ਸਰੇਸ਼ਟ ਗੀਤ 5

5 ¹ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ, ਮੇਰੀ ਵਹੁਟੀ; ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਗੰਧਰਸ ਆਪਣੇ ਮਸਾਲੇ ਸਣੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਦ ਦਾ ਛੱਤਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਦ ਸਣੇ ਖਾਧਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮੈਅ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਸਣੇ ਪੀਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੱਜਣੋ, ਖਾਓ; ਹੇ ਪ੍ਰੇਮੀਓ, ਪੀਓ, ਅਤੇ ਰੱਜ ਕੇ ਪੀਓ!

²ਮੈਂ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸਾਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਜਾਗਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼—ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਖੜਕਾ ਰਿਹਾ ਹੈ: “ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੂਹਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਮਾ, ਮੇਰੀ ਘੁੱਗੀ, ਮੇਰੀ ਨਿਰਮਲ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਤ੍ਰੇਲ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ।” ³ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਚੋਲਾ ਲਾਹ ਚੁੱਕੀ ਸਾਂ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੇਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਵਾਂ? ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਧੋ ਚੁੱਕੀ ਸਾਂ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੈਲੇ ਕਰਾਂ? ⁴ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਕੁੰਡੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤੜਪ ਉੱਠਿਆ। ⁵ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਲਈ ਬੂਹਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਉੱਠੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਗੰਧਰਸ ਚੋਇਆ, ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਗੰਧਰਸ, ਅਰਲ ਦੇ ਹੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ। ⁶ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਲਈ ਬੂਹਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੁੜ ਕੇ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਲਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਲੱਭਿਆ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ⁷ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਸ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ; ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਚਾਦਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਖੋਹ ਲਈ। ⁸ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀਓ ਧੀਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੌਂਹ ਪਾਉਂਦੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਲੱਭੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬੀਮਾਰ ਹਾਂ। ⁹ਹੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲੋਂ ਕੀ ਵੱਧ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲੋਂ ਕੀ ਵੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਉਂ ਸੌਂਹ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈਂ?

¹⁰ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੋਰਾ ਤੇ ਲਾਲ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾਮੀ। ¹¹ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਖ਼ਾਲਸ ਸੋਨਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਲਹਿਰੀਏ, ਕਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਹਨ। ¹²ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠੀਆਂ ਘੁੱਗੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਹਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਜੜੇ ਹੋਏ ਰਤਨਾਂ ਵਾਂਗ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ¹³ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਆਰੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਬੁਰਜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੋਸਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਗੰਧਰਸ ਚੋਂਦਾ ਹੈ। ¹⁴ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਜੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਲਿਸ਼ਕਵੀਂ ਹਾਥੀ-ਦੰਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਨੀਲਮ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ¹⁵ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਹਨ, ਜੋ ਖ਼ਾਲਸ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੌਂਕੀਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲਬਾਨੋਨ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਦਿਆਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਚੋਣਵਾਂ। ¹⁶ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਿਠਾਸ ਹੀ ਮਿਠਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀਓ ਧੀਓ, ਇਹ ਹੈ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ ਮੇਰਾ ਸੱਜਣ।