نحمياه 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹انهيءَ ڏينهن ماڻهن کي موسيٰ جو ڪتاب وڏي آواز سان پڙهي ٻڌايائون، تہ انهيءَ ۾ لکيل مليو تہ ڪو بہ عموني يا موآبي ڪڏهن بہ اسان جي پيءُ جي جماعت ۾ داخل نہ ٿئي، ²ڇاڪاڻ تہ هنن بني اسرائيل کي ماني ۽ پاڻيءَ سان ڀليڪار نہ ڪيو، پر سندن خلاف بلعام کي اجرت تي رکيائون تہ کين لعنت ڏئي، تڏهن بہ اسان جي پيءُ لعنت کي برڪت ۾ بدلائي ڇڏيو. ³جيئن ئي ماڻهن شريعت ٻڌي، تيئن ئي اسرائيل مان هر پرڏيهي نسل واري کي الڳ ڪري ڇڏيائون.

⁴ان کان اڳ اليسب ڪاهن، جيڪو اسان جي پيءُ جي گهر جي ڪوٺين تي مقرر هو، طوبياه سان ويجهو رشتو رکندڙ هو. ⁵هن طوبياه لاءِ هڪ وڏي ڪوٺي تيار ڪرائي هئي، جتي اناج جا نذرانا، لبان، هيڪل جو سامان، ۽ ليوين، ڳائڻن ۽ دروازي جي نگهبانن لاءِ مقرر ڪيل اناج، نئين مي ۽ تيل جو ڏهون حصو، ۽ ڪاهنن لاءِ هديو رکندا هئا. ⁶انهيءَ سڄي عرصي ۾ آءٌ يروشلم ۾ نہ هوس، ڇاڪاڻ تہ بابل جي بادشاهه ارتحششتا جي ٻٽيهين ورهيه ۾ آءٌ بادشاهه وٽ ويو هوس. ڪجهه وقت کان پوءِ مون هن کان موڪلائڻ جي موڪل گهري، ⁷جڏهن آءٌ يروشلم موٽي آيس، تڏهن مون کي خبر پئي تہ اليسب اسان جي پيءُ جي گهر جي صحنن ۾ طوبياه لاءِ ڪوٺي ٺهرائي ڪهڙي بڇڙائي ڪئي هئي. ⁸مون کي ڏاڍو ڏک ٿيو، تنهنڪري طوبياه جي گهر جو سڄو سامان ڪوٺيءَ مان ٻاهر اڇلائي ڇڏيم. ⁹پوءِ مون حڪم ڏنو تہ ڪوٺيون پاڪ ڪيون وڃن، ۽ انهن ۾ اسان جي پيءُ جي گهر جو سامان، اناج جا نذرانا ۽ لبان وري آڻي رکيم.

¹⁰مون اهو بہ ڏٺو تہ ليوين جا حصا کين ڏنا ئي نہ ويا هئا، تنهنڪري ڪم ڪندڙ ليوي ۽ ڳائڻا هر هڪ پنهنجي ٻنيءَ ڏانهن ڀڄي ويا هئا. ¹¹تنهنڪري مون سردارن کي سرزنش ڪري چيو تہ ”اسان جي پيءُ جو گهر ڇو ڇڏيل پيو آهي؟“ پوءِ مون ليوين کي گڏ ڪري کين سندن جاين تي وري بيهاريو. ¹²پوءِ سڄي يهوداه اناج، نئين مي ۽ تيل جو ڏهون حصو ڀنڊارن ۾ آندو. ¹³مون شلميا ڪاهن، صدوق ڪاتب ۽ فدايا ليوي کي ڀنڊارن تي مقرر ڪيو، ۽ متنيا جي پٽ زڪور جي پٽ حنان کي سندن مدد لاءِ رکيم، ڇاڪاڻ تہ اهي ايماندار ليکيا ويندا هئا؛ سندن ڪم پنهنجن ليوي ڀائرن ۾ سامان ورهائڻ هو.

¹⁴اي منهنجا بابا، هن ڳالهه لاءِ مون کي ياد رک، ۽ منهنجي پيءُ جي گهر ۽ ان جي خدمت لاءِ مون جيڪي وفاداريءَ جا ڪم ڪيا آهن، سي نہ مٽائي ڇڏ.

¹⁵انهن ڏينهن ۾ مون يهوداه ۾ ڏٺو تہ ڪي ماڻهو سبت جي ڏينهن انگورن جا ڪولهو لتاڙي رهيا هئا، اناج جا ڍير کڻي آڻي گڏهن تي لڏي رهيا هئا، ۽ مي، انگور، انجير ۽ هر قسم جو بار يروشلم ۾ سبت جي ڏينهن آڻي رهيا هئا. تنهنڪري انهيءَ ڏينهن مون کين کاڌي جي وڪري کان خبردار ڪيو. ¹⁶اتي رهندڙ صور وارا مڇي ۽ هر قسم جو سامان آڻي، سبت جي ڏينهن يهوداه جي ماڻهن کي، يروشلم ۾ ئي، وڪڻندا هئا. ¹⁷تنهنڪري مون يهوداه جي اميرن کي سرزنش ڪري چيو تہ ”اها ڪهڙي بڇڙائي آهي جيڪا اوهين ڪري رهيا آهيو، يعني سبت جي ڏينهن جي بي حرمتي؟ ¹⁸ڇا اوهان جي ابن ڏاڏن اهو ئي ڪم نہ ڪيو هو، ۽ ڇا اسان جي پيءُ اسان تي ۽ هن شهر تي هيءَ ساري آفت نہ آندي؟ هاڻي اوهين سبت جي بي حرمتي ڪري اسرائيل تي اڃا وڌيڪ غضب آڻي رهيا آهيو.“

¹⁹تنهنڪري جڏهن سبت کان اڳ يروشلم جي دروازن تي اونداهي ٿيڻ لڳي، تڏهن مون حڪم ڏنو تہ دروازا بند ڪيا وڃن ۽ سبت ختم ٿيڻ تائين کوليا نہ وڃن. پنهنجن ڪجهه نوڪرن کي دروازن تي بيهاريم، تہ جيئن سبت جي ڏينهن ڪو بار اندر نہ اچي سگهي. ²⁰هڪ ٻہ دفعا واپارين ۽ هر قسم جو سامان وڪڻندڙن يروشلم کان ٻاهر رات گذاري. ²¹تنهنڪري مون کين خبردار ڪري چيو تہ ”ڀت وٽ رات ڇو ٿا گذاريو؟ جيڪڏهن وري اهڙو ڪيو تہ آءٌ اوهان تي هٿ وجهندس.“ ان وقت کان پوءِ اهي سبت جي ڏينهن نہ آيا. ²²پوءِ مون ليوين کي حڪم ڏنو تہ پاڻ کي پاڪ ڪن، اچي دروازن جي نگهباني ڪن ۽ سبت جي ڏينهن کي پاڪ ڪري مڃين. اي منهنجا بابا، هيءَ ڳالهه مون لاءِ بہ ياد رک، ۽ پنهنجي وڏي لافاني شفقت موجب مون تي ترس کاءِ.

²³انهن ڏينهن ۾ مون اهي يهودي بہ ڏٺا جن اشدودي، عموني ۽ موآبي عورتن سان شاديون ڪيون هيون. ²⁴سندن اڌ ٻار اشدود جي ٻولي، يا ٻين قومن جي ٻولي ڳالهائيندا هئا، ۽ يهوداه جي ٻولي ڳالهائڻ نہ ڄاڻندا هئا. ²⁵تنهنڪري مون کين سرزنش ڪئي، لعنت ڏني، ڪجهه مردن کي ڌڪ هنيم ۽ سندن وار پٽيم. مون کين اسان جي پيءُ جو قسم کارايو تہ ”پنهنجيون ڌيئرون سندن پٽن کي نہ ڏيندا، ۽ نڪي سندن ڌيئرون پنهنجن پٽن لاءِ يا پاڻ لاءِ وٺندا. ²⁶ڇا اهڙين شادين اسرائيل جي بادشاهه سليمان کي گناهه ۾ نہ ڦاسايو؟ ڪيترين قومن ۾ ڪو بادشاهه ساڻس برابر نہ هو؛ اسان جي پيءُ کيس پيار ڪيو، ۽ اسان جي پيءُ کيس سڄي اسرائيل جو بادشاهه ڪيو. تڏهن بہ پرڏيهي عورتن کيس بہ گناهه ۾ ڦاسايو. ²⁷ڇا اسان اوهان جي ڳالهه ٻڌي، اهو سڀ وڏو بڇڙو ڪم ڪريون، ۽ پرڏيهي عورتن سان شادي ڪري اسان جي پيءُ سان بي وفائي ڪريون؟“

²⁸اليسب وڏي ڪاهن جي پٽ يوياداع جو هڪ پٽ سنبلط حوروني جي ڌيءَ سان پرڻيل هو، تنهنڪري مون کيس پاڻ وٽان ڪڍي ڇڏيو. ²⁹اي منهنجا بابا، کين ياد رک، ڇاڪاڻ تہ هنن ڪاهنپائيءَ کي، ۽ ڪاهنن ۽ ليوين جي عهد کي ناپاڪ ڪيو.

³⁰تنهنڪري مون کين هر پرڏيهي شيءِ کان پاڪ ڪيو، ۽ ڪاهنن ۽ ليوين جون ذميواريون، هر هڪ کي سندس ڪم تي، مقرر ڪيون. ³¹مقرر وقتن تي ڪاٺين جي نذر جو بندوبست ڪيم، ۽ پهرين پيداوار جو بہ. اي منهنجا بابا، مون کي ڀلائيءَ سان ياد رک.