Księga Nehemiasza 13

13 ¹Tego dnia czytano ludowi na głos księgę Mojżesza i znaleziono w niej zapis, że żaden Ammonita ani Moabita nie może nigdy wejść do zgromadzenia naszego Ojca, ²ponieważ nie wyszli naprzeciw synom Izraela z chlebem i wodą, lecz najęli przeciwko nim Balaama, aby ich przeklął — nasz Ojciec jednak zamienił przekleństwo w błogosławieństwo. ³Gdy tylko lud usłyszał Prawo, oddzielił od Izraela wszystkich obcego pochodzenia.

⁴Przedtem kapłan Eliaszib, postawiony nad składnicami domu naszego Ojca, był blisko związany z Tobiaszem. ⁵Przygotował mu wielką komnatę, w której dawniej przechowywano ofiary z pokarmów, kadzidło, sprzęty świątynne oraz dziesięcinę ze zboża, młodego wina i oliwy, przeznaczoną dla Lewitów, śpiewaków i odźwiernych, a także daninę dla kapłanów. ⁶Przez cały ten czas nie było mnie w Jerozolimie, bo w trzydziestym drugim roku panowania Artakserksesa, króla Babilonu, udałem się do króla. Po pewnym czasie poprosiłem go o pozwolenie na odejście ⁷i wróciłem do Jerozolimy, i dowiedziałem się o złu, jakie Eliaszib wyrządził dla Tobiasza, urządzając mu komnatę na dziedzińcach domu naszego Ojca. ⁸Bardzo się zasmuciłem i wyrzuciłem z komnaty wszystkie domowe rzeczy Tobiasza. ⁹Potem kazałem oczyścić komnaty i z powrotem wniosłem do nich sprzęty domu naszego Ojca, ofiary z pokarmów i kadzidło.

¹⁰Dowiedziałem się też, że części należne Lewitom nie były im dawane, przez co Lewici i śpiewacy, którzy pełnili służbę, rozbiegli się — każdy do swojego pola. ¹¹Dlatego skarciłem przełożonych, mówiąc: „Dlaczego dom naszego Ojca jest zaniedbany?” Potem zebrałem Lewitów i przywróciłem ich na stanowiska. ¹²Wtedy cała Juda przyniosła do składnic dziesięcinę ze zboża, młodego wina i oliwy. ¹³Nad składnicami postawiłem kapłana Szelemiasza, pisarza Sadoka i Lewitę Pedajasza, a do pomocy im Chanana, syna Zakkura, syna Mattaniasza, byli bowiem uznani za wiarygodnych; ich zadaniem był rozdział zapasów między ich braci.

¹⁴Pamiętaj o mnie za to, mój Ojcze; nie wymaż wiernych czynów, które uczyniłem dla domu mego Ojca i dla jego służby.

¹⁵W tych dniach widziałem w Judzie ludzi tłoczących wino w tłoczniach w szabat, zwożących stosy zboża i ładujących je na osły, wraz z winem, winogronami, figami i wszelkiego rodzaju ładunkami, które wnosili do Jerozolimy w szabat. Dlatego tego dnia ostrzegłem ich, aby nie sprzedawali żywności. ¹⁶Tyryjczycy, którzy tam mieszkali, przywozili ryby i wszelkiego rodzaju towary, sprzedając je w szabat ludziom z Judy, i to w samej Jerozolimie. ¹⁷Dlatego skarciłem dostojników Judy i powiedziałem do nich: „Cóż to za zło czynicie, bezczeszcząc dzień szabatu? ¹⁸Czy nie tak postępowali wasi przodkowie i czy nie sprowadził nasz Ojciec całego tego nieszczęścia na nas i na to miasto? A wy jeszcze bardziej ściągacie gniew na Izrael, bezczeszcząc szabat.”

¹⁹Gdy więc bramy Jerozolimy pokrył mrok przed szabatem, kazałem zamknąć wrota i nie otwierać ich aż do końca szabatu. Przy bramach postawiłem niektórych z moich sług, aby żaden ładunek nie mógł wejść w szabat. ²⁰Raz czy dwa razy kupcy i sprzedawcy wszelkiego rodzaju towarów przenocowali poza Jerozolimą. ²¹Dlatego ostrzegłem ich i powiedziałem: „Dlaczego nocujecie pod murem? Jeśli zrobicie to znowu, podniosę na was rękę.” Od tego czasu nie przychodzili w szabat. ²²Potem nakazałem Lewitom, aby się oczyścili, przyszli strzec bram i święcili dzień szabatu. Pamiętaj i o tym dla mnie, mój Ojcze, i oszczędź mnie według twojej wielkiej wiernej miłości.

²³W tych dniach widziałem też Żydów, którzy pojęli za żony kobiety aszdodyckie, ammonickie i moabskie. ²⁴Połowa ich dzieci mówiła językiem aszdodyckim lub językiem innego ludu, a nie umiała mówić językiem judzkim. ²⁵Dlatego skarciłem ich, przekląłem, pobiłem niektórych z tych mężczyzn i powyrywałem im włosy. Kazałem im przysiąc na naszego Ojca: „Nie wydawajcie swoich córek za ich synów ani nie bierzcie ich córek dla swoich synów czy dla siebie samych. ²⁶Czy to nie z powodu takich małżeństw zgrzeszył Salomon, król Izraela? Wśród licznych narodów nie było króla jemu równego; nasz Ojciec go miłował i nasz Ojciec ustanowił go królem nad całym Izraelem. A jednak nawet jego obce kobiety wciągnęły w grzech. ²⁷Czy mamy was słuchać i czynić całe to wielkie zło, sprzeniewierzając się naszemu Ojcu przez poślubianie obcych kobiet?”

²⁸Jeden z synów Jojady, syna arcykapłana Eliasziba, był zięciem Sanballata Choronity, dlatego przepędziłem go od siebie. ²⁹Pamiętaj o nich, mój Ojcze, bo splugawili kapłaństwo oraz przymierze kapłaństwa i Lewitów.

³⁰Tak oczyściłem ich od wszystkiego, co obce, i wyznaczyłem obowiązki kapłanom i Lewitom, każdemu do jego zadania. ³¹Urządziłem też składanie drewna w wyznaczonych czasach oraz pierwocin. Pamiętaj o mnie, mój Ojcze, ku dobremu.