Die Vader se volk word afgesonder

Nehemia keer van die Persiese hof terug en vind Tobia gehuisves in ons Vader se voorraadkamers, Leviete wat onbetaald na hul lande teruggekeer het, Sabbathandel in volle swang, en kinders wat nie Juda se taal kan praat nie. Hy gooi die meubels uit en begin van voor af.

Hoofstuk 13.

Daardie dag het hulle die boek van Moses hardop vir die volk voorgelees en gevind dat daar geskryf staan dat geen Ammoniet of Moabiet ooit in die gemeente van ons Vader mag ingaan nie, omdat hulle die volk van Israel nie met brood en water tegemoetgegaan het nie, maar Bileam teen hulle gehuur het om hulle te vervloek—maar ons Vader het die vloek in ’n seën verander. Sodra die volk die Wet gehoor het, het hulle elkeen van vreemde afkoms van Israel afgesonder.

Voor hierdie was die priester Eljasib, wat oor die voorraadkamers van die huis van ons Vader aangestel was, in noue verbintenis met Tobia. Hy het vir hom ’n groot kamer gereedgemaak waar hulle vroeër die graanoffers, die wierook, die tempelgereedskap en die tiende van die graan, die nuwe wyn en die olie wat aan die Leviete, die sangers en die poortwagters toegewys was, gebêre het, asook die bydrae vir die priesters. Deur dit alles was ek nie in Jerusalem nie, want in die twee-en-dertigste jaar van Artasasta, koning van Babel, het ek na die koning toe gegaan. Ná ’n ruk het ek sy verlof gevra om te vertrek, Ek het na Jerusalem toe teruggekom en verneem van die kwaad wat Eljasib ter wille van Tobia gedoen het deur vir hom ’n kamer in die voorhowe van die huis van ons Vader te maak. Dit het my diep bedroef, en ek het al Tobia se huisraad uit die kamer uitgegooi. Toe het ek beveel dat die kamers gereinig word, en daarna het ek die voorwerpe van die huis van ons Vader, die graanoffers en die wierook, daarin teruggebring.

Ek het ook gevind dat die Leviete se aandele nie aan hulle gegee is nie, en daarom het die Leviete en die sangers wat die werk gedoen het, elkeen na sy eie stuk grond gevlug. Toe het ek die amptenare aangespreek: “Waarom word die huis van ons Vader verwaarloos?” Toe het ek die Leviete bymekaargemaak en hulle weer op hul poste gestel. Toe het die hele Juda die tiende van die graan, die nuwe wyn en die olie na die voorraadkamers toe gebring. Ek het die priester Selemja, die skrifgeleerde Sadok en die Leviet Pedaja oor die voorraadkamers aangestel, met Hanan, die seun van Sakkur, die seun van Mattanja, wat hulle gehelp het, omdat hulle betroubaar was; hulle taak was om die voorrade aan hul mede-Leviete uit te deel.

Dink aan my hiervoor, my Vader; moenie die troue dade uitwis wat ek vir die huis van my Vader en vir sy diens gedoen het nie.

In daardie dae het ek mense in Juda gesien wat op die sabbat parskuipe getrap het, hope graan ingedra en dit op donkies gelaai het, saam met wyn, druiwe, vye en allerhande vragte, en dit op die sabbat in Jerusalem ingebring het. Daardie dag het ek hulle dus gewaarsku oor die verkoop van voedsel. Mense van Tirus wat daar gewoon het, het vis en allerhande handelsware ingebring en dit op die sabbat aan die mense van Juda verkoop, in Jerusalem self. Toe het ek die vername manne van Juda aangespreek en vir hulle gesê: “Wat is hierdie kwaad wat julle doen deur die sabbatdag te ontheilig? Het julle voorvaders nie dieselfde gedoen nie, en het ons Vader nie al hierdie onheil oor ons en oor hierdie stad gebring nie? Nou vermeerder julle die toorn teen Israel nog meer deur die sabbat te ontheilig.”

Toe dit dan by die poorte van Jerusalem donker word voor die sabbat, het ek beveel dat die deure toegemaak word en nie oopgemaak word voordat die sabbat verby is nie. Ek het van my dienaars by die poorte gestel sodat geen vrag op die sabbat kon inkom nie. Een of twee keer het die handelaars en die verkopers van allerhande ware buite Jerusalem die nag deurgebring. Toe het ek hulle gewaarsku en gesê: “Waarom bring julle die nag by die muur deur? As julle dit weer doen, sal ek my hand teen julle lê.” Van toe af het hulle nie meer op die sabbat gekom nie. Toe het ek die Leviete beveel om hulle te reinig, die poorte te kom bewaak en die sabbatdag heilig te hou. Dink ook hieraan vir my, my Vader, en spaar my na u groot troue liefde.

In daardie dae het ek ook Jode gesien wat met vroue van Asdod, van Ammon en van Moab getrou het. Die helfte van hulle kinders het die taal van Asdod of die taal van ’n ander volk gepraat en kon nie die taal van Juda praat nie. Toe het ek hulle aangespreek, hulle vervloek, van die mans geslaan en hulle hare uitgetrek. Ek het hulle by ons Vader laat sweer: “Moenie julle dogters aan hulle seuns gee nie, en moenie hulle dogters vir julle seuns of vir julleself neem nie. Het sulke huwelike nie vir Salomo, die koning van Israel, laat sondig nie? Onder die baie nasies was daar geen koning soos hy nie; ons Vader het hom liefgehad, en ons Vader het hom koning gemaak oor die hele Israel. Tog het vreemde vroue selfs hom tot sonde verlei. Moet ons na julle luister en al hierdie groot kwaad doen deur ontrou te wees aan ons Vader en met vreemde vroue te trou?”

Een van die seuns van Jojada, die seun van die hoëpriester Eljasib, was ’n skoonseun van Sanballat, die Horoniet; daarom het ek hom van my af weggejaag. Dink aan hulle, my Vader, want hulle het die priesteramp verontreinig en die verbond van die priesteramp en die Leviete.

So het ek hulle van alles wat vreemd is, gereinig, en ek het die pligte van die priesters en die Leviete vasgestel, elkeen vir sy taak. Ek het die houtoffer op vasgestelde tye gereël, en ook die eerstelinge. Dink aan my, my Vader, met welwillendheid.