നിന്നിൽ ഒരു കുറവുമില്ല

പുരുഷൻ സ്ത്രീയുടെ ഓരോ അവയവത്തെയും വർണ്ണിച്ച് പുകഴ്ത്തുന്നു, അവളെ തന്റെ കാന്തയെന്നും സഹോദരിയെന്നും വിളിക്കുന്നു, അവളിൽ യാതൊരു കുറവുമില്ലെന്ന് പറയുന്നു. അവൾ അടച്ചുപൂട്ടിയ തോട്ടമാണ്, മുദ്രയിട്ട ഉറവാണ്, അവന്റേതു മാത്രം. ഒടുവിൽ അവൾ മറുപടി പറയുന്നു; കാറ്റിനെ വിളിച്ച് ആ തോട്ടം അവൾ തന്നെ തുറക്കുന്നു.

അധ്യായം 4.

നീ എത്ര സുന്ദരി, എന്റെ പ്രിയേ, നീ എത്ര സുന്ദരി! നിന്റെ മൂടുപടത്തിനു പിന്നിൽ നിന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രാവുകളാകുന്നു. ഗിലെയാദ് മലഞ്ചരിവുകളിൽനിന്ന് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കോലാട്ടിൻകൂട്ടംപോലെയാകുന്നു നിന്റെ തലമുടി. നിന്റെ പല്ലുകൾ കുളിച്ചുകയറിവരുന്ന, രോമം കത്രിച്ച ചെമ്മരിയാട്ടിൻകൂട്ടംപോലെയാകുന്നു; ഓരോന്നും ഇരട്ടക്കുട്ടികളെ പെറുന്നു, അവയിൽ ഒന്നിനും കുട്ടി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നിന്റെ അധരങ്ങൾ കടുഞ്ചുവപ്പുനൂൽപോലെയാകുന്നു, നിന്റെ വായ് മനോഹരമാകുന്നു. നിന്റെ മൂടുപടത്തിനു പിന്നിൽ നിന്റെ കവിളുകൾ മാതളപ്പഴത്തിന്റെ പാതികൾപോലെയാകുന്നു. നിന്റെ കഴുത്ത് ദാവീദിന്റെ ഗോപുരംപോലെയാകുന്നു, കല്ലുകൾ നിരനിരയായി പണിതത്; അതിന്മേൽ ആയിരം പരിചകൾ തൂങ്ങുന്നു, ഓരോന്നും വീരന്മാരുടെ പരിച. നിന്റെ രണ്ട് സ്തനങ്ങൾ ലില്ലിപ്പൂക്കൾക്കിടയിൽ മേയുന്ന ഇളമാനിന്റെ ഇരട്ടക്കുട്ടികളായ രണ്ട് മാൻകുട്ടികൾപോലെയാകുന്നു. പകൽ ശ്വസിക്കുവോളവും നിഴലുകൾ ഓടിയകലുവോളവും, ഞാൻ മീറയുടെ മലയിലേക്കും കുന്തുരുക്കത്തിന്റെ കുന്നിലേക്കും പോകും. എന്റെ പ്രിയേ, നീ സർവാംഗസുന്ദരിയാകുന്നു; നിന്നിൽ ഒരു കുറവുമില്ല.

എന്റെ മണവാട്ടീ, ലെബനോനിൽനിന്ന് എന്നോടുകൂടെ വരിക; ലെബനോനിൽനിന്ന് എന്നോടുകൂടെ വരിക. അമാനയുടെ കൊടുമുടിയിൽനിന്ന്, സെനീരിന്റെയും ഹെർമോന്റെയും കൊടുമുടിയിൽനിന്ന്, സിംഹങ്ങളുടെ ഗുഹകളിൽനിന്ന്, പുള്ളിപ്പുലികളുടെ മലവാസസ്ഥലങ്ങളിൽനിന്ന് താഴേക്കു നോക്കുക. എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ മണവാട്ടീ, നീ എന്റെ ഹൃദയം കവർന്നിരിക്കുന്നു; നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ ഒരു നോട്ടംകൊണ്ടും നിന്റെ കഴുത്തുമാലയിലെ ഒരു രത്നംകൊണ്ടും നീ എന്റെ ഹൃദയം കവർന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ മണവാട്ടീ, നിന്റെ പ്രേമം എത്ര മനോഹരം! നിന്റെ പ്രേമം വീഞ്ഞിനെക്കാൾ എത്രയോ ശ്രേഷ്ഠം, നിന്റെ തൈലങ്ങളുടെ സുഗന്ധം ഏതു സുഗന്ധവർഗത്തെക്കാളും മികച്ചത്! എന്റെ മണവാട്ടീ, നിന്റെ അധരങ്ങൾ മധു ഇറ്റിക്കുന്നു; നിന്റെ നാവിൻകീഴിൽ തേനും പാലുമുണ്ട്, നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങളുടെ സുഗന്ധമോ ലെബനോന്റെ സുഗന്ധംപോലെയാകുന്നു.

അടച്ചുപൂട്ടിയ ഒരു തോട്ടമാകുന്നു എന്റെ സഹോദരി, എന്റെ മണവാട്ടി; അടച്ച നീരുറവ, മുദ്രയിട്ട ജലധാര. നിന്റെ ശാഖകൾ ഉത്തമഫലങ്ങളോടുകൂടിയ മാതളനാരകത്തോട്ടമാകുന്നു; മൈലാഞ്ചിയും ജടാമാംസിയും, ജടാമാംസിയും കുങ്കുമവും, വയമ്പും കറുവപ്പട്ടയും, എല്ലാവിധ കുന്തുരുക്കമരങ്ങളും, മീറയും അകിലും, ഉത്തമ സുഗന്ധവർഗങ്ങളെല്ലാംതന്നെ. ^a നീ തോട്ടത്തിലെ നീരുറവയാകുന്നു, ജീവജലത്തിന്റെ കിണർ, ലെബനോനിൽനിന്ന് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന അരുവികളുംതന്നെ. വടക്കൻകാറ്റേ, ഉണരുക, തെക്കൻകാറ്റേ, വരിക! എന്റെ തോട്ടത്തിന്മേൽ ശ്വസിക്കുക, അതിലെ സുഗന്ധവർഗങ്ങൾ ഒഴുകട്ടെ. എന്റെ പ്രിയൻ തന്റെ തോട്ടത്തിലേക്കു വന്ന് അതിലെ ഉത്തമഫലങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കട്ടെ.