நெகேமியா 13

13 ¹அந்த நாளில் மோசேயின் புத்தகத்தை ஜனங்கள் காதுகேட்க வாசித்தார்கள்; அப்பொழுது, அம்மோனியனும் மோவாபியனும் ஒருபோதும் எங்கள் பிதாவின் சபையில் பிரவேசிக்கக்கூடாது என்று எழுதியிருப்பதைக் கண்டார்கள்; ²ஏனெனில் அவர்கள் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை அப்பத்தோடும் தண்ணீரோடும் எதிர்கொள்ளாமல், அவர்களைச் சபிக்கும்படி பிலேயாமைக் கூலிக்கு அமர்த்தினார்கள்—ஆனாலும் எங்கள் பிதா அந்தச் சாபத்தை ஆசீர்வாதமாக மாற்றினார். ³ஜனங்கள் இந்த நியாயப்பிரமாணத்தைக் கேட்டவுடனே, அந்நிய வம்சத்தார் அனைவரையும் இஸ்ரவேலைவிட்டுப் பிரித்துவிட்டார்கள்.

⁴இதற்கு முன்பு, எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தின் அறைகளுக்குமேல் நியமிக்கப்பட்டிருந்த ஆசாரியனாகிய எலியாசீப், தொபியாவோடு நெருங்கிய உறவு கொண்டிருந்தான். ⁵அவன் தொபியாவுக்கு ஒரு பெரிய அறையை ஆயத்தம் செய்திருந்தான்; அங்கே அவர்கள் முன்பு போஜனபலிகளையும், சாம்பிராணியையும், ஆலயத்தின் பணிமுட்டுகளையும், லேவியருக்கும், பாடகருக்கும், வாசல்காவலருக்கும் நியமிக்கப்பட்ட தானியம், புது திராட்சரசம், எண்ணெய் ஆகியவற்றின் தசமபாகத்தையும், ஆசாரியருக்கான காணிக்கையையும் சேமித்துவைத்திருந்தார்கள். ⁶இது நடந்த காலமெல்லாம் நான் எருசலேமில் இருக்கவில்லை; ஏனெனில் பாபிலோன் ராஜாவாகிய அர்தசஸ்தாவின் முப்பத்திரண்டாம் வருஷத்தில் நான் ராஜாவினிடத்திற்குப் போயிருந்தேன். சிலகாலம் சென்றபின்பு, நான் ராஜாவினிடத்தில் அனுமதி கேட்டு, ⁷எருசலேமுக்குத் திரும்பிவந்து, எலியாசீப் தொபியாவுக்காக எங்கள் பிதாவின் ஆலயப் பிராகாரங்களில் ஓர் அறையை உண்டாக்கிச் செய்த பொல்லாப்பை அறிந்துகொண்டேன். ⁸நான் மிகவும் துக்கப்பட்டு, தொபியாவின் வீட்டுப் பொருள்கள் அனைத்தையும் அந்த அறையிலிருந்து வெளியே எறிந்துவிட்டேன். ⁹அப்பொழுது அந்த அறைகளைச் சுத்திகரிக்கக் கட்டளையிட்டு, எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தின் பணிமுட்டுகளையும், போஜனபலிகளையும், சாம்பிராணியையும் திரும்ப அங்கே கொண்டுவந்து வைத்தேன்.

¹⁰மேலும், லேவியரின் பங்குகள் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படவில்லை என்றும், அதனால் வேலைசெய்த லேவியரும் பாடகரும் அவரவர் தம்முடைய நிலத்திற்கு ஓடிப்போய்விட்டார்கள் என்றும் கண்டேன். ¹¹ஆகையால் நான் அதிகாரிகளைக் கடிந்துகொண்டு: “எங்கள் பிதாவின் ஆலயம் ஏன் புறக்கணிக்கப்பட்டது?” என்று கேட்டேன். பின்பு லேவியரைக் கூட்டிச்சேர்த்து, அவர்களை அவரவர் நிலைகளில் நிறுத்தினேன். ¹²அப்பொழுது யூதா முழுவதும் தானியம், புது திராட்சரசம், எண்ணெய் ஆகியவற்றின் தசமபாகத்தைக் களஞ்சியங்களுக்குக் கொண்டுவந்தார்கள். ¹³நான் ஆசாரியனாகிய செலேமியாவையும், வேதபாரகனாகிய சாதோக்கையும், லேவியனாகிய பெதாயாவையும் களஞ்சியங்களின்மேல் வைத்து, அவர்களுக்கு உதவியாக மத்தனியாவின் மகனாகிய சக்கூரின் மகன் ஆனானையும் நியமித்தேன்; ஏனெனில் அவர்கள் உண்மையுள்ளவர்களாய் எண்ணப்பட்டார்கள்; தங்கள் சகோதரராகிய லேவியருக்குப் பங்குகளைப் பகிர்ந்துகொடுப்பதே அவர்களுடைய வேலையாயிருந்தது.

¹⁴என் பிதாவே, இதற்காக என்னை நினைத்தருளும்; என் பிதாவின் ஆலயத்திற்காகவும் அதன் ஊழியத்திற்காகவும் நான் செய்த உண்மையான செயல்களைத் துடைத்துப்போடாதேயும்.

¹⁵அந்நாட்களில், யூதாவில் சிலர் ஓய்வுநாளில் திராட்சத்தொட்டிகளில் மிதிக்கிறதையும், தானியக் குவியல்களை ஏற்றி, திராட்சரசம், திராட்சப்பழம், அத்திப்பழம், எல்லாவிதச் சுமைகளோடு அவைகளைக் கழுதைகளின்மேல் ஏற்றி, ஓய்வுநாளில் எருசலேமுக்குக் கொண்டுவருகிறதையும் நான் கண்டேன். ஆகையால் அந்நாளில் அவர்கள் ஆகாரம் விற்பது குறித்து நான் அவர்களை எச்சரித்தேன். ¹⁶அங்கே குடியிருந்த தீரியரும் மீன்களையும் எல்லாவித வியாபாரப் பொருள்களையும் கொண்டுவந்து, ஓய்வுநாளில் எருசலேமிலேயே யூதாவின் ஜனங்களுக்கு விற்றார்கள். ¹⁷அப்பொழுது நான் யூதாவின் பிரபுக்களைக் கடிந்துகொண்டு அவர்களை நோக்கி: “நீங்கள் ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தக் குலைச்சலாக்கி, இந்தப் பொல்லாத காரியத்தைச் செய்கிறதென்ன? ¹⁸உங்கள் முன்னோர்கள் இப்படிச் செய்யவில்லையா? அதனால் எங்கள் பிதா இந்த எல்லாத் தீங்கையும் நம்மேலும் இந்த நகரத்தின்மேலும் வரப்பண்ணவில்லையா? இப்பொழுது நீங்கள் ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தக் குலைச்சலாக்கி, இஸ்ரவேலின்மேல் இன்னும் அதிக கோபத்தை வரவழைக்கிறீர்கள்” என்றேன்.

¹⁹ஆகையால் ஓய்வுநாளுக்குமுன் எருசலேமின் வாசல்கள் இருள்படத் தொடங்கியபோது, கதவுகளை அடைக்கும்படியும், ஓய்வுநாள் முடியுமட்டும் அவைகளைத் திறக்கக்கூடாது என்றும் கட்டளையிட்டேன். ஓய்வுநாளில் ஒரு சுமையும் உள்ளே வராதபடிக்கு, நான் என் ஊழியக்காரரில் சிலரை வாசல்களில் நிறுத்தினேன். ²⁰வியாபாரிகளும், எல்லாவித வியாபாரப் பொருள்களை விற்பவர்களும் ஒருதரம் இருதரம் எருசலேமுக்கு வெளியே இராத்தங்கினார்கள். ²¹அப்பொழுது நான் அவர்களை எச்சரித்து: “நீங்கள் மதிலருகே ஏன் இராத்தங்குகிறீர்கள்? இன்னும் ஒருதரம் இப்படிச் செய்தால், நான் உங்கள்மேல் கைபோடுவேன்” என்றேன். அதுமுதல் அவர்கள் ஓய்வுநாளில் வரவில்லை. ²²பின்பு நான் லேவியரை நோக்கி: நீங்கள் உங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு, வந்து வாசல்களைக் காத்து, ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாய்க் காக்கவேண்டும் என்று கட்டளையிட்டேன். என் பிதாவே, இதற்காகவும் என்னை நினைத்தருளும்; உம்முடைய மிகுந்த உண்மையான அன்பின்படி என்மேல் இரங்கும்.

²³அந்நாட்களில், அஸ்தோத், அம்மோன், மோவாப் தேசத்துப் பெண்களை விவாகம்செய்திருந்த யூதரையும் நான் கண்டேன். ²⁴அவர்களுடைய பிள்ளைகளில் பாதிப்பேர் அஸ்தோத் பாஷையிலோ, வேறே ஜனத்தின் பாஷையிலோ பேசினார்களே தவிர, யூதாவின் பாஷையைப் பேச அறியாதிருந்தார்கள். ²⁵ஆகையால் நான் அவர்களைக் கடிந்துகொண்டு, சபித்து, அவர்களில் சிலரை அடித்து, அவர்களுடைய மயிரைப் பிடுங்கி: “உங்கள் மகள்களை அவர்களுடைய மகன்களுக்குக் கொடாமலும், அவர்களுடைய மகள்களை உங்கள் மகன்களுக்காகவோ உங்களுக்காகவோ எடுக்காமலும் இருங்கள்” என்று அவர்களை எங்கள் பிதாவின் பேரில் ஆணையிடச்செய்தேன். ²⁶இப்படிப்பட்ட விவாகங்கள் இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய சாலொமோனையும் பாவஞ்செய்யப்பண்ணவில்லையா? அநேக ஜாதிகளுக்குள்ளும் அவனுக்கு நிகரான ராஜா ஒருவனும் இருந்ததில்லை; எங்கள் பிதா அவனை நேசித்து, எங்கள் பிதா அவனை இஸ்ரவேல் அனைத்தின்மேலும் ராஜாவாக்கினார். ஆனாலும் அந்நிய பெண்கள் அவனையுங்கூடப் பாவத்தில் விழச்செய்தார்கள். ²⁷அப்படியிருக்க, நாங்கள் உங்களுக்குச் செவிகொடுத்து, அந்நியப் பெண்களை விவாகம்செய்வதினால் எங்கள் பிதாவுக்கு விரோதமாய்த் துரோகம்செய்து, இந்தப் பெரும் பொல்லாப்பையெல்லாம் செய்யலாமா?” என்றேன்.

²⁸பிரதான ஆசாரியனாகிய எலியாசீபின் மகன் யோய்தாவின் மகன்களில் ஒருவன், ஓரோனியனாகிய சன்பல்லாத்துக்கு மருமகனாயிருந்தான்; ஆகையால் நான் அவனை என்னைவிட்டுத் துரத்திவிட்டேன். ²⁹என் பிதாவே, அவர்களை நினைத்தருளும்; ஏனெனில் அவர்கள் ஆசாரியத்துவத்தையும், ஆசாரியத்துவத்தின் உடன்படிக்கையையும், லேவியரின் உடன்படிக்கையையும் தீட்டுப்படுத்தினார்கள்.

³⁰இவ்வாறு நான் அந்நியமான அனைத்திலிருந்தும் அவர்களைச் சுத்திகரித்து, ஆசாரியருக்கும் லேவியருக்கும் அவரவர் வேலையின்படி பணிகளை நியமித்தேன். ³¹நான் குறித்தகாலங்களில் விறகுகாணிக்கையையும், முதற்பலன்களையும் ஏற்பாடுசெய்தேன். என் பிதாவே, என்மேல் தயவாயிருந்து என்னை நினைத்தருளும்.