki maraneh atawa pikeun maraneh sorangan. ²⁶Lain perkawinan model kitu nu geus ngalantarankeun Raja Suleman ti Israil migawe dosa? Taya hiji raja ti sakabeh bangsa nu sarua jeung anjeunna; Rama urang mikaasih ka anjeunna, sarta Rama urang ngangkat anjeunna jadi raja di sakuliah Israil. Tapi najan kitu, awewe bangsa deungeun geus nyered anjeunna kana dosa. ²⁷Naha urang kudu ngadengekeun maraneh tuluy migawe sagala kajahatan gede ieu, hianat ka Rama urang ku jalan karawin ka awewe bangsa deungeun?”

²⁸Salah sahiji anak Yoyada, anak Elyasib Imam Agung, teh jadi minantu Sanbalat urang Horon, nya ku sabab kitu kuring ngusir manehna ti kuring. ²⁹Nun Ama, mugi emut ka maranehna, sabab maranehna geus nganajiskeun kaimaman, katut perjangjian kaimaman sareng urang Lewi.

³⁰Tuluy kuring nyucikeun maranehna tina sagala rupa nu deungeun, sarta netepkeun tugas para imam jeung urang Lewi, masing-masing kana pagaweanana sewang-sewangan. ³¹Kuring ngatur persembahan suluh dina waktu-waktu nu geus ditangtukeun, katut hasil bungbuahan nu pangheulana. Nun Ama, mugi emut ka abdi, kalawan kurnia.