Ester Tampil Mbelani Bangsane
Mordekhai nangis nggero nganggo bagor ana ing gapura, banjur meksa Ester: kratone ora bakal nylametake dheweke, lan sapa ngerti manawa dheweke tekan dhampar iku kanggo wektu kang kaya mangkene. Ester nganakake pasa telung dina lan sowan marang sang prabu tanpa dityeluk — yen mati, ya mati.
4 1Bareng Mordekai mangerteni sakabehe prakara kang wis kelakon, dheweke banjur nyuwek-nyuwek sandhangane, nganggo bagor lan awu, sarta metu menyang jero kutha karo sesambat sora lan nangis kelara-lara. 2Nanging dheweke mung tekan sangareping gapurane sang prabu, awit ora ana wong kang kena mlebu gapura mau nganggo sandhangan prihatin. 3Ing saben propinsi kang katekan prentah lan pranatane sang prabu, wong Yahudi padha prihatin banget—padha pasa, nangis, lan sesambat; akeh kang nglimbruk ing bagor lan awu.
4Bareng para abdi wadon lan para abdi kebirine Ester padha matur marang dheweke, sang prameswari banget nggrantes atine. Panjenengane nuli ngirimake sandhangan kanggo Mordekai minangka ganti bagore, nanging Mordekai ora gelem nampa. 5Ester banjur ngundang Hatah, salah sawijining abdi kebirine sang prabu kang kapiji ngladeni dheweke, sarta dikongkon marani Mordekai supaya ngerti apa prakarane lan apa sababe. 6Hatah banjur metu marani Mordekai ing alun-alun kutha kang ana ing sangareping gapurane sang prabu, 7Mordekai banjur nyritakake marang Hatah sakabehe prakara kang wis dialami dheweke, sarta cacahe dhuwit kang dijanjekake dening Haman bakal disetor menyang gedhong rajabranane sang prabu kanggo numpes wong Yahudi. 8Dheweke uga menehi turunan surat pranatan bab panumpes kang wis diundhangake ing kutha Susan, supaya dituduhake marang Ester lan diterangake, sarta supaya Ester didhesek lunga ngadhep sang prabu nyuwun kawelasan kanggo bangsane.
9Hatah banjur bali lan ngaturake marang Ester apa kang wis dikandhakake Mordekai. 10Ester banjur kandha marang Hatah lan aweh weling marang dheweke kanggo Mordekai: 11“Sakabehe abdi lan rakyat ing propinsi-propinsine sang prabu padha ngerti: sapa bae, lanang utawa wadon, kang mlebu ing plataran njero ngadhep sang prabu tanpa diundang, mung ana angger-angger siji tumrap wong iku—pati—kajaba yen sang prabu mancungake teken emas marang wong mau, satemah uripe kalis. Lan wis telung puluh dina iki aku ora diundang ngadhep sang prabu.”
12Bareng Mordekai dikandhani apa kang dikandhakake Ester, 13Mordekai banjur mangsuli marang Ester: “Aja ngira yen sarehne kowe ana ing kraton, mula kowe ijen saka antarane wong Yahudi kabeh bakal bisa slamet. 14Yen saiki kowe meneng bae, pitulungan lan karahayon bakal tumeka marang wong Yahudi saka panggonan liya, nanging kowe lan brayate bapakmu bakal padha tumpes. Lan sapa ngerti, bokmanawa kowe anggonmu nggayuh dhampar kaprabon iku pancen kanggo wektu kaya mangkene?” a a v14 Ing sakabehe kitab Ester, Rama kita babar pisan ora kasebut asmane, ewasemono astane kang ora katon tansah tumindak ing saben owah-owahane prakara—Mordekai yakin yen pitulungan bakal teka, amarga dheweke ngerti yen Rama kita ora bakal negakake umate.
15Ester banjur kongkonan mangsuli marang Mordekai mangkene: 16“Lungaa, klumpukna wong Yahudi kabeh kang ana ing Susan. Padha pasaa kanggo aku—aja mangan lan aja ngombe telung dina telung bengi. Aku lan para abdiku wadon uga bakal pasa kaya mangkono. Sawise iku aku bakal ngadhep sang prabu, sanajan iku nerak angger-angger; lan yen aku kudu mati, ya mati.” 17Mordekai banjur lunga lan nindakake sakabehe apa kang diprentahake Ester marang dheweke.