Awit ni Solomon 5

5 ¹Pumasok ako sa aking halamanan, kapatid ko, aking kasintahan; tinipon ko ang aking mira kasama ng aking pabango, kinain ko ang aking pulot-pukyutan kasama ng aking pulot, ininom ko ang aking alak kasama ng aking gatas. Kumain kayo, mga kaibigan; uminom, at uminom nang malalim, kayong mga nagmamahalan!

²Natutulog ako, ngunit gising ang aking puso. May tunog—kumakatok ang aking sinta: “Buksan mo ako, kapatid ko, aking irog, aking kalapati, aking sakdal, sapagkat basang-basa ng hamog ang aking ulo, ang aking buhok ng mga patak ng gabi.” ³Naalis ko na ang aking damit—paano ko pa isusuot muli? Nahugasan ko na ang aking mga paa—paano ko pa madudumihan? ⁴Isinuot ng aking sinta ang kaniyang kamay sa siha ng pinto, at nasabik ang aking puso sa loob ko. ⁵Bumangon ako upang buksan ang pinto para sa aking sinta, at tumutulo sa aking mga kamay ang mira, sa aking mga daliri ang tumutulong mira, sa mga hawakan ng trangka. ⁶Binuksan ko ang pinto para sa aking sinta, ngunit tumalikod na at umalis ang aking sinta. Nanlumo ang aking kaluluwa nang siya ay magsalita. Hinanap ko siya, ngunit hindi ko natagpuan; tinawag ko siya, ngunit hindi siya sumagot. ⁷Natagpuan ako ng mga bantay habang sila ay naglilibot sa lungsod; hinampas nila ako, sinugatan nila ako; inagaw nila sa akin ang aking balabal, ang mga bantay na iyon ng mga pader. ⁸Nakikiusap ako sa inyo, mga anak na babae ng Jerusalem, kung matagpuan ninyo ang aking sinta, sabihin ninyo sa kaniya na ako ay may sakit ng pag-ibig. ⁹Ano ang iyong sinta higit pa sa ibang sinta, ikaw na pinakamaganda sa mga babae? Ano ang iyong sinta higit pa sa ibang sinta, at kami ay iyong pinakiusapan nang gayon?

¹⁰Ang aking sinta ay makinang at mamula-mula, natatangi sa 10,000. ¹¹Ang kaniyang ulo ay pinakadalisay na ginto; ang kaniyang buhok ay kulot-kulot, itim na parang uwak. ¹²Ang kaniyang mga mata ay tulad ng mga kalapati sa tabi ng mga batis ng tubig, naliligo sa gatas, nakalagay na parang mga hiyas sa kanilang kinalalagyan. ¹³Ang kaniyang mga pisngi ay tulad ng mga taniman ng pabango, mga tore ng mababangong halaman. Ang kaniyang mga labi ay mga liryo, na tumutulo ng tumutulong mira. ¹⁴Ang kaniyang mga bisig ay mga baras na ginto, na napalamutian ng mga hiyas. Ang kaniyang katawan ay makinang na garing, na napalamutian ng mga safiro. ¹⁵Ang kaniyang mga binti ay mga haligi ng alabastro, na nakatayo sa mga tuntungan ng pinong ginto. Ang kaniyang anyo ay tulad ng Lebanon, piling-pili na parang mga sedro. ¹⁶Ang kaniyang bibig ay katamisan mismo, at siya ay lubos na kanais-nais. Ito ang aking sinta, at ito ang aking kaibigan, mga anak na babae ng Jerusalem.