Ο βασιλιάς επιδεικνύει τη μεγαλοπρέπειά του

Η Εσθήρ είναι το μόνο βιβλίο που δεν κατονομάζει ποτέ τον Θεό — ούτε προσευχή, ούτε θαύμα, ούτε αναφορά στον Κύριο. Κι όμως, μέσα από ένα περσικό παλάτι ένα ορφανό κορίτσι υψώνεται «για έναν τέτοιο καιρό σαν αυτόν», και ένας λαός σημαδεμένος για αφανισμό λυτρώνεται. Το όνομα του Πατέρα απουσιάζει· το χέρι Του είναι παντού.

Κεφάλαιο 1.

Αυτά συνέβησαν στα χρόνια του Ξέρξη — του Ξέρξη που βασίλευε από την Ινδία ως τη Χους, πάνω σε 127 επαρχίες, ^a εκείνον τον καιρό, όταν ο βασιλιάς Ξέρξης καθόταν στον βασιλικό του θρόνο, στην ακρόπολη των Σούσων, τον τρίτο χρόνο της βασιλείας του παρέθεσε συμπόσιο για όλους τους αξιωματούχους και τους αυλικούς του. Ο στρατός της Περσίας και της Μηδίας, οι ευγενείς και οι άρχοντες των επαρχιών ήταν συγκεντρωμένοι μπροστά του, επί 180 μέρες επιδείκνυε την πλούσια δόξα του βασιλείου του και τη λαμπρή μεγαλοπρέπεια του μεγαλείου του.

Όταν τελείωσαν αυτές οι μέρες, ο βασιλιάς παρέθεσε εφταήμερο συμπόσιο για όλους όσους βρίσκονταν στο φρούριο των Σούσων, μικρούς και μεγάλους, στην αυλή του κήπου των ανακτόρων. Λευκά βαμβακερά και γαλάζια υφάσματα ήταν στερεωμένα με λεπτό λινό και πορφυρά κορδόνια σε ασημένιους κρίκους, πάνω σε μαρμάρινες κολόνες· χρυσά και ασημένια ανάκλιντρα βρίσκονταν πάνω σε ψηφιδωτό από πορφυρίτη, μάρμαρο, μάργαρο και χρωματιστή πέτρα. ^b Τα ποτά σερβίρονταν σε χρυσά κύπελλα, το καθένα διαφορετικό, και το βασιλικό κρασί έρεε άφθονο, χάρη στη γενναιοδωρία του βασιλιά. Το πιοτό ακολουθούσε έναν κανόνα: κανένας εξαναγκασμός — ο βασιλιάς είχε διατάξει κάθε υπεύθυνο του παλατιού να ικανοποιεί την επιθυμία του καθενός.

Η βασίλισσα Αστίν αρνείται να υπακούσει στον βασιλιά

Η βασίλισσα Αστίν παρέθεσε κι αυτή συμπόσιο για τις γυναίκες, στο βασιλικό παλάτι του βασιλιά Ξέρξη.

Την έβδομη μέρα, όταν το κρασί είχε φέρει τον βασιλιά σε εύθυμη διάθεση, διέταξε τον Μεουμάν, τον Βιζθά, τον Χαρβονά, τον Βιγθά, τον Αβαγθά, τον Ζεθάρ και τον Χαρκά, τους εφτά ευνούχους του βασιλιά Ξέρξη, να φέρουν τη βασίλισσα Αστίν μπροστά στον βασιλιά, φορώντας το βασιλικό στέμμα, για να δείξει στους λαούς και στους αξιωματούχους την ομορφιά της· γιατί ήταν πανέμορφη. Η βασίλισσα όμως Αστίν αρνήθηκε να έρθει στην εντολή του βασιλιά που της μετέφεραν οι ευνούχοι· τότε εκείνος οργίστηκε φοβερά και η οργή φούντωσε μέσα του.

Τότε ο βασιλιάς μίλησε στους σοφούς που γνώριζαν τους καιρούς — γιατί ήταν συνήθεια του βασιλιά να φέρνει κάθε υπόθεση μπροστά σε όλους όσους ήταν ειδικοί στον νόμο και στην κρίση. Κοντά του βρίσκονταν ο Καρσενά, ο Σεθάρ, ο Αδμαθά, ο Θαρσείς, ο Μέρες, ο Μαρσενά και ο Μεμουκάν — οι εφτά αξιωματούχοι της Περσίας και της Μηδίας που έβλεπαν το πρόσωπο του βασιλιά και κατείχαν την υψηλότερη θέση στο βασίλειο. «Σύμφωνα με τον νόμο, τι πρέπει να γίνει στη βασίλισσα Αστίν, επειδή δεν υπάκουσε στην εντολή του βασιλιά Ξέρξη που της μετέφεραν οι ευνούχοι;»

Ο Μεμουκάν είπε στον βασιλιά και στους αξιωματούχους: «Η βασίλισσα Αστίν δεν αδίκησε μόνο τον βασιλιά, αλλά και όλους τους αξιωματούχους, όλους τους λαούς, σε όλες τις επαρχίες του βασιλιά Ξέρξη. Η πράξη της βασίλισσας θα φτάσει σε όλες τις γυναίκες και θα τις κάνει να περιφρονούν τους άντρες τους στα μάτια τους, λέγοντας: “Ο βασιλιάς Ξέρξης κάλεσε τη βασίλισσα Αστίν, κι εκείνη δεν ήρθε”. Σήμερα κιόλας οι αρχόντισσες της Περσίας και της Μηδίας που άκουσαν τη συμπεριφορά της βασίλισσας θα πουν το ίδιο σε όλους τους αξιωματούχους του βασιλιά — και δεν θα έχει τελειωμό η περιφρόνηση και η οργή.

Αν αρέσει στον βασιλιά, ας εκδώσει ένα βασιλικό διάταγμα, που θα γραφτεί στους νόμους της Περσίας και της Μηδίας και δεν θα μπορεί να ανακληθεί, ότι η Αστίν δεν θα παρουσιαστεί ποτέ ξανά μπροστά στον βασιλιά Ξέρξη· και ας δώσει ο βασιλιάς τη βασιλική της θέση σε μιαν άλλη γυναίκα, καλύτερη από εκείνη. Κι όταν το διάταγμα του βασιλιά διαδοθεί σε όλο το απέραντο βασίλειό του, όλες οι γυναίκες θα τιμούν τους άντρες τους, μικρούς και μεγάλους».

Η συμβουλή αυτή άρεσε στον βασιλιά και στους αξιωματούχους, κι ο βασιλιάς έκανε ακριβώς όπως πρότεινε ο Μεμουκάν. Έστειλε επιστολές σε όλες τις βασιλικές επαρχίες, στην κάθε επαρχία με τη δική της γραφή και στον κάθε λαό με τη δική του γλώσσα: ο κάθε άντρας να είναι κύριος στο σπιτικό του και να μιλάει τη γλώσσα του λαού του.