اِستر د خپلو خلقو دپاره مخکښې راځى
مردخای په ټاټ کې د دروازې پر سر ژړا او فریاد کوي، بیا پر استر فشار راوړي: ماڼۍ به یې ونه ژغوري، او څوک پوهېږي چې ښايي هغه د همداسې وخت لپاره تخت ته رسېدلې وي. هغه درې ورځنۍ روژه اعلانوي او بې بلنې پاچا ته ورځي — که مري، نو دې مړه شي.
4 1کله چې مردکي ته پته ولګېده چې څۀ شوى دى، نو هغۀ خپلې جامې وشلولې، ټاټ يې واغوستو او خاورې يې په سر واړولې او په ښار کښې په چغو چغو او په زارو زارو ووتلو. 2هغه يواځې د بادشاه د دروازې پورې لاړو، ځکه چې هيڅوک د ماتم په جامو کښې دننه نۀ شو تلے. 3په هر صوبه کښې چې د بادشاه حُکم او فرمان ورسېدو، نو يهوديانو سخت ماتم وکړو، روژه يې ونيوله، ژړل يې او زارى يې کوله، ډېر خلق په ټاټ او خاورو کښې پراتۀ وُو.
4کله چې د اِستر وينځو او خواجه سرايانو هغې ته دا خبره وکړه، نو ملکه په سخت درد کښې لاهو شوه. هغې مردکي ته جامې ولېږلې چې د ټاټ په ځائ يې واغوندى، خو هغۀ قبول نۀ کړې. 5اِستر هتاک راوغوښتو، چې د بادشاه د خواجه سرايانو نه يو وو او هغې ته مقرر شوے وو، او هغه يې مردکي ته ولېږلو چې پته ولګوى دا څۀ خبره ده او ولې ده. 6نو هتاک د بادشاه د دروازې مخکښې د ښار ميدان ته مردکي له لاړو، 7مردکي هتاک ته هر هغه څۀ ووئيل چې په هغۀ باندې راغلى وُو، او هغه برابره رقم يې ورته وښودله چې هامان د يهوديانو د تباه کولو دپاره د بادشاه خزانو کښې د اچولو وعده کړې وه. 8هغۀ هتاک ته د هغه فرمان يوه نقل هم ورکړو چې د يهوديانو د تباه کولو دپاره په سوسا کښې جارى شوے وو، چې اِستر ته يې وښئى، ورته يې بيان کړى او هغه مجبوره کړى چې بادشاه ته ورشى، زارى ورته وکړى او د خپلو خلقو دپاره منت وکړى.
9هتاک بيرته راغلو او اِستر ته يې د مردکي خبره ورسوله. 10بيا اِستر هتاک ته وئيل وکړل او مردکي له يې دا پېغام ورکړو چې، 11”د بادشاه ټول نوکران او د هغۀ د صوبو خلق پوهيږى چې، هر هغه سړے يا ښځه چې بغير د بلنې د بادشاه دننه دربار ته ورشى، د هغۀ دپاره يو قانون دے، يعنې مرګ، مګر دا چې بادشاه د سرو زرو امسا هغۀ ته وغزوى، نو هغه بيا ژوندے پاتې کيږى. او زۀ خو اوس درېدېرش ورځې کيږى چې بادشاه ته نۀ يم بلے شوے.“
12کله چې هغوئ مردکي ته د اِستر خبره ورسوله، 13نو مردکي اِستر ته جواب ورکړو چې، ”دا مۀ ګڼه چې تۀ د ټولو يهوديانو نه يواځې د بادشاه په محل کښې بچ شې. 14کۀ تۀ اوس چپه پاتې شوې، نو يهوديانو له به د بلې لارې نه راحت او خلاصون راشى، خو تۀ به او ستا د پلار کور به هلاک شى. او څوک پوهيږى چې کۀ نه، تۀ د داسې يوه وخت دپاره تخت ته رسېدلې يې؟“ a a v14 زمونږ پلار د اِستر په ټول کتاب کښې هيچرې نۀ دے نومولے شوے، خو د هغۀ پټ لاس په هره موړ کښې حرکت کوى — مردکي يقين لرى چې خلاصون به ضرور راشى، ځکه چې هغه پوهيږى چې پلار به خپل خلق پرېنږدى.
15بيا اِستر مردکي له دا جواب بيرته ولېږلو چې، 16”لاړ شه، په سوسا کښې ټول يهوديان راجمع کړه. زما دپاره روژه ونيسئ، درې ورځې، شپه او ورځ، نۀ څۀ خورئ او نۀ څۀ څښئ. زۀ به او زما وينځې به هم روژه ونيسُو. بيا به زۀ بادشاه ته ورځم، اګر چې دا د قانون خلاف دى، او کۀ زۀ هلاک شوم، نو هلاک به شم.“ 17نو مردکي لاړو او هر هغه څۀ يې وکړل څۀ چې اِستر هغۀ ته حُکم کړے وو.
