نحمياه 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹هغه ورځ هغوئ د موسىٰ کِتاب خلقو ته په لوړ آواز ولوستو او ويې موندل چې داسې ليکلى وُو چې هيڅ عمونى يا موابى دې هيچرې زمونږ د پلار په جماعت کښې داخل نۀ شى، ²ځکه چې هغوئ د اِسرائيلو د خلقو هرکلے په ډوډۍ او اوبو سره ونۀ کړو، بلکې د هغوئ په خلاف يې بلعام په مزدورۍ ونيولو چې پرې لعنت وکړى — خو زمونږ پلار هغه لعنت په برکت واړولو. ³کله چې خلقو شريعت واورېدو، نو هغوئ هر هغه څوک چې د پردو د نسل نه وو د اِسرائيل نه بېل کړل.

⁴د دې نه مخکښې، الياسب کاهن چې زمونږ د پلار د کور په ذخيره خانو مقرر شوے وو، د طوبياه سره نزدے تعلق لرلو. ⁵هغۀ د هغۀ دپاره يوه لويه کوټه تياره کړې وه، چرته چې به يې د غلې نذرانې، لوبان، د هيکل سامان، او د غلې، نوى شرابو او تيلو لسمه حصه چې لاويانو، سندرغاړو او دروازه بانانو ته مقرر شوې وه، او د کاهنانو دپاره چنده ساتله. ⁶د دې ټول په دوران کښې زۀ په يروشلم کښې نۀ وم، ځکه چې د بابل د بادشاه ارتخششتا په دوه دېرشم کال کښې زۀ بادشاه ته تللے وم. څۀ موده پس ما د هغۀ نه د تلو اِجازت وغوښتو، ⁷زۀ بيا يروشلم ته راغلم او ما د هغه بدۍ نه خبر شوم چې الياسب د طوبياه دپاره کړې وه، چې زمونږ د پلار د کور په احاطو کښې يې هغۀ ته کوټه جوړه کړې وه. ⁸زۀ ډېر خفه شوم، او ما د طوبياه د کور ټول سامان د کوټې نه بهر وغورزولو. ⁹نو ما حُکم وکړو چې کوټې پاکې کړى، بيا ما زمونږ د پلار د کور سامان، د غلې نذرانې او لوبان بيا هلته راوستل.

¹⁰ما دا هم ومندل چې لاويانو ته د هغوئ حِصې نۀ وې ورکړے شوے، نو هغه لاويان او سندرغاړى چې کار يې کولو هر يو خپل پټى ته تښتېدلى وُو. ¹¹نو ما افسران ملامت کړل او ووئيل چې، ”زمونږ د پلار کور ولې پرېښودے شوے دے؟“ بيا ما لاويان راغونډ کړل او خپلو خپلو ځايونو ته مې بيا ودرول. ¹²نو ټول يهوداه د غلې، نوى شرابو او تيلو لسمه حصه ذخيره خانو ته راوړله. ¹³ما سلمياه کاهن، صدوق کاتب او فداياه لاوى د ذخيره خانو انچارج مقرر کړل، او د هغوئ د مرستې دپاره حنان چې د زکور زوئ او د متنياه لمسے وو، ځکه چې دا خلق معتبر وُو؛ د هغوئ دنده دا وه چې خپلو لاوى ورونو ته رسدونه وېشى.

¹⁴اے زما پلاره، د دې دپاره ما په ياد ساته؛ هغه وفادار کارونه مۀ ورکوه چې ما ستا د کور او د هغۀ د خدمت دپاره کړى دى.

¹⁵هغه ورځو کښې ما په يهوداه کښې داسې خلق وليدل چې د سبت په ورځ يې انګور په تيغو کښې لتاړل، د غلې ډېرى يې راوړل او په خرو يې بارول، او د شرابو، انګورو، انځرو او هر قسمه بارونو سره، چې د سبت په ورځ يې يروشلم ته راوړل. نو هغه ورځ ما هغوئ ته د خوراک د خرڅولو په حقله خبردارے ورکړو. ¹⁶هلته اوسېدونکى صورى خلقو ماهيان او هر قسمه مالونه راوړل، چې د سبت په ورځ يې د يهوداه خلقو ته، په خپله يروشلم کښې خرڅول. ¹⁷نو ما د يهوداه معززينو ته ملامتى وکړه او ورته مې ووئيل چې، ”دا څۀ بد کار دے چې تاسو يې کوئ، چې د سبت ورځ ناپاکوئ؟ ¹⁸ايا ستاسو پلار نيکونو همدا نۀ وو کړى، او ايا زمونږ پلار دا ټوله مصيبت پر مونږ او پر دې ښار باندې رانۀ ووستو؟ اوس تاسو د سبت په ناپاکولو سره د اِسرائيل په خلاف نور هم زيات قهر زياتوئ.“

¹⁹نو کله چې د سبت نه مخکښې د يروشلم دروازې تيارۀ شوې، ما حُکم وکړو چې دروازې بندې کړى، چې ترڅو سبت ختم نۀ شى هغه دې خلاصې نۀ شى. ما خپل څو نوکران په دروازو کښې ودرول چې د سبت په ورځ هيڅ بار داخل نۀ شى. ²⁰يو دوه ځله سوداګرو او د هر قسمه مالونو خرڅوونکو د يروشلم نه بهر شپه تېره کړه. ²¹نو ما هغوئ ته خبردارے ورکړو او ووئيل چې، ”تاسو د ديوال سره ولې شپه تېروئ؟ کۀ تاسو دا بيا وکړل، نو زۀ به پر تاسو لاس واچوم.“ د هغې نه پس، هغوئ د سبت په ورځ نۀ راتلل. ²²بيا ما لاويانو ته حُکم وکړو چې ځانونه پاک کړى، راشى او د دروازو پهره وکړى، او د سبت ورځ پاکه وساتى. اے زما پلاره، دا هم ما دپاره په ياد ساته، او د خپلې لويې وفاداره مينې په وجه ما وبخښه.

²³هغه ورځو کښې ما داسې يهوديان هم وليدل چې اشدودى، عمونى او موابى ښځې يې کړې وې. ²⁴د هغوئ د نيمو بچو د اشدود ژبه، يا د بل قوم ژبه ويله، او د يهوداه ژبه ويلو نۀ شو کولے. ²⁵نو ما هغوئ ته ملامتى وکړه، پرې مې لعنت وکړو، څو کسان مې ووهل او ويښتان مې يې راوېستل. ما هغوئ ته د زمونږ پلار په نوم قسم ورکړو چې، ”خپلې لورګانې د هغوئ زامنو ته مۀ ورکوئ، او نه د هغوئ لورګانې د خپلو زامنو يا د ځانونو دپاره واخلئ. ²⁶ايا همدغه شان وادونو د اِسرائيل بادشاه سليمان ته ګناه نۀ وه کړې؟ د ډېرو قومونو په مينځ کښې هيڅ بادشاه د هغۀ برابر نۀ وو؛ زمونږ پلار د هغۀ سره مينه کوله، او زمونږ پلار هغه د ټول اِسرائيل بادشاه کړو. خو بيا هم پردو ښځو هغه ګناه ته مائل کړو. ²⁷ايا مونږ دې ستاسو خبره ومنو او دا ټوله لويه بدى وکړو، چې د پردو ښځو په واده کولو سره زمونږ د پلار سره بے وفايى وکړو؟“

²⁸د مشر کاهن الياسب د زوئ يهوياداع يو زوئ د حورونى سنبلط زوم وو، نو ما هغه د ځان نه وشړلو. ²⁹اے زما پلاره، هغوئ په ياد ساته، ځکه چې هغوئ کهانت ناپاک کړو، او د کهانت او لاويانو لوظ يې هم ناپاک کړو.

³⁰نو ما هغوئ د هرې پردۍ شى نه پاک کړل، او د کاهنانو او لاويانو دندې مې مقرر کړې، هر يو د خپل کار دپاره. ³¹ما د لرګيو نذرانه په مقرر وختونو کښې، او د اول حاصل نذرانه ترتيب کړه. اے زما پلاره، ما په فضل سره په ياد ساته.