غزلې 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹اے زما جانانے، تۀ څومره ښائسته يې، تۀ څومره ښائسته يې! ستا سترګې ستا د نقاب شا ته د کوترو په شان دى. ستا وېښتۀ د وزو د رمې په شان دى چې د جلعاد له غرونو نه راکوزيږى. ²ستا غاښونه د تازه وريستلو شويو مېږو د رمې په شان دى چې د لمبلو نه راوختلى وى، هر يو جوړه بچى زيږوى، او په هغوئ کښې يو هم بې اولاده نشته. ³ستا شونډې د سرو تارونو په شان دى، او ستا خولۀ ښائسته ده. ستا رُخسارونه ستا د نقاب شا ته د انار د نيمائيو په شان دى. ⁴ستا غاړه د داؤد د بُرج په شان ده چې د کاڼو په کتارونو جوړ شوے دے؛ په هغې باندې زر ډالونه ځوړند دى، هر يو د جنګياليو ډال دے. ⁵ستا دواړه تى د دوو ماشومو هوسيو په شان دى، د يوې هوسۍ جوړه بچى، چې په سوسنو کښې څريږى. ⁶ترڅو چې ورځ ساه واخلى او سيورى وتښتى، زۀ به د مُر غرۀ ته او د لوبان غونډۍ ته لاړ شم. ⁷اے زما جانانے، تۀ سراسر ښائسته يې؛ په تا کښې هيڅ عيب نشته.

⁸اے زما ناوې، زما سره د لبنان نه راځه؛ زما سره د لبنان نه راځه. د امانه له څوکې نه، د سنير او حرمون له څوکې نه، د زمريانو له غارونو نه، د پړانګانو له غرنيو ځايونو نه راکوزه شه. ⁹اے زما خورې، اے زما ناوې، تا زما زړۀ بوتلو؛ ستا د سترګو په يو نظر، ستا د غاړکۍ په يو جواهر تا زما زړۀ بوتلو. ¹⁰اے زما خورې، اے زما ناوې، ستا مينه څومره ښائسته ده! ستا مينه د شرابو نه څومره ډېره ښۀ ده، او ستا د تېلو خوشبوئى د هر عطر نه! ¹¹اے زما ناوې، ستا شونډو نه شات څڅيږى؛ ستا د ژبې لاندې شات او شيدې دى، او ستا د جامو خوشبوئى د لبنان د خوشبوئۍ په شان ده.

¹²زما خور، زما ناوې د بندې باغيچې په شان ده، د بندې چينې، د مُهر لګېدلى سرچينې په شان. ¹³ستا څانګې د انارونو د باغ په شان دى چې تر ټولو ښۀ مېوې پکښې دى، مېندۍ د جټاماسى سره، ¹⁴جټاماسى او زعفران، نرکچور او دارچينى، د لوبان د هرې ونې سره، مُر او عود، د ټولو تر ټولو ښو عطرو سره. ^a a v14 نرکچور يوه خوشبودارې نيزه ده چې د عطر په توګه کارولې کيږى. ¹⁵تۀ د باغ د چينې په شان يې، د ژوندى اوبو کوهے، او هغه نهرونه چې د لبنان نه راروان دى. ¹⁶اے د شمال بادونه، راويښ شه، او اے د جنوب بادونه، راځه! زما په باغ باندې وچلېږه، چې د هغې عطرونه وبهيږى. دې دپاره چې زما مينه ناک خپل باغ ته راشى او د هغې تر ټولو ښې مېوې وخورى.