غزلې 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹اے زما خورې، اے زما ناوې، زۀ خپل باغ ته راغلے يم؛ ما خپل مُر د خپلو خوشبويانو سره راغونډ کړو، ما خپل د شاتو ګبين د خپلو شاتو سره وخوړو، ما خپله مے د خپلو شيدو سره وڅکله. اے دوستانو، وخورئ؛ اے مينه کوونکو، وڅکئ او ډېر وڅکئ!

²زۀ ويده وم، خو زړۀ مې ويښ وو. يو آواز دے، زما محبوب در وهى، ”اے زما خورې، اے زما محبوبې، اے زما کوترې، اے زما بې‌عيبې، ما له ور خلاص کړه، ځکه چې سر مې په پرخه لوند دے او وېښتۀ مې د شپې په څاڅکو.“ ³ما خو خپله جامه وکښله، بيا يې څنګه واغوندم؟ ما خو خپلې پښې مينځلې وې، بيا يې څنګه خيرنې کړم؟ ⁴زما محبوب خپل لاس د دروازې زنځير ته ونيو، او زړۀ مې راته په سينه کښې راوخوځېدو. ⁵زۀ پاڅېدم چې خپل محبوب له دروازه پرانيزم، او لاسونو نه مې مُر څاڅېدو، ګوتو نه مې روان مُر، د دروازې د کنده مرۍ باندې. ⁶ما خپل محبوب له دروازه پرانيستله، خو زما محبوب مخ ګرزولے او تلے وو. کله چې هغۀ خبره وکړه، نو زړۀ مې ووت. ما هغه ولټولو، خو ونۀ موندلو؛ ما هغه راوبللو، خو هغۀ هيڅ جواب رانۀ کړو. ⁷پهره‌دارانو زۀ وموندلم کله چې هغوئ په ښار کښې ګرځېدل؛ هغوئ زۀ ووهلم، زما زخمونه يې کړل؛ هغوئ زما څادر راڅخه يووړو، هغه د ديوالونو پهره‌دارانو. ⁸اے د يروشلم لوڼو، زۀ تاسو ته دا امر کوم، کۀ تاسو زما محبوب ومومئ، نو هغۀ ته ووايئ چې زۀ د مينې نه ناروغه يم. ⁹اے په ښځو کښې تر ټولو ښائسته، ستا محبوب د بل محبوب نه څۀ زيات دے؟ ستا محبوب د بل محبوب نه څۀ زيات دے، چې تۀ مونږ له داسې امر کوې؟

¹⁰زما محبوب روڼ او سور دے، په لس زرو کښې ممتاز. ¹¹سر يې تر ټولو ښۀ سره زر دے؛ وېښتۀ يې ګونګريان، د کارغۀ په شان تور دى. ¹²سترګې يې د کوترو په شان دى، د اوبو د ويالو په غاړه، په شيدو کښې لوبېدلې، د خپل ځائ باندې د نګينو په شان لګېدلې. ¹³رخسارونه يې د خوشبويانو د باغچو په شان دى، د خوشبويه بوټو برجونه. شونډې يې ګلان دى، چې روان مُر ترې څاڅى. ¹⁴لاسونه يې د سرو زرو ډنډرونه دى، چې نګينې پکښې لګېدلى دى. بدن يې جلا شوے عاج دے، چې په نيلمونو سينګار شوے دے. ¹⁵پښې يې د سنګ مرمر ستنې دى، چې د ښو سرو زرو په بنياد باندې ولاړې دى. بڼه يې د لبنان په شان ده، د ديارانو په شان غوره. ¹⁶خولۀ يې خالصه خوږلتيا ده، او هغه سراسر د زړۀ خواهش دے. اے د يروشلم لوڼو، دا زما محبوب دے، او دا زما دوست دے.